Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘hoenkie boenk (overal doorheen dreunende electronisch versterkte muziek met een volume boven de 80 dBA)’

In het Parool van vandaag staat een stukje “Is één Jordaanfestival niet genoeg?” over de stammenstrijd der Jordanezen en hoe twee festivals  die het nooit zo bestaande verleden van deze roemrijke buurt in herinnering denken te roepen elkaar op leven en brood beconcurreren om wie het meest lawaai mag gaan maken.

De stekker eruit! Dat lost alles op…. gewoon autistisch en akoestisch blèren voor wie er lol in heeft en er  vlakbij omheen gaan staan. Vooruit een accordeon maakt genoeg geluid en “als je niet genoeg stem heb dan doe je het maar voor je eige onder de doesj” Het is de bulderboks, het is de ritmeboks en de elektriese dreunkasten die er een probleem van maken… Terug naar de wortel van de Jordaan en als je zonodig een podium nodig hebt neem dan een stijfselkissie om op te staan. Nog beter is er een werkelijk Jordaanfestival van te maken, voor de hele Jordaan, alle straatjes en grachtjes krijgen een beurt… niets is mooier als het aanzwellen en wegstervende van de klanken van een lopend orkestje in de stadsruimte. Dat is het enige werkelijke alternatief voor de door velen verafschuwde dronkenlappen aantrekkende  elektronische ‘hoenkie boenk terreur’.

Advertisements

Read Full Post »

“Het was fantastisch! Het zonnetje scheen volop en de sfeer zat er goed in. Zaterdag 5 juni vond op het strand van Scheveningen de eerste editie van het BankGiro Loterij Royal Beach Concert plaats. Niemand minder dan Bon Jovi, Kane en DI-RECT zorgten voor een muzikaal spektakel. Het Royal Beach Concert, gesponsord door de BankGiro Loterij, wordt één van de grootste, jaarlijks terugkerende openluchtconcerten van Europa. Wellicht tot volgend jaar met vast weer fantastische artiesten!”

Aldus de juichende berichtgeving op de web site van de Bank Giro Loterij: “een dag vol muziek en genieten van zon, zee en strand…the Royal Beach Concert!.” Een muisklikje ver is het maar naar de aparte web site die dit groots spektakel help realiseren en zelfs een computergebruiker moet het aangeboden geluidsniveau wat enkel maar een web-sitje is, naar beneden draaien om niet al te veel overweldigd te worden in de huiskamer.


Geheel onwetend van deze geplande aanslag op de  rustzoekende mens & milieu wandelden wij afgelopen zaterdagmiddag in de duinen bij de Wassenaarseslag (na afloop van een kort bezoek aan een privé galerie in dit villadorp). Slingerende fiets- en voetgangerspaden over ondulerende duinruggen, geen auto’s meer, met enige regelmaat bordjes met “Geen Toegang/Beschermd Natuurgebied”, hè, hè, eindelijk rust. Al gauw werd duidelijk dat die bescherming niet gold voor het geluidslandschap van dat wat behoort tot de Haagse Waterleiding duinen. Een grommend geluid kwam over de duintoppen gekropen met de vlagen van de lichte bries die vlak aan de kust pleegt te waaien. Toen wij eenmaal over de laatste ‘blanke top der duinen’ heen waren, ploeterend in het nog traditioneel mulle zand, vervluchtigde plotsklaps alle verwachte dimensies van het landschap door wat ik sinds jaar en dag de ‘boenkie boenk’ noem, nu in een speciaal gunstige acoustische omgeving van het vlakke strand.  Diepdoordringende lage basgeluiden, die met hoge regelmaat stuiterend kwamen aanstuiven over de klankast van de verhardende vloedlijn bij eb, terugkaatsend over vlakke waterspiegels van drooggevallen zandbanken, al surfend omhooggeheven op de golven. “Doenke, doenke, doenke doenk”, ‘da capo al fine’, maar ook dat laatste kwam niet, op heel onze wandeling met de rug naar de gleuidsbron, tot op de kleine strandboulevard van het dorp Katwijk, bleef ons dit geluid onafgebroken achtervolgen.

Enigszins was ik voorbereid op de oncontroleerbaarheid van de huidige generatie van geluidsversterkers die bij de minste aanleiding ingezet worden om de zozeer gevreesde stilte te verdrijven. Daarom hadden wij ook de duinweg bij Wassenaarseslag gekozen en waren expres eerst nog eens enkele kilometers door de duinen gelopen in noordelijke richting, om het genoegen te smaken van het over de laatste duintop te zwoegen en dan omarmd te worden door het vervloeiende geluid van de branding op een dag met weinig wind.


Niets van dat alles… kijk maar eens goed naar de industriële  proporties van de luidspreker-batterij die door het cultuur en natuur stimulerende ‘loterij fonds’ op het verbrede stuk strand aan de noordzijde van Scheveningen haven geplaatst was. Ik tel zo al een tiental gigantische conussen die electro-magnetisch gepulseerd de strijd met iedere dondergod aan kunnen gaan. Waren er dan geen voorschriften, zijn er dan geen maximaal toegestane aantallen decibels die geproduceerd mogen worden – al was het maar voor toekomstige bezuinigingen op gehoorstellen voor de party-generatie – want de politiek zegt toch vooruit te willen denken? (*)

Als ik de berichtgeving vooraf bekijk over deze geluidsterreur manifestatie (het geproduceerde volume moet regelmatig over de medisch vastgestelde pijngrens zijn gegaan) dan zie ik dat het merendeel van de Scheveningse Hagenezen al doof is en dus geen moeite meer heeft met zulke vormen van niet fijnzinnige geluidsvolumes. Het klein debat vooraf over de te verlenen vergunning concentreert zich op de logistiek van het aan- en afvoeren van het luistervee en een lichte vrees bij burgermeester Jozias van Aartsen (VVD) om vlak voor de verkiezingen zijn taak als liberale ‘dat moet kunnen’ burgervader niet te kunnen vervullen (immers het recente Amsterdamse straatverbodverbod op biertap en mega-voetbalschermen tijdens de WK van de PvdA werd door de plaatselijke VVD weggehoond, die hiermee nog wat stemmen uit het Oranjejelegioen hopen te winnen). Grootste vrees was dan nog de niet erg “royal” op een schietpartij uitgelopen “beach party” op het strand bij Hoek van Holland verleden jaar, waardoor burgermeester Ahmed Aboutaleb (PvdA) van Rotterdam bijna ten val kwam.

“Wij zullen er alles aan doen om de overlast voor u als bewoner zoveel mogelijk te beperken. Wij vertrouwen er op u hiermee voldoende informatie te hebben verschaft over de gang van zaken en bieden bij voorbaat excuses aan voor de mogelijke (over)last”, staat te lezen in een brief “aan de bewoners in de omgeving Scheveningen StrandHaven” die ik op het internet vind.

Is die brief dan ook voor mij bedoeld geweest, strandwandelaar op afstand beginnend op 8 kilometer tot op 14 kilometer afstand? Hoe zit het met de gevoelige oren van dieren in de natuurgebieden? Of is dat enkel wat voor wetenschappers om zich druk over te maken? Ik ga dan maar helemaal niet nadenken hoe het was voor al die bedlegerigen of erger die hun woning in de nabije omgeving van het goede-doelen-loterij-fonds niet konden ontvluchten. Nederlands is wat dat betreft een meedogenloze samenleving geworden. Of ligt het alleen maar aan mij, behoor ik tot de de laatste gehoor-ongestoorden van Nederland?

Blijf terugdenken aan wat mij nu bezielde om nog over over de “blanke top der duinen” op zoek te gaan naar een Noordzee “vriendelijk bruisend”, want bij het opzoeken van de precieze liedtekst blijkt dit ooit bij de NSB populaire lied ook gekaapt te zijn door het meer recente Stormfront en andere blanke Hollandse organisaties die ik niet welgezind ben en is het pathetisch nationale lied van weleer nu ook in een soort punkrock/skinhead versie op het web te vinden… even oorverdovend als de Scheveninger Beach Party van zaterdag 5 juni 2010.

Waar de blanke top der duinen

Schittert in den zonnegloed,

En de Noordzee, vriend’lijk bruisend

Neêrlands smalle kust begroet,

Juich ik aan het vlakke strand:

Juich ik aan het vlakke strand:

‘k Heb u lief, mijn Nederland!

‘k Heb u lief, mijn Nederland!

After a visit to a privat gallery in a Wasenaar villa this saturday ... we decided to walk through the dunes to the beach and to the next village in northern direction: Katwijk. One of the few places in the over urbanized West of the Netherlands where there are no cars, a long strip of protected nature, with its special soundscape with squeaking seagulls and the calming undertow sound of the waves breaking on the beach. WRONG! this is something from the past... as a growling sound could be perceived already in the dunes... and once we arrived on the beach there was the full spectre of subsonic base sounds of some rock concert down in the south at the beach next to the harbour of Scheveningen. We were at 8 kilometers or so from the noise source and still after an hour more walking away from it, the pestering base sounds were still there. When I checked the internet today it proved to be the 'Royal Beach Party' thrown by the National Ducth Lotery... The map shows the spacial dimension of the the disruption. The city of The Hague (with a VVD party member as burgomaster) gave permission. There are no limits in the Netherlands when it comes to partying. Yet I do not think that the fear of silence is inborn. Click map for full size view.

Ik heb niet kunnen achterhalen of de koninklijke prijzen van de kaartjes van deze ‘Royal Beach Party’ nu uiteindelijk ten goede zullen komen aan een goed doel  via de ‘De BankGiro Loterij’ of dat dit concert van deze instelling omgekeerd juist een subsidie heeft gekregen. Voor alle duidelijkheid heb ik maar even een historisch screenshot van de feestgangers webpagina gemaakt… In deze visie hadden wij op tien kilometer en meer afstand een gratis kaartje in vak X of Y voor de ‘Boenkie Boenk’.

Prices for the Royal Beach Party... so later in the afternoon I had a 'free ticket' in Section x or Y on a distance of 10 and more kilometers from the main stage...

De spottende toon van dit artikel ten spijt, mag het duidelijk zijn dat in een dichtbevolkt en van lawaai bezwangerd landje als Nederland het ontoelaatbaar is dat de schaarse stiltegebieden die ons resten ons ontnomen worden door  geluidsterreur. Verenigingen van natuurliefhebbers, dierenvrienden, dierenpartijen, groene partijen fluister het de bestuurders en politici in, dat de relatieve stilte van dat beetje natuur dat wij nog hebben er niet is om te verstoren, maar om er van te genieten.

=========
(*)  Wie een beleidsnota van een grote gemeente als Den Haag met veelvuldige buitenfestival, met name pop- en rock-muziek zoekt vindt ook na een half uur proberen niets (ik houd mij natuurlijk aan bevolen voor suggesties van het tegendeel). Wel is er een Algemene Plaatselijk Verordening die nogal potsierlijk aandoet in dit tijdperk van gigantische volumes onder handbereik van iedere idioot die een lekker stoer wil doen:
“Artikel 2:9
Straatartiest en muziek
1. Het is verboden, op door de Burgemeester aangewezen wegen en tijden* op of aan de weg als
straatartiest op te treden of muziek ten gehore te brengen.
* Zie uitvoeringsbesluit
2. Op andere dan de in het eerste lid vermelde plaatsen, is het verboden, zonder vergunning van de
burgemeester als straatartiest op te treden of muziek ten gehore te brengen.
3. Het bepaalde in het tweede lid is niet van toepassing mits degene die voornemens is deze
activiteiten te verrichten voor aanvang daarvan naam en adres heeft opgegeven bij het
politiebureau waar de plaats van uitvoering onder ressorteert, indien:
a. met ten hoogste drie personen wordt opgetreden;
b. er geen draaiorgels, geluidversterkende apparatuur of slaginstrumenten, zoals
trommels, bongo’s en dergelijke, worden gebruikt;
c. de activiteiten niet langer duren dan een half uur;
d. de activiteiten slechts worden verricht tussen 08.00 en 21.00 uur en op zondag
tussen 13.00 en 21.00 uur.
4. Indien op grond van dit artikel een vergunning is vereist, kan de burgemeester te dien
aanzien de belangen in aanmerking nemen die zijn bedoeld in artikel 2:25, zesde lid.
Afdeling 5: Bruikbaarheid en aanzien van de weg

Artikel 4:6
Overige geluidhinder
1. Het is verboden toestellen of geluidsapparaten in werking te hebben of handelingen te
verrichten op een zodanige wijze dat voor een omwonende of overigens voor de omgeving
geluidhinder wordt veroorzaakt.
2. Het college kan van het verbod ontheffing verlenen.
3. Het verbod geldt niet, voor zover artikel 2:56, de op de Wet milieubeheer gebaseerde
voorschriften, de Wet geluidhinder, de Wegenverkeerswet 1994, de Zondagswet, het Wetboek
van Strafrecht, de Luchtvaartwet, het Reglement verkeerstekens en verkeersregels 1990, de
Bouwverordening of het Vuurwerkbesluit van toepassing zijn.

De popfestival industrie lijkt ook gevangen in de zucht naar oorverdovende concertbelevenissen. In een recente nota van de ‘Vereniging Nederlandse Pop-podia en festivals” vind ik wel een statistiek waar gewag wordt gemaakt van het mogelijke gevaar van gehoorbeschadiging van arbeiders in deze industrietak, maar de aangegeven geluidsniveaus bij grote concerten zijn op zich al ver boven het gangbare niveau van omstreeks de 90 dBA (waarbij de door mij genoemde effecten van verdragende lage basgeluiden niet in beschouwing zijn genomen en bedacht moet worden dat geluid volgens een logaritmische schaal gemeten wordt en enkele ‘graden’ meer op de geluidsthermometer een verdubbeling of verdriedubbeling in kunnen houden.

Read Full Post »

De ondertitel van deze post is een letterlijk citaat (0:40 – 0:50 min.) van een door “Karim1001” op op Youtube geplaatst telefoon-video-filmpje van het  Veronica strandfeest bij Hoek van Holland op 23 augustus 2009. Het werd gezegd tijdens het schietincident waarbij meerdere gewonden en een dodelijk slachtoffer viel. Er is weinig te zien maar destemeer te horen op deze video, de herhaalde schoten en de telefoonfilmer die zijn vriend sommeert om te gaan liggen en de reactie van zijn vriend “het kan geen echte zijn dat is onmogelijk …” en het antwoord van de filmer “geloof mij op mijn moeder dat is echt….”  (2:20 – 2:30 min).

Two screenshots from mobile phone videos uploaded to the Internet that document a mass beech party in Hoek van Holland, The Netherlands on August 23. 2009, during a riot whereby the police at that spot felt so threatened that they fired their arms which left a few wounded and one man dead. If the alleged Rotterdam hooligans

Two screenshots merged into one picture from mobile phone videos uploaded to the Internet that document a mass free beech party with DJs in Hoek van Holland, The Netherlands on August 23. 2009. Video taken during a riot at the end of the party, whereby the police felt so threatened by a crowd that they fired their arms which left a few wounded and one man dead. If the alleged 'Rotterdam Hooligans' have also used firearms has not been established, though it was suggested at first. See footnote (*) for the video sources. Click image for a full size view.

“Bezoekers van strandfeest onder invloed van drank en drugs” lees ik in de meeste berichtgeving over wat nu een verdwaalde kogel van de politie heet te zijn, die een omstander dodelijk trof tijdens het door omroeporganisatie Veronica georganiseerde vrije toegankelijke Sunset Groove festival  in Hoek van Holland (vlakbij Rotterdam). In sommige berichten lijkt het wel of enkel de daar gesignaleerde ‘Rotterdam Hooligans’ onder invloed van drank en drugs verkeerden. Ook lees je in veel berichten over deze affaire iets over het ontstaan van een “grimmige sfeer.” Deze laatse combinatie van de woorden ‘grimmig’ en ‘sfeer’ gekoppeld met de woorden dance en party levert 56 Google hits en als ik dit resultaat van een internet-zoektochtje vernauw met de naam van de plek Hoek van Holland blijft er een twintigtal hits over. Er moet iets structueels aan de hand zijn met zulke feesten en het woord “grimmig”.
Enlarged screenshot at 2 minutes and 12 seconds of the Youtube mobile telephone movie on Youtube posted by Karim1001. I have lightened up the picture information in Photoshop with the 'curve tool'  because otherwise one sees only a dark screen with some moving lights. The conversation just before, during, and just after this moment goes as follows: "kanker, kanker hee... [pif paf poef paf ik hoorde gewoon die kogel daar afketsen [poef paf poef pif hee ga liggen Matti ga liggen  vriend..." (cancer, cancer hey [bang bang] I just heard that bullet rebounding [beng bang] hey go dug down Matti, go and lay down). When one more listens than looks at this 2 minute movie and counts the rounds of shooting the level of police panic can be well understood. The fact that one of the boys in this movie shouts after just hearing a bullet rebounding indicates that the gun shots were not just warning shots into the air. Click picture for a full size view.

Enlarged screenshot at 2 minutes and 12 seconds of the Youtube mobile telephone movie  posted by Karim1001. I have lightened up the picture information in Photoshop with the ‘curve tool’  because otherwise one sees only a dark screen with some moving lights. The conversation just before, during, and just after this moment goes as follows: “kanker, kanker hee… [pif paf poef]  ik hoorde gewoon die kogel daar afketsen [poef paf poef pif] hee ga liggen Matti ga liggen  vriend…” (cancer, cancer hey [bang bang] I just heard that bullet rebounding [beng bang] hey go and dodge Matti, go and lay down). When one listens more, than looks at this 2 minute movie, and counts the rounds of shots, the level of police panic can be well understood. The fact that one of the boys in this movie shouts after just hearing a bullet rebounding, indicates that the gun shots were not just warning shots into the air. Click picture for a full size view.

Ik beken direct niet alle berichten in alle kranten over het doodschieten door de plaatselijke politie van een danser op een strandfeest  te hebben gelezen, maar in de berichten die ik wel heb kunnen bestuderen vind ik vrijwel nergens – buiten de beschuldigende vingers wijzend naar niet bij name genoemde hooligans – iets over hoe het nu kwam dat de sfeer van dit feestje grimmig werd. Ik neem dan aan dat het gratis strandpartijtje niet grimmig begonnen is, maar dat het naar verloop van tijd pas dat karakter kreeg. Kan de opzet, schaal, inrichting, vormgeving en het geluidsniveau mede van invloed geweest zijn op de veranderende sfeer op dat strand?  Is er iemand die een geluidsmeting gemaakt heeft van het festijn? Zijn er – op zijn minst aan de landkant van het strand – omwonenden die iets kunnen zeggen over het geluidsniveau geproduceerd vanaf de podia van dit feest, zoals waar te nemen op zo en zoveel afstand (ik neem aan meerdere kilometers), of blijft het een onbeantwoorde vraag aan de meeuwen?

Is het mogelijk dat er enig verband bestaat tussen het geproduceerde, waarschijnlijk continue, geluidsniveau van dit massafeest, de invallende duisternis en daarbij op te tellen gebruik van ‘zinnenbeinvloedende middelen’ die allen tezamen de grondvesten hebben gelegd voor wat dan later een “grimmige sfeer” genoemd gaat worden? Luide muziek – hoezeer ik die zelf ook mag haten – hoeft op zich niet aggressief te zijn. Als ik als vader van een dochter van 16 naar de televisiebeelden van Lowlands 2009 popfestival kijk zie ik enkel blijde gezichten (alhoewel ik natuurlijk het geluidsniveau van het festival door middel van mijn afstandsbediening ver beneden het originele volume van Lowlands gebracht heb). Het volume van de huidige versterkers-installaties en bijbehorende vibrerende kunststoffen conussen is hoger dan ooit tevoren en kan met gemak de pijngrens overschrijden en zelfs schade aan ons gehoor toebrengen. Wie deelneemt aan, of foto’s bekijkt van, massale dance parties in Rotterdam of Berlijn ,ziet in toenemende mate mensen met oorbeschermers, of ouders met peuters op de schouders met grote geluidsdempers over kleine gezichtjes. Zo ook DJs die hun eigen oren beschermen, terwijl zij hun publiek aan de fysieke gevaren van overmatig luide muziek blootstellen. Voor het publiek is het een vrijwillige keuze, voor omwonenden niet, vandaar dat het Veronica festival wellicht op een min of meer afgelegen stuk strand gehouden werd.

Three images of the Dance Parade Rotterdam  2009 where publicity drives the show and just young ears are protected.

Three images of the Dance Parade Rotterdam 2009 where publicity drives the show and just young ears are protected. Click image for full size view.

Hard geluid kan in extreme omstandigheden als martelwerktuig gebruikt worden, even verschrikkelijk als het herhaald onderdompelen van iemands hoofd in een watervat. Tromgeroffel en snerpende doedelzakken begeleiden de infanterist die zich in het krijgsgewoel gaat storten. Opgefokte discogangers, die uit hun lawaaihallen de stad in stromen, zijn sinds jaar en dag een gevreesd fenomeen. In de tijden dat bij mij over de  brug nog de IT gevestigd was in de Amsterdamse Amstelstraat, in kennerskringen geroemd om het aldaar geproduceerde geluidsvolume – doordringend tot in buik en darmen – werd de vroege-ochtend-stilte op de weekeinden steeds rauw verstoord door de opgeladen agressie van de pleziergangers die, de in hun binnenste opgewonden energie, op de één of andere wijze een uitweg moesten geven. Verkeersborden, lantarenpalen, reclamezuilen en tram-abris boden daartoe een goede uitweg. Ik zegen nog de dag dat een gemeentelijke maatregel voor de Amsterdamse binnenstad bedacht werd die bepaalde dat voorafgaande aan het sluitingsuur de muziek stapsgewijs tot een lager niveau teruggebracht moest worden, waarbij ook nog de aanbeveling gedaan werd om de alcoholverzadigde magen van de nachtbrakers met een gratis broodje wat meer tot rust te brengen. Dat leverde een waarneembare verbetering van het leefklimaat voor de omwonenden op. Het is niet dat ik hier tegen duivelse opzwepende muziekpraktijken ten strijde wil trekken, maar een zeker psychologisch effect van constant aanwezige en zeer zeer luide muziek kan niet ontkend worden en dient bij de nu komende analyze van wat er op het strand van Hoek van Holland gebeurd is, meegenomen te worden.

Dat psychologisch effect hoeft niet altijd het opwekken van agressie te zijn, maar laten wij eerlijk zijn, het is het dikwijls wel. Zo zijn de rijdende disco’s, die een ieder zich in dit land straffeloos kan aanmeten, vaak medebepalend voor een agressief verlopend verkeersincident. De gemeeente Rotterdam op zich heeft dan nog een bestuurspraktijk waar amusement en lawaai onverbrekelijk met elkaar verbonden lijken te zijn. Formule 1 raceauto’s die door de stad scheuren, stuntvliegtuigen over de Maas en verschillende urenlange optochten met vrachtauto’s en bussen beladen met uitzinnige versterker-apparatuur elkaar in geluidssterkte overtreffend. Een oorverdovend cultuurbeleid daar in de Maasstad als een historische hunkering wellicht naar het gehamer op stalen scheepswanden pal naast arbeiderswijken, scheepsfluiten, stoommachines en bolderwagens die deze stad ooit kenmerkten (en – by the way – niet doordrongen tot de rustige villawijken van fabrieksdirecteuren, havenbaronnen en aanverwanten).

Bavaria beer sponsored City Race with Formule I cars and Red Bull Air Race in Loud & proud Rotterdam. Click picture for full size view.

Bavaria beer sponsored City Race with Formule I racing cars and Red Bull Air Race commercial mass culture in the loud & proud city of Rotterdam. Click picture for full size view.

Hoe ging het met dat opstootje op het strand dat pas op het eind van de avond ontstaan lijkt te zijn? Verzocht de politie de organisatoren, of deden ze het uit zichzelf, om het geluid uit te zetten, toen het uit de hand dreigde te lopen? (Vaak een probaat middel in een café als de speakerknop aan de bar resoluut omgedraaid wordt: “laatste ronde!” .. werkt altijd uiterst kalmerende op de door harde muziek opgezweepte stamgasten). Nadat ik verschillende met de mobiele telefoon gemaakte filmpjes van het Veronica strandfeest die op Youtube en andere populaire video-sites door bezoekers geplaatst zijn, herhaaldelijk bekeken heb, merk ik dat op bepaalde delen van het strandterrein de muziek (en de daarbij behorende lichtshow) gewoon doorgingen. De standaard stroboscopische lichteffecten hebben wellicht ook gemaakt dat delen van het terrein in het duister werden gehouden om het effect van deze lichtflitsen en de projecties of feloplichtende schermen met LCD lampen beter tot hun recht te laten komen. Op zich een gebruikelijk tafreel bij zulke festivals, maar de publiekssamenstelling op het strand van Hoek van Holland is waarschijnlijk door de gratis toegang hetrogener geweest dan bij gelijkogende manifestaties waarbij juist door de gezamenlijkheid van de interesse voor een bepaalde muziek of dansstijl een positieve onderlinge band van het publiek kan ontstaan. Bij zo’n gratis feest en een bezoekersaantal van meerdere tienduizenden die waarschijnlijk niet allen gericht voor  het geboden programma gekomen zijn, komt zo’n saamhorigheidsgevoel minder makkelijk of misschien helemaal niet tot stand. Het lijkt mij belangrijk om ook het programma van die avond – dat als ik de aankonding lees en de fimpjes bekijk merendeels uit DJpresentaties bestaat, in het aangekondigde onderzoek te betrekken. Het persoonlijke karakter van afzonderlijke bands die vlak naar elkaar optreden lijkt mij een andere sfeer onder het publiek te geven dan de eenzame figuur van een door lichtflitsen omgeven DJ achter zijn regietafel. Een kort onderzoek naar on-line geplaatste telefoonvideo filmpjes van die avond leert al dat er vele tientallen registraties van om en nabij hetzelfde moment te vinden zijn die allemaal door de duisternis, lichtflitsen en het geringe aantal pixels dat die cameras kunnen vangen behoorlijk vaag zijn. Wel valt op dat er  niet echt sprake is van een focus op een enkel optreden op een podium, maar meer van losse rondlopende groepjes mensen waarvan velen niet geboeid lijken te zijn door het geboden programma. Hoe te omschrijven wat er  op die video’s te zien is? Het lijkt mij een mengsel van lol en weggeduwde verveling. In elk geval  heb ik moeite dat wat in een van de vele enthousiaste vooraankondigingen op het internet te lezen staat over het “Sunset Groove Veronica Strandfeest” in die videobeelden te herkennen.

Aan het einde van een zinderde zomerdag maakt het geruis van de branding plaats voor groovy sounds en de lekkerste beats. Vanaf een indrukwekkend podium torenen vele nummer 1 club DJ’s hoog boven het strand uit. Zij laten iedereen, met hun beste sets, ook dit jaar weer compleet uit hun dak gaan! En vanzelfsprekend zijn alle sets weer gegoten in een zeer spectaculaire show!

Toch is het domweg verbieden van massale dance parties  teveel een schrikreactie, gespeend van enige behoefte om het karakter van zulk soort feesten  te leren begrijpen. Zoiets kan enkel door alle aspecten te onderzoeken. Symptoombestrijding door eenzijdig zondebokken aanwijzen is al te gemakkelijk. Oorlogsverklaringen en banvloeken vanaf de gemeentekansel, zoals door de Rotterdamse burgermeeester, zijn niet meer dan bezweringen van een volgende mogelijke verkiezingsnederlaag van zijn partij.

The new mayor of Rotterdam Ahmed Aboutaleb and his challenge to go beyond scapegoating as he declared war on a group labeled as 'hooligans' which makes one think back half a century when the Ducth 'nozems' (teddy boys) were branded as enemies of city authorities.

The new mayor of Rotterdam Ahmed Aboutaleb and his challenge to go beyond scapegoating as he - declared war on a group he labeled 'hooligans', after the shooting incident of Hoek van Holland. An official inquiry is under way but as usual public authorities know already where to put the blame. This makes one think back half a century when the Ducth 'nozems' (teddy boys) were group branded as well and were declared enemies of the state by all city authorities. Blaming individuals as a group tends to strengthen their collective identity. Abusive words against group identities are often taken as honoures titles, from the Dutch 'provo' movement of the sixties to the international 'punk' movement of the late seventies and beyond; or back in Dutch history with the abusive French name used for the Dutch insurrectionists at the court of the ruler of the low countries "gueuses" (beggars) that was taken as a name of honnor and survives till today in the Dutch language as Geuzen. This does not imply that the alleged today Rotterdam Hooligans can be equalled in any way with the Dutch revolt against Spanish rule, my intention is only to point to the dangers of hasty and over-simplified scapegoating. For an impression of what the Rotterdam Hooligan football supporters group stands for see footnote (**). Click the picture to see a full size view.

Een latere cultuurhistorische terugblik zal verbanden weten te leggen tussen het de schuldgeven aan de nozem van de 20e en de hooligan van de 21e eeuw en zal ook de positie en gezichtpunten van stadsbetuurder, politieman, feestuitbater en feestganger  in het geding en in onderling verband weten te brengen. In het prille begin van de popfestivals in Nederland liep het op kleinere schaal ook wel eens uit de hand van de boerenveilinghal in Blokker, de veehallen in den Bosch tot de Jaarbeurshallen in Utrecht. In die laatse stad verordoneerde nu veertig jaar geleden de burgermeester dat bossen politiemannen verdekt achter de podia opgesteld moesten worden om op elk moment te kunnen ingrijpen (iets wat naderhand volstrek onnodig bleek te zijn). Elders in het land was het gebruikelijk dat een zaalbeheerder op het nog vroege avonduur die ene stekker van die ene geluidsinstallatie uit het stopcontact trok waarna enkel de drummer nog in staat was om zijn spel voort te zetten en het publiek binnen de kortst mogelijke keren mokkend afdroop. De stelselmatige schaalvergroting van pop-evenementen in de afgelopen decennia en de commercieële belangen die daarmee gemoeid zijn en de invloed die dat heeft op wat er aan programma geboden wordt, dienen ter sprake gebracht te worden als het gaat om hoe het anders zou kunnen. Verbieden is een slecht idee. Bezinning op doel en middelen van zulke feesten is onoverkomenlijk. Niet de beheersing van oncontroleerbare massa’s als een politievraagstuk moet op de agenda van bestuurders, organisatoren, publiek en wie er maar meer zich mee wil bemoeien, geplaatst worden, maar een nieuw vormgeven van een ander mengsel van cultuur en vermaak, dat de nu alles overheersende geluidsbarrière van de vermaaksindustrie met haar consumptiedwang en massificatie zal weten te doorbreken.

Hooligans zijn een product van de vermaaksindustrie en in het veranderen van de culturele waarden van die industrietak zal de oplossing van het hooligan probleem gezocht moeten worden, om het even of  het nu om een voetbalstadion of een strandfeest bij Hoek van Holland gaat.

Hooligans are a product of the the entertainment industry and to solve the hooligan problem the cultural value system of this branch of our economy needs to be changed, irrespective whether it is about a football stadium or a beach party at Hoek van Holland.
————
(*)
Video posted by Karim1001 op Youtube met het volgende bijschrift: “Politie schiet tijdens een strandfeest op hoek van holland in het wilde weg op omstanders je hoord de kogels om je oren vliegen.” (police shoots at random at bystanders during beach party at Hoek van Holland, je heard the bullets flying by).

(*) Video posted by Dinnemeester op DINN/Dit is Nou Nederland.nl onder de titel: Op Sunset Groove Veronica. Filmpje begin schietpartij met 4 agenten.”

(**) Video posted on Dailymotion.com “Welcome to Rotterdam Hooligans” which give some insight in their activities; one sees mainly confrontations between rival football supporters groups and intervening riot police and the last ones becoming a target as well. The candid camera (videophone) shots are montaged on a continuous music track which may be compared to the DJ type music performed at the Veronica beach party. A fast pulsing beat with a transformed voice-over with the text “the dynamo of the universe is war”. This seems to be an early hard core cult song (other sources name it hard style gabber music) by a group/artist under the name Knightvision… That sentence in relation to the Rotterdam Hooligans puzzles me a bit, so I did yet another search on some discreet parts of that sentence and what may be a connection is an American evangelist Wilbert L. McLeod (1918-) of a Baptist church in Saskatoon, Saskatchewan who is said to have had a vision in 1971 whereby he was connected to the “dynamo of the universe” (see Encyclopedia of Evangelicalism page 439); the term “dynamo of the universe” is apparently also used in astronomy as a metaphor for the sun. I see this motto also appear in some forums of game players. I will not further dwell here on the aesthetics and possible inter-textuality of the Rotterdam Hooligans (but one may not exclude such groups of having their own set of historical references), it could simply be just the favorite song of the maker of this video. Someone with a claim to know it better, is invited to denounce or correct my academic bullshit, right here, on the spot.

Epilogue  ————————–

Almost half a million people have watched this video posted by Karim1001 on Youtube and almost 2000 reactions have been written by the people who have seen it.

Almost half a million people have watched this video posted by Karim1001 on Youtube and almost 2000 reactions have been written by the people who have seen it. We are entering a new area of public scrutiny, police inquiry and instant sociology, with this available for all document and several other comparable recordings from different points of view, both in the sense of space and mentality and life comments of their makers. What will be the effect of this transparency whereby mass-media potential lays in the hands of any one with an up-to-date mobile phone and access to the internet. Almost two decades ago there was the Rodney King incident in Los Angeles, where police brutality had been captured by a personal video camcorder and became evidence in the court case. As this footage had been distributed publicly on local television networks, many people had been able to see with their own eyes what bad things had happened to Rodney King. When later an implicated police officer was acquited by the court a mass revolt broke out. This event became an inspirational source for an international media activist conference held in 1993 in Amsterdam with the name Next 5 Minutes International Festival of Tactical Media. I did get involved in the archiving of the mass of conference materials of this first and later conferences on tactical media (in total 5 conferences have been held over the years). A few hundred video-tapes of the Next 5 Minutes conferences have been catalogued and can now be found in the archives of the International Institute of Social History. The Youtube footage of the beach riot in Hoek van Holland made me associate - at a certain level - these crude videophone images with the crude camcorder materials of the 90s in the Los Angeles incident. I can not yet say who are the goodies and baddies of the Hoek van Holland incident, but media-distribution-wise interesting comparisons can be made. In some way the intermediate function of established television channel media in distributing camcorder footage, has become obsolete. The statistics of the Karim1001 video on Youtube proves that. Almost half a million viewers and mostly in the Netherlands is some kind of audience comparable to a print run of a national newspaper or a non prime-time television coverage. The Youtube video-footage as such - on the other hand - has not been contextualized at all. It has been thrown just as raw footage on-line and did generate the forementioned 2000 reactions ,which are most of them as wild as the imagery taken at those confusing moments on the beach. Whoever reads Dutch and can handle strong language in a cool way, may like to access the links to the video and read through some of the many comments. In between scolding, hefty speech, macho talk and sporadic racist remarks, one finds what may be useful witness accounts, sane observations and frequent rebuttals of of nonsense entries and sloppy ways of arguing. The video itself does proves little, but still conveys strongly the atmosphere of the moment and - more importantly - the apparent loss of control of the police officers (or whoever else used firearms at that moment) who seem to fire in an uncontrolled way above and also into, the dark beach environment lighted up by random flashes of the party projection system, with the lcd-screens of mobile phones swirling like fire flies through all this. The fact that there were several casualties, one dead and six or seven wounded, attests to this. To conclude... all the tools are there for anyone to make their own inquiry and publish it... to challenge whatever the official reports will tell. Will that happen at all? Time will learn. tj.

Read Full Post »

How to do a poll on the level of appreciation of animals of human loud music festivals in public parks and if needed to take appropriate measures? As policy change can be slow, I just designed a set of earmuffs for the rabbits of the Amsterdam Oosterpark (as they have an extreme sensitive hearing apparatus)

When human city culture gets in the red level the park rabbits will be handed out specially adapted earmuffs.

When human city culture gets in the red decibel-zone the park rabbits will be handed out specially adapted earmuffs.

The ‘partying nation’ Holland will not fail to use any occasion to throw a public manifestation of leisurely fun which, since  ubiquitous cheap electronic sound amplifying devices have become available, means lots of noise enhanced by  lots of drinks. One of the favorite venues for these undertakings is the Amsterdam Oosterpark which recently hosted a festival called ‘Appelsap‘ (apple juice) organized by a bunch of  friends, all hip hop aficionados, which was certainly not non-alcoholic, with Heineken as one of the main sponsors. “THE best) Dutch hiphop-events. In the beautiful Oosterpark we take hiphop back to its roots”, reads their web site. Lots of fun for sure: out, proud & loud … but what about  … the roots of the park and what makes up its  innate beauty?


This a one of the many Youtube renderings of the recent Appelsap hiphop event in the Oosterpark, the sound must have been so loud and/or the recording equipment may have had no special dimming switch, because the sound track  is totally overmodulated, so rejoice the noise….

A triptiche of chance in original intend and actual usage of the musique kiosk/dome at the Amsterdam Oosterpark.

Change of original design intend and actual usage of the musique kiosk/dome at the Amsterdam Oosterpark; both options could coexist but when one takes in account the frequency of such loud events the question can be raised if animals and vegetation of our city parks can cope with the crowd and its noise. I also found some web-traces of a Christian evangelic organization that used the same music temple for their 2009 Pentecost praise-the-lord meeting... so who knows what paradisal scenes could have been observed at that other instant of park life.

This spring a local city councilman Martin Verbeet (of the social-democrat party/PvdA) made an attempt at restoring the park to its “historic function” by banning all alcohol usage within the park confines. This measure was aimed primary at full-time  alcoholics, a species that traditionally congregrates in public parks (can be seen all over the world). In fact the alcohol-habit people disturb not too much and even give a certain security by their daylong presence on the park benches  withholding  more badly inclined park visitors from trespassing upon non-assertive park dwellers. Side effect of this zealous municipal policy was that local inhabitants who like to have a nice drink with their picnic  would also fall under the new alcohol ban. Apart from the feared diaspora of debased alcoholics onto the doorsteps of the neighboring streets, the new regulation had a surprising exception paragraph for major events like Queens-day (the 30th of April, a Dionysian national bacchanal in the Netherlands). Who knows if  beer-multinational Heineken has been lobbying, or it could have been the feared loss of votes from the partying minded masses,  within a few weeks the zero-alcohol-in-the-park campaign was withdrawn by the local council. Some park visitors regret this sudden retreat and signal that the group of drinkers can get so big that certain people feel menaced and do not dare to pass the drinkers benches….

The official Amsterdam city sign that makes many people, not just tourists, wonder what this could mean and next to it a make shift bar during the Appelsap (apple juice) festival which had more than just soft drinks.

The official Amsterdam city sign that makes many people, not just tourists, wonder what this could mean and next to it a make shift bar during the Appelsap (apple juice) festival which had more than just soft drinks.

Fellow councillors of other parties have been mocking the zero-alcohol measures of their colleague Verbeet (chairman of the local council), some (D66 party members) even have held an illegal demonstrative drinking party, the local daily newspaper Het Parool wrote negatively about the alcohol ban, and members of  Verbeet his own party choose  not to support him on this topic. A personal démasqué for Martin Verbeet, but maybe some of the good intentions of the councillor may have been overlooked.  In november last year the local party fraction of the social democrats made a research on the functioning of the Oosterpark (102 respondents, 81 on-line inquiry, 21 written reactions/ street interviews) and it must have been upon the outcome of this small research that the zero-alcohol measures have been decided.

-Alcoholics -Drug addicts -Children -Adolescents -Sporters -Picnicers -Other
-Alcoholics -Drug addicts -Children -Adolescents -Sporters -Picnickers -Other issues

There is a lot of moaning in the bare 13 pages of this report from gays that frequent the bushes for back to nature outdoor sex, to the obligatory complaints about dog shit, befouling humans, public toilets, unleashed dogs and dog fights, mopeds and bicycles on pedestrian ways … Surprising is that – apart from dogs – animals are hardly mentioned in the report, or it must be the escaped or freed green parakeets that some  people hold to be a nuisance and of course the arch enemies of any human: the rats who criss cross the park at will. Geese, moor-hens, swans and herons are taken for granted, rabbits remain unnoticed and I am sure that a tiny corner of the arch of Noah should be reserved for other more discrete park inhabitants that have managed to escape our attention.

Noise nuisance, sound pollution if you want, is mentioned by several interviewees, especially late night drumming, screaming and  other forms of  rambunctious behavior. There is also a positive approach to the park, an attempt to formulate what it can or should be, as shown in the following statistic.

-Green lung for the town -Play=area for children -Sporting area - Oasis of tranquility -Hang-out spot for youngsters -Art stage -Other

-Green lung for the town -Play area for children -Sporting area - Oasis of tranquility -Hang-out spot for youngsters -Art stage -Other functions: tai chi spot; picnic and party; garden architecture; café, terrace environment (...)

Again animals are only implicitly represented in the report as part of the “green lung of the town” or the “oasis of tranquility”, though tranquility may for some people exclude even the communication of birds. There are known instances of deportations – organized by a team of city-biologists – of whole troops of geese whose claxoning was found to be unbearable by human city dwellers. Which tempts me to deviate to the somewhat reversed subject of birds dialoguing with the city sounds of ambulances and car alarms (I do have at times whistling conversations with birds that reside in the tree across my kitchen window). This to emphasis that an insight in the animal experience of human sound production and its cornucopia of amplifying devices is very much needed. What are they doing when there is an influx of a rock, hiphop or jembee drums? Are they fleeing? Hiding? Creeping deep in a hole safely below the roots of a tree? Do they leave the park forever after yet another blast-out?  Just play the Appelsap Youtube video once again and let your imagination work. When the hiphoppers speak about roots, let me do so so as well:

What then,was the idea of having a city park? Bringing nature -in an organized human format – into the city? Giving the experience of a garden to those who did not have one? Breathing fresh air? A practicing ground for civic behavior? A place to show yourself and  your family if you were wealthy enough? A way to get some understanding of nature – for alienated city dwellers? Or is all that totally out of fashion and should we better think about  a dropping-ground for children, a jogging parcours,  a skaters circuit, a music esplanade, a juvenile hang-out, a cruising area,  a chill-out spot? Is there any possibility to fuse modern city culture with its apparent need for loud sounds and mass audiences with an ecological attitude that can be branded ‘modern’ as well?  Can these two practices  be reconciled at all? Might it be an idea to get as aware of people’s “noise habits” as we are of  people’s “drinking habits?”

ForbiddenSigns

Read Full Post »