Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Memorials’ Category

A MONUMENT FOR ALL RETALIATION VICTIMS OF 9/11

let their names be written on water and float across all rivers and oceans…


 



* the first photograp is by 艺 术 家:火风(Huo Feng); the second by the ‘National September 11 Memorial’ organisation.

Read Full Post »

Good News from the BAD POLITICAL FRONT: the building of a newNational Historical Museum of the Netherlands” has been cancelled by the new Dutch government. This is excellent news! Who wants Double Dutch History cast into lots of building materials? Who wants to institutionalize persistent Dutch denialism of their colonial past? Who wants the governmental ‘imagined community’ of the Low Countries to be even further Disneyfied? Who wants to look at the glorified Dutch self-image through the canonized windows of state dependent historians? We have plenty of museums in the Netherlands offering such kind of idealized Dutch-centric history representations, already for decades… the whole idea is a belated 19th century concept of constructing a past that never actually was, to forge a ‘new Dutch national consciousness’ in post-national times.

"Daaag Geschiedenis..." ~ "Byeee History..." is what I imagine hearing when seeing the waving bronze woman. The Dutch text is a promotion text in a special design as produced by the launching organisation of the National Historical Museum and reads: "The National Historical Museum stimulates the historical imagination." The orange building in the back is the actual design for the new building now stalled; the white building in front is the former palace 'Soestdijk' of the deceased Queen Juliana by some proposed as another possible national historical museum site; the statue shows the Queen and her husband Prince Bernhard, Juliana waving as she used to do each year when a 'defilé' of Dutch citizens came to congratulate her with her birthday on 'Queensday', the 30th of April.


The image shows the design for the National Historical Museum in the Eastern border town of Arnhem and the palace of former Queen Juliana in Soestdijk (in the heart of the country) the last one has also be proposed as a seat for such a new National Historical Museum. The idea for such a museum has been strongly propagated by Jan Marijnissen, the party leader of the Socialistiese Partij (SP). His proposal – dating from 2003 – was later also supported by the Christian Democrat Party CDA, a party now in government and deciding to stall the whole museum building project. As it is a ‘national Dutch’ project, I fail to find English language links on the subject. That in itself may be seen as symbolic for the whole undertaking, a sign of the isolating tendencies in Dutch politics of the last decade, moving away from a more internationalist position before.

Jan Marijnissen opens his original proposal with  “a nation without history does not exists”  and speaks about “the nowadays confusion about our moral, cultural and political identity” which finds its origin – partly – in “the missing of a historical consciousness in broad layers of the population.”

Een volk zonder geschiedenis bestaat niet. Elk volk, ook het Nederlandse volk, heeft dus een geschiedenis. De hedendaagse verwarring over onze morele, culturele en politieke identiteit vindt voor een deel haar verklaring in het ontbreken van historisch besef in brede lagen van de bevolking.

Marijnissen acknowledges the existence of many museum institutions and the cornucopia of objects and methods of display on Dutch history, offered by them, but he regrets that nowhere “the rise of society in the Low Countries at the Sea (he uses the conjunction ‘wordingsgeschiedenis’ = history of coming into being)  is told. In other words he is longing for a singular narration of national history.

Echter, hét verhaal van de wordingsgeschiedenis van (de mensen die wonen in) “de lage landen bij de zee” wordt nergens verteld. In het kader van een herwaardering van het belang van historisch besef zou het goed zijn als dat wel zou gebeuren.

His longing for a singular ‘grand narration’, a genesis of the the Low Countries, is something that frightens me because put in practice, it will be more a product of ‘imagination’ and ‘believe’ than of ‘history’. Such a singular story is the opposite from what I envisage as the practice of history: dynamic confrontations of differing views.  It will more hamper  than help, the finding of a ‘social identity’. In my vision we need not put our energy in redefining what is ‘Dutchness’,  but better come to an understanding of the multiple identities and the plurality of the social territories in which we are living. The times of the fenced off Garden of Holland (Het Hof van Holland) with a gate defended by a lion with a sword, lay far behind us. Already in its time this was an allegory  of a non-reality. Man is both a migratory and a sedentary animal. Nations are ‘imagined communities’ and the new narratives we need, do not fit in any ‘national building’.

"Houdt op in mijn tuin te wroeten Spaanse varkens!" (Stop burrowing my garden Spanish pigs!) A Dutch engraving 1578/1582 in the collection of the Rijksmuseum, Amsterdam (object code: RP-P-OB-77.682). One sees the Dutch lion defending the fence around the garden with a sword or club. Click Picture for bigger view...

======
Old Dutch text has been reconstructed as:

Houdt op in mijn thuyn te wroeten Spaensche beesten
wilt uwen verckens-cop toch achterwaerts trecken
oft mijn Guesche-cndse [cnodse ?] salt u soo verleeren
die u thooft sal breken oft den hals doen recken;
den edelen prince daer ghij meed’ woudt ghecken
sal u te water en land’ bespringhen all;
vertreckt met u vuijl soghen en jonge specken
loop guyten loop oft Geux u daertoe dwinghen sall.

=======
An interesting photograph of the inauguration of the statue of the former Queen Juliana and her husband Prince Bernhard by queen Beatrix can be found on a royalist web site and the photograph below, showing the unveiling in the year 2009, while the wind blows the orange drapery into the shape of the tower with its shifting floors as can be seen in the design for the new National Historical Museum. The design of the Historical Museum dates from 2007 and is by one of the founders of the architect association Mecanoo, Francine Houben (1955-).

Statue designed and made by Kees Verkade (1941-) in 2009.

Building designed by Francine Houben (1951-) in 2007 and stalled in 2010.

Read Full Post »

MONUMENT VOOR DE ONBEKENDE GRAVENVERZORGERS
klik op foto voor groter beeld....

Piet van Harn helpen begraven op maandagmiddag 25 oktober 2010 op de Oosterbegraafplaats te Amsterdam… Lopend met zijn allen (zo’n 100 mensen) over de herfstpaden naar het graf… en daar zag ik een onbedoeld prachtig functioneel Monument Voor De Onbekende Gravenverzorgers. “Je bent pas dood” zei zijn broer – die voor de vuist weg sprak en daarbij ook met zijn vuist op Piet zijn in de aula opgebaarde kist sloeg – “als niemand meer aan je denkt.” En van die gedachte is zo’n rijtje gieters met een muntjesautomaat zoals bij de winkelwagentjes in de supermarkt, de meest effectieve artistieke verbeelding.

[Zo gaat het met herinneren: na gebruik teruggebracht krijg je je inleg weer terug, klaar voor een volgend keer]

Read Full Post »

het leven als een lust, het leven zeer bewust, één van ons kortstondig  aktieverbond, een binding, meer aan een idee,  dan aan een territoire, onuitwisbaar, herinnerd door ons die blijven: voor Piet van Harn 1946 - 2010 van Tjebbe van Tijen

Ik leerde Piet van Harn kennen in de vroege jaren van de Aktiegroep Nieuwmarkt omstreeks 1972. Hij had een pandje gekraakt in de Lange Keizersdwarsstraat, terwijl ik - om de hoek - in de Keizersstraat woonde. Kende hem ook als journalist en schrijver van brochures en boekjes voor de organisatie Sjaloom in Odijk. 'Kosmos-story' heette de brochurereeks waaraan hij werkte. Hij leerde ons in 1973 dat de multinational ITT slecht en de baas van Joegoslavië Tito een "revolutionaire realist" was. Wat dat laatste betreft woonde Piet niet alleen letterlijk een straatje verderop, voor mij die zojuist "De Nieuwe Klasse" van Milovan Djilas gelezen had, een kritiek op de Joegoslavische 'klassemaatschappij' onder bewind van de Communistische Partij. Tegenover de verschillen tussen ons over hoe de strijd in ver gelegen Tweede en Derde Wereld landen te duiden, stond een eensgezindheid als het om het ons 'eigen' gemaakte straatje en buurtje ging. Piet had een vaste en vlotte pen en schreef menig aktiepamflet en beter nog badinerende strijdliederen en conferences. Hij behoorde ook tot de 'geheime staf' van de Aktiegroep Nieuwmarkt die de inzet van 'tactische wapens' tijdens de ontruimings-veldslagen in 1975 regelde. Operaties georganiseerd vanuit de premisse dat wij niet van plan waren "te sterven voor een straatje." Veldslagen die er welliswaar zeer gewelddadig uitzagen, maar waarbij geen enkele dode viel en de verwondingen uiteindelijk beperkt bleven tot blauwe plekken, bloedneuzen en traangasgehoest. Maar vooral... Piet gaf zwier aan het activistenleven dat wij ons toen aangemeten hadden. Plezier als doel en middel. Vertier als drijvende kracht. Dat maakte mede dat wij niet verwerden tot verbeten doctrinaire samenzweerders tegen de sloop en bouwplannen van De Gemeente, maar standvastige en opgewekte actievoerders. Die 'joie de vivre' is wellicht één van de doeltreffendste wapens tegen de autoriteiten geweest. Dat is zoals ik mij Piet vooral herinner. Piet van Harn kreeg het afgelopen jaar enige ernstige kwalen en overleed op vrijdag 15 oktober 2010.

[klik plaat voor grotere versie]

Piet van Harn wordt maandag 25 oktober begraven op de Oosterbegraafplaats te Amsterdam om 14:00 uur.

Read Full Post »

Lokjoden, lokhomo’s, als jood of als homo verklede politie-agent-provocateurs die hierdoor aangetrokken joden- en potenrammers in de kraag gaan grijpen. Recente  voorstellen (*) voor Amsterdam met positieve discriminatie als doel, maar in mijn visie zijn het middelen die het doel in de verkeerde richting voorbijstreven. Ook zwaardere straffen voor geweld tegen homo’s behoren mijns inziens tot de categorie van middelen die niet in overeenstemming zijn met het uiteindelijke doel: gelijkwaardigheid van alle mensen. Dat gaat ook op als er gestraft moet worden.

Marcouch wil dat de politie daadkrachtig optreedt tegen daders van antisemitisch geweld. "Ik vind dat je alles moet doen om die etters, die kwelgeesten, die criminelen te pakken." De PvdA'er reageert hiermee op berichten dat joden in sommige Amsterdamse stadsdelen zich niet meer veilig voelen op straat met een keppeltje op. Klik beeld voor link naar artikel op de web site van Amsterdamse lokale televisie AT5.

Ooit waren uiterlijke kenmerken van het tot een maatschappelijke groep behoren van overheidswege opgelegd. Het koloniale bewind van de Hollanders hield – bijvoorbeeld – middels strenge kledingvoorschriften controle over miljoenen onderdanen in Oost-Indië. Inlander, Chinees, Indo en raszuivere Hollanders konden zo keurig op geruime afstand onderscheiden worden door hun kleding en daarmee gemakkelijker in het gelid gehouden worden. Apartheid is niet voor niets een Hollands woord en ergens dringt dit  uiterlijk en ruimtelijk gescheiden houden van religies, rassen, klassen  en standen, voortdurend in de ‘vaderlandsche’ geschiedenis door: van half verborgen schuilkerken voor niet staats-protestante christenen, tot stegen en sloppen voor de armen net even apart van de grachtenhuizen voor de rijken, van bewaakte asociale dorpen in Amsterdam-Noord tot burgerwijken in oud-Zuid. Segregatie ook in het huidige Amsterdam van Buitenveldert tot Bijlmer, van Grachtegordel tot De Baarsjes.

De relatieve onzichtbaarheid – op straat – van het tot een gemeenschap behoren, in de moderne verstedelijkte samenleving wens ik als een emancipatie te zien. De tegenbeweging met haarbedekking voor vrouwen en geloofsduidende hoedjes en petjes voor mannen lijkt gelijke tred te houden met ander uniformgedrag van neo-punkers tot oranjefans. Als de lokale politie hier zich nu opzichtig als homoachtige homo of  joodachtige jood gaat verkleden om, met deze stereotypen een stereotype reactie uit te lokken, bij een doelgroep die door de vele bestraffend wijzende Hollandse vingers in hun ghetto gehouden worden (de Marokkaanse jongeren), dan vind ik dat een handelen dat van een onbeschrijfelijk gebrek aan inzicht getuigt. Uitlokking genereert en bevestigt geweld. Dat dit soort onbezonnen voorstellen ook nog eens een functie van populariteit bevorderende maatregelen voor bepaalde politici hebben maakt het nog eens te meer kwalijk.

Verbetering van hoe wij met elkaar omgaan is niet met dit soort ‘stereotype hypes’ gediend. We kennen de overgeleverde slogans: ‘ze moeten wel met hun poten van onze rot-joden afblijven’ en een enigszins positief bedoeld ‘onze rot-marokkanen’ bestaat ook al enige jaren (uitspraak toebedeeld aan Pim Fortuyn, die er – anders dan Wilders – bij zei dat het daarom ook “ons probleem” was); zo dient een ieder ook met zijn poten van onze ‘rot-poten’ af te blijven. Maar zulke op een gespleten karakter wijzende half-goedbedoelde-leuzen waren en zijn onvoldoende.

Het zijn ‘onze rot-Hollanders’ die maar niet in het reine wensen te komen met hun eigen ‘rot-geschiedenis’ die deel van het probleem zijn, maar het niet van zichzelf willen weten. Als nu eens in plaats van de oranje gekleurde ‘fata morgana’s’ van nationalistische geschiedenis interpretaties en het “Nederland kan het weer! Die VOC mentaliteit…” (Balkenende, 2006), een omslag in het begrijpen van het verleden van dit land zou plaats vinden, dan was daarmee tevens een basis gelegd voor een andere opvoeding en scholing van ‘onze jeugd’, ongeacht hun af- en herkomst. Als de ‘huichelhollander’ het onaangenaam verleden gemaakt door vorige generaties – waarvoor hij/zij zelf niet verantwoordelijk gehouden kan worden – gewoon onder ogen zou zien en dit onverbloemd voor zichzelf en aan de jeugd duidelijk zou weten te maken, dan komt er ruimte voor een mentaliteitsomslag. Leren, uitleggen, begrijpen, hoe joden en homo’s hier in de loop van de geschiedenis in de de verdrukking zijn gekomen, tot aan de onaangename details van registratie, concentratie en deportatie van de meeste Nederlandse joden met medewerking van Nederlandse autoriteiten en joodse notabelen die dachten het onheil te kunnen keren, tijdens de Duitse bezetting. Onder ogen zien hoe de eerste generatie na-oorlogse gastarbeiders hier binnengehaald werden op vrijwel gelijk wijze als de Chinese, Javaanse en Hindoestaanse ‘koelies’ in de nadagen van het Nederlands koloniaal stelsel naar Suriname werden gehaald. Arbeiders die hier decennialang bijgedragen hebben aan de groeiende welvaart en waarvan werkgevers en autoriteiten dachten dat ze even onopvallend als ze binnengehaald werden wel weer zouden verdwijnen. Ik zie nog voor mijn ogen de spandoeken van gastarbeiders-demonstraties op het einde van de zeventiger jaren toen de conjunctuur langzamerhand terug begon te lopen met leuzen als “Wij willen werken”, iets wat Geert Wilders (1963-) geweten had kunnen hebben als hij als tiener zijn ogen had opengehouden.

"Hoe het begon, de vele gezichten van Marokkaans Nederland", een reeks documentaires van de NOS waarin een onthullende oude Polygoon reportage uit 1969 over het ronselen van arbeiders op contract door de Nederlandse regering in Marokko is te zien... de hele serie zou vast onderdeel dienen te zijn van de geschiedenisles op Nederlandse middelbare scholen. Klik plaat om naar de on-line versie van deze videos te gaan.

Als ook de vensters van de ‘national geschiedenis canon‘ vermeerderd worden en de versluierende vitrages weggetrokken worden, opdat massamoord, slavenhandel en tal van vormen van koloniale exploitatie en lokale uitbuiting in zijn volle omvang begrepen kunnen worden, dan is dat de voedingsbodem waarop het zaad van een minder gewelddadige samenleving gezaaid kan worden, waarmee jonge generaties Marokkanen en wie er nog meer behoefte aan hebben tot andere gedachten gebracht kunnen worden. Daarmee en daardoor wordt een leraar – van lagere school tot MBO – in staat gesteld om de Holocaust in een begrijpelijk geheel van gebeurtenissen te plaatsen; dan kan ook de complexe geschiedenis van de Maghreb, de Arabische veroveringstochten, het Ottomaanse rijk, het Franse en Spaanse kolonialisme, de regionale tegenstellingen en het ontstaan van het conflict in het huidige Midden Oosten, begrijpbaar en bespreekbaar gemaakt worden. Ook hier is veel onverkwikkelijks te melden niet enkel ov er de vestiging van de staat Israel en onteigening en ontheemding van de Palestijnen, maar eveneens de tumulteuse Noord-Afrikaanse geschiedenis. Ook daar ligt er een verhullende sluier over het verleden.

Wie de tentoonstellingsagenda van de laatste vier decennia van het Amsterdamse Joods Historisch museum en het Amsterdams Historisch Museum (AHM) kent, weet dat deze door de gemeente gesteunde culturele en educatieve instellingen niet of nauwelijks bij machte geweest zijn om  bovengeschetste onderwerpen tot het centrum van een kritisch debat te maken (buiten de uitzondering die gemaakt kan worden voor het onderwerp van homoseksualiteit in het AHM). Met name het Joods Historisch Museum is de grote afwezige als het gaat om deelname aan een bestaand maatschappelijk debat bij de keuze van haar tentoonstellingen. Waarom niet het anti-joodse sentiment  bij (een deel van) de Marokkaanse jeugd tot een museum-presentatie of project gemaakt?  Waarom is de tragedie van Amsterdam, de constructie van het joodse ghetto, de bureaucratie van de Joodse Raad en het falen van het verzet ertegen niet ter lering en als waarschuwing, in een permanente opstelling in meerdere talen, te zien in dit museum, een verhaal dat dieper graaft en verder durft te gaan dan dat wat nu in het toeristisch lokkertje van het Anne Frankhuis aan verhullen verhaal te zien is?

Een tastbaar monument voor eigen historisch onvermogen zou deze stad sieren. Dat is pas dapper. Daarmee en daardoor valt uit het verleden te leren. Niet het sprookje over ‘Amsterdam die tolerante stad’ die nooit bestaan heeft. Zulk een zelfkritische presentatie zal iedereen zo ver uit de eigen tent weten te lokken dat we elkaar weer recht in de ogen kunnen kijken en op voet van gelijkheid met elkaar over heden en verleden kunnen spreken. Dat is geen politie en justitie taak, dat is een culturele taak, het wordt tijd voor  voor LOKHOLLANDERS TEGEN GEWELD met acties  ter verlokking van de Marokkaanse en alle andere jeugd.

Een reeks iconen met stereotypen, waarvan ik de precieze bron nog niet heb kunnen vinden, maar waarbij het vrijwel zeker gaat om 'teenagers stereotypen'. Het zou goed zijn als een jong talent eens in dergelijke reeks van stereo-typen voor Nederland/Amsterdam zou maken. Vereenvoudigde, schematische beelden zoals die nu bij teenagers bestaan. De benoeming van Marokkaanse jongeren en dan met name Marokkaanse jongens als 'straat-terroristen' (Wilders, 2009/210) is op zich net zo'n stereotype.

====
(*) Recente voorstellen lokhomo’s en lokjoden  info & links:

http://www.parool.nl/parool/nl/5/POLITIEK/article/detail/300523/2010/06/21/Asscher-voelt-voor-inzet-lok-Joden.dhtml

– Omdat dit artikel in de Elsevier van 19 juni2010 enkel gedeeltelijk on-line staat, citeer ik hier in extenso de formulering van René van Rijckevorsel (plaatsvervangend hoofdredacteur van Elsevier) “Is geweld tegen joden en homo’s soms normaal?.”  Voor mij getuigt de hieronder gevoerde redeneertrant van een te nauwe focus op een deelprobleem, waarbij dan weer een deeloplossing aangedragen wordt, die meer problemen zal veroorzaken dan oplossen. Dit terwijl de onderliggende fundamentele vraag onbeantwoord blijft, wat dan wel de Nederlandse samenleving is, waaraan als buitenstaanders voelende en behandelde groepen, aangepast dienen te worden. Mij bekruipt een huiver ook door het geciteerde taalgebruik van de heer Marcouch: “Deze jongens hebben een speciale behandeling nodig. Ze moeten geknipt en geschoren worden, voordat ze weer op straat staan.”

"Moffenhoer" behandeling van een vrouw met een Duits liefje op 8 mei 1945 in Amsterdam: kaalgeknipt en geschoren en met pek ingesmeerd en gedwongen voor de foto de Hitlergroet te brengen. Een voorbeeld van hoe snel bij een machts- en rolomdraaiing de strafhandeling verwordt tot een spiegelbeeld van wat verafschuwd werd..

“Geknipt en geschoren”, voor mij zijn dat een hele reeks beelden: ‘bijltjesdag’ waarbij een niet geheel koshere menigte de liefjes van Duitse soldaten op straat kaalscheren; militair geleide heropvoedingsgestichten voor straatbengels zoals beschreven in de jeugdromans van  ‘Pietje Bel’ tot ‘Willem Roorda’; dorpsgerichten op het Italiaanse platteland in de zestiger jaren waar hippies (cappelloni) de haren afgeknipt  werden… Zulke beelden vliegen zo snel door je hoofd en laten zich zo traag opschrijven en lezen, dat ik nu verder René van Rijckevorsel aan het woord laat:

“Verontwaardiging
Terwijl Geert Wilders door heel politiek correct Nederland wordt gekapitteld voor zijn generieke opvattingen en ongenuanceerde uitlatingen over moslims, is er relatief weinig publieke verontwaardiging over de wijze waarop jonge Marokkaanse Nederlanders in de publieke ruimte redelijk ongestoord hun antisemitisme kunnen botvieren.

Maar wat Marokkaanse Nederlanders denken en zeggen over joden, gaat nog een tandje verder dan wat Wilders beweert over moslims. Overigens heeft die nooit gezegd dat álle moslims Nederland uit moeten, zoals tegenstanders zijn woorden uitleggen, hij had het over criminele moslims en ‘straatterroristen’ met dubbele nationaliteit.

Vinexwijk
Niet alleen joodse Nederlanders hebben het steeds zwaarder te verduren. Het is met de dag onveiliger om ostentatief als homo over straat te gaan in wat ooit de ‘gay capital of the world’ was. Of om als homostel in vinexwijk de Leidsche Rijn in Utrecht te wonen. Twee mannen zijn er uit hun koophuis getreiterd door Marokkaanse jeugd. Er is nog niemand gearresteerd, omdat er niet genoeg bewijs is, aldus burgemeester Aleid Wolfsen (PvdA).

De onrust over het toenemende anti-homogeweld leidde afgelopen zondag tot een spontaan protest bij het homomonument in de schaduw van de Amsterdamse Westertoren. In aanwezigheid van het nieuwe PvdA-Kamerlid Ahmed Marcouch kwamen honderden demonstranten bijeen.

Behandeling
Marcouch wond er geen doekjes om: ‘Deze jongens hebben een speciale behandeling nodig. Ze moeten geknipt en geschoren worden, voordat ze weer op straat staan.’ Hij wees erop dat er geen hek om Nederland staat, daarbij degenen aansprekend die de vrijheid en tolerantie blijkbaar niet kunnen verdragen. Later in de week bepleitte hij zelfs het inzetten van ‘lokjoden’.”

bron = http://www.elsevier.nl/web/Opinie/Commentaren/268375/Is-geweld-tegen-joden-en-homos-soms-normaal.htm#

Read Full Post »

The grave of Jean-Paul Sartre and Simone de Beauvoir at the Cimetière du Montparnasse Paris where those who accepted the Nobel Peace Prize pay homage to the ones who were so noble to refuse... and are known to enjoy their clear conscience on sunny days, sitting on their bench of honor. As Afghanistan is a breeding ground for war, several more Nobel Peace Prize winners may be produced by it in the future... it will only end with an Afghan as a Nobel Peace Prize candidate who will gladly decline the honor to surmount any local rivalry and finally make actual peace... Click picture for full size view.

Tableau picture sources that received a new context and have all painterly be modified (from left to right):.
Flickr: “Like Jean and Beaver?”; a picture posted by “weenie wahine” on August 5, 2009.

Enhanced look-alikes Sartre and Beauvoir merged together from diverse internet sources.

The White House’s photostream: “President Barack Obama meets with Mikhail Gorbachev, former leader of the Soviet Union, in Gostinny Dvor, Russia, Tuesday, July 7, 2009.

Photograph published in LIFE magazine 1969: Le, Duc Tho Interview By Acoca In Choisy-Le-Roi.

Lituanus Quaterly Journal of Arts and Sciences: Photograph by the Lithuanian photographer Jonas Dovydenas Afghanistan pictures “Young Freedom Fighter, 1985”.

The Commercial Appeal website on Veterans Day 2009: “President Barack Obama walks through grave markers in during a unannounced visit to Section 60 at Arlington National Cemetery in Arlington, Va.,Wednesday, Nov. 11, 2009.”

The American Academy in Berlin: “The 2009 Henry A. Kissinger Prize was awarded on May 14, 2009 to former German President Richard von Weizäcker. The honor recognizes an internationally renowned American or European for his or her outstanding contributions to the transatlantic relationship. The annual prize was founded upon Dr. Kissinger’s principles and initiatives for a stronger transatlantic relationship during and following the Cold War. The 2007 and 2008 prizes were awarded to former German Chancellor Helmut Schmidt and former US President George H. W. Bush, respectively.”

Read Full Post »

stem uit de groef

Mijn stem mag met mij / een heel leven mee

Met èh mocht ik beginnen,

en deze stem draagt mij verder,

maar hoe zal ik eindigen?

Zal ik krachtig stervende verzen stamelen, vloeken —

of seniele kreten slaken?

Dit is Simon nog met een lichte jonge stem – nog niet door rook bevloerst – gevat op een klein grammofoonplaatje uitgegeven in 1960 door Querido. VPRO Radio heeft de volledige opname + tekst op haar web site gezet… een thema dat bijna een halve eeuw later terugkomt in de samenwerking met Spinvis. Enkel het spetterende geluid van een echte naald in de groef van een echte grammofoonplaat mist hier, maar wie weet zich dat nog te herinneren?
vinkenoog-hoesje-297x300

Read Full Post »

Older Posts »