Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Dutch politics’ Category

DetentiebotenAMSnote0850.04_.0819 .05

“Detentieboten” in Rotterdam en Zaandam mede tot stand gekomen met hulp van de Rijksgebouwendienst. De bovenste foto is de openingsceremonie in het jaar 2004 in Rotterdam door de toenmalige Minister van Justitie Jan Hein Donner met als ‘claque’ (professionele applaudiseerder) de toenmalige Burgermeester van Rotterdam Ivo Opstelten  de huidige Minister voor Veiligheid en Justitie. Persbijschrift: “Met de zogenoemde detentieboot breidt de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) het aantal plaatsen met 288 uit. Op de detentieboot geldt het regiem dat is vastgelegd in de Penitentiaire Beginselenwet. De boot is geschikt voor allerlei categorieën gedetineerden. Om te beginnen worden er illegale vreemdelingen in bewaring gesteld.” Foto september 2004 van Arie Kievit/Hollandse Hoogte. De onderste foto heeft dot biojschrift: “Gedetineerden in de luchkooien van de Zaanse bajesboot. Uit deze gevangenis voor vreemdelingendetentie ontsnapten vandaag om 13.30 uur vijf gevangenen. Om 16.00 staakte de politie de zoekactie, omdat de gevangenen van detentiecentrum Zaandam geen criminelen zijn.” Foto gemaakt in mei 2008 door Rob Huibers/Hollandse Hoogte. Voor contact/bron zie noot (1)

Dit is de poëzie ontleend aan het begrippenstelsel van de Dienst Terugkeer en Vertrek (DTV) van het Ministerie van Veiligheid en Justitie (MinVJ) anno 2012

Niet in alle gevallen bestaan er afkortingen en ik heb gemeend die aan te vullen om een efficiënte communicatie over “’t is een vreemdeling zeker” mogelijk te maken. Het is met taal dat onze handelingen en behandelingen geduid worden. Afkortingen zijn onontkoombaar handig en maken tevens distantie tot wat ze representeren mogelijk. Politie, Justitie, Ambulance, Zieken- en Gekkenhuizen en aanverwante diensten hebben een groot aantal afkortingen, waarvan een deel tot jargon van deze beroepsgroep geworden is.

Jargon heeft een buitensluitende functie en komt voor in alle geledingen van de samenleving, van politiejargon tot boeventaal. De Gemeenschappelijke Meldkamer van Politie en Ambulance heeft maar liefst 3197 OVV afkortingen on-line staan (OVV = Openbare Orde en Veiligheid). Het gebruik van deze afkortingen heeft een dubbele buitensluitende rol als het om ‘vreemdelingen’ gaat die de Nederlandse taal (nog) niet (helemaal) machtig zijn.

Evenals het identificeren en aanduiden van mensen door middel van een nummer humaan gesproken een degradatie inhoudt, zijn deze afkortingen uitdrukking van een gelijke orde. Niet dat ik hier voor enige vorm van cosmetische verhulling met taal van de werking van het vang- en verwijder-apparaat pleit.

Codificatie van de behandeling van mensen maakt het de bedieners van de detentie en uitzetting-machinerie gemakkelijk. Zijn die codes nog wel als poëzie op te vatten?   Zeker, gedichten zijn niet enkel om bloemetjes en vlinders te bezingen. Poëzie is ook een middel om afkeer en walging ui te drukken. De hier gebruikte methode past ook in de traditie van de Nederlandse poëzie, zoals de ‘gevonden voorwerpen‘ en ‘ready made’ dichtkunst van het gestencilde blaadje “Barbarber” (1958-1972) wat Han Renders in zijn studie over dat blad samenvat:

“Isoleert men een stukje werkelijkheid, haalt men het decor weg, dan wordt het daarmee tot kunst verheven omdat het object zijn functie verliest. Vanaf dat moment kun je er alleen nog maar verwonderd naar kijken.”

Ook de “De Nieuwe Stijl” (1959-1966) poëten uit de zestiger jaren van de vorige eeuw propageren in hun  gelijknamige tijdschrift de ‘ready made’ poëzie, zij het dat dichter Hans Verhagen gevonden teksten combineert met zijn eigen, meer romantische, inbreng.. (2)

—————————————————————-

STAATSPOËZIE voor VREEMDELINGEN van A tot Z

A

Het AanmeldCentrum (AC)

Een Aleenstaande Minderjarige Vreemdeling (AMV)

Een AzielZoekersCentrum (AZC)

B

Een BasisVoorziening Vreemdelingen (BVV)

Een BewaringsLocatie (BL)

Het Buiten Schuld Criterium (BSC)

C

Het Centraal Orgaan Opvang Azielzoekers (COA)

D

De Dienst Terugkeer en Vertrek (DT&V)

F

De Fit To Fly (FTF)

H

De HerintegratieRegeling Terugkeer (HRT)

Het Huis van Bewaring (HvB)

I

De Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND)

K

De KetenPartners (KP)

De Koninklijke Marechaussee (Kmar)

L

Het Lokaal TerugkeerOverleg (LTO)

M

De M118 (formulier voor aanmelding van een vreemdeling of voortzetting van bewaring)

Het NIDOS (voogdij organisatie)

De Medewerker Feitelijk Vertrek (MFV)

O

Het OverdrachtDossier (OD)

P

De Penitentiaire Inrichting )PI)

De PardonRegeling (PR)

De Presentatie In Persoon (PIP)

de Persoonsgerichte Aanpak (PGA)

R

De Return- and Emigration From the Netherlands ( REAN)

S

De Schengen-BuitenGrensBewaking (SBGB)

De Schrijnende Omstandigheden (SO)

T

Het TerugkeerProces (TP)

De Terugkeer & OvernameOvereenkomst (T&O)

De Terugkeer Richtlijn (TR)

U

Een UitzetCetrum (UC)

De Uitgeprocedeerde Vreemdeling (UV)

V

Een VrijheidsBeperkende Locatie (VBL)

Een Vrijheidsontnemende Maatregel (VM)

Een VerwijderbaarheidsCheck (VC)

De Verwijderbare Vreemdeling (VV)

De Vreemdeling in de Strafrechtketen (VRIS)

De Vreemdelingenpolitie (VP)

Het VluchtelingenWerk Nederland (VWN)

Z

Het Zelfstandige Vertrek (ZV)

(© DTV 2012)

AMSnote3609.03

Begrippen en afkortingen ontleend aan de web-site van de Dienst Terugkeer en Vertrek van het Ministerie van Justitie en Veiligheid (3)

—-
(1) Foto boven Arie Kievit/Hollandse Hoogte. De hele fotoserie over de ‘detentieboot is te zien op de website van de Hollandse Hoogte: http://www.hollandse-hoogte.nl/search.pp [zoektermen:”ArieKieviet” detentieboot]

Foto onder Rob Huibers/Hollandse Hoogte. {zoektermen: “rob huibers” zaandam bajesboot]

(2) “Het tijdschrift Barbarber (1958-1971) heeft, onder invloed van de internationale avant-gardebeweging dada, dit verschil tussen de idee van de poëzie als een overgeleverd corpus en de idee van het poëtisch potentieel van teksten wel vaker aan de orde gesteld. Zo heeft het van volslagen triviale teksten als kranteberichtjes het poëtisch potentieel weten te activeren door deze in een bepaald kader te presenteren, waardoor ze een poëtische functie kregen zonder daardoor tot de poëzie in extensieve zin te gaan behoren.”
“Lessen in lyriek”; W. Bronzwaer; 1993; SUn, Nijmegen; p.34; on-line via DBNL

(3) web-pagina met begrippen en afkortingen van de Kennisbank van de Dienst Terugkeer en Vertrek

Advertisements

Read Full Post »

Discriminatie begint in de taal met het benoemen van mensen en hun handelingen. Het jongste wetsvoorstel van ‘de Staatssecretaris van Immigratie en Asiel’ Fred Teeven (VVD) voor “strafbaarstelling illegaliteit” is daar een voorbeeld van. Dit wetsvoorstel is een erfenis van het Kabinet Rutte I dat onder druk van de PVV in het regerinsgprogramma opgenomen was. (1) Juridische verfijning van een begrip uit de taal leidt – in dit geval – uiteindelijk tot gevangennemening en opsluiting.

TeevenIllegaalIsStrafbaar

Een lesje taal en logica voor Staatsecretais Fred Teeven:

“Wat niet mag is illegaal” ~ “Wat illegaal is mag niet”

“Wat wel mag is niet illegaal” ~ “Wat niet illegaal is mag wel”

Hoe je de reneertrant ook draait, het ene woord zit vast aan het andere als waren zij door een ketting onverbreekbaar aan elkaar geklonken.

Als nu een – naar wij mogen aannemen – gestudeerde man als Teeven komt met een wetsvoorstel om ‘illegalen’ en de door hen bedreven ‘illegaliteit’ strafbaar te stellen, wat was dan de betekenis van het woord ‘illegaal’ voordat die mogelijk nog aan te nemen wet bestond ?

Was -en is tot nog toe – ‘illegaal’ zijn in Nederland ‘onwettig’, maar toch niet strafbaar? Dat moet wel zo zijn, anders had de staatsecretaris zich al die moeite van het opstellen van een nieuwe wet wel bespaart.

Is het wellicht zoiets als het verschil tussen ‘een overtreding’ van het burgerlijk recht en het plegen van een delict dat behoort tot ‘het strafrecht’?

Lijkt het nu voorgestelde strafbaar stellen van illegaliteit, op de verschuiving van de beoordeling van een handeling, van ‘overtreding’ naar ‘misdaad’, zoals kort geleden ook het geval was bij de aangenomen ‘anti-kraakwet’? Hierbij werd het oude grondrecht (op wonen, zoals na te lezen valt in het proefschift van Professor Tak uit 1973) buiten werking gesteld. De mogelijk om zich te beroepen op het ‘huisrecht’ en zich zo te vrijwaren tegen binnentreding door wetsdienaren van een woning, ongeacht de eigendoms- of huur-status van een bewoner van een in gebruik zijnde/genomen woning, was immers de juridische basis die het ‘kraken van woningen’ mogelijk maakte? (2)

Is dat de tendens in Nederland om grondrechten stapje voor stapje te ondergraven door bij het niet voldoen aan gestelde regels (aantoonbare vergunning, bezit- of gebruik-status, enzovoort) de status van een persoon niet te zien als die van een ‘overtreding’, maar als ‘strafrechtelijk vergrijp’. 

De ‘overtreder’ wordt daarmee opgewaardeerd tot ‘misdadiger’.

Het voorbeeld in het woordenboek dat bovenstaande plaat laat zien, van hoe je het woord “strafbaar” kunt gebruiken, is tekenend: 

“de meeste vormen van discriminatie zijn strafbaar.”

Discriminatie is dus soms wel en soms niet strafbaar.

Discriminatie – op grond van huidskleur, geloof, gedrag, seksuele geaardheid, ga zo maar door – is niet toegestaan. Dat is bij wet geregeld. Discriminatie is dus onwettig. De ‘strafbaarstelling van discriminatie’ is door de staat vastgelegd. Toch zijn de woorden ‘discriminatie’ en ‘strafbaar’ niet onverbrekelijk aan elkaar geketend, zoals nu in het voorstel voor het ‘strafbaarstellen’ van ‘illegaal zijn’ dreigt te gebeuren.

Er zijn kennelijk vormen van discriminatie die op de één of andere manier weliswaar niet mogen, maar toch – al dan niet oogluikend – toegelaten worden.
Al te strakke regelgeving creëert immers meer problemen dan er door opgelost worden.

Zo is het ook met iemand of iets dat ‘illegaal’ genoemd wordt. Ook daar kan een al te ver gaande regelgeving een nog enigszins aanvaardbare situatie in haar tegendeel doen omslaan.

Het ‘pleonasme, de dubbelop-redenering-wet van Teeven is een wangedrocht. Het is ook een drogreden, in de orde van een stelling als “alle raven zijn zwart.” Dat zijn ze meestal, maar wie durft categorisch te beweren dat er helemaal nooit witte raven zijn, waren of kunnen bestaan?

AMSnote3555.08

Hongerstaking in de Mozes en Aaronkerk in Amsterdam door merendeels Marokkaanse gastarbeiders, die lange tijd in Nederland gewerkt hadden, maar onvoldoende papieren hadden om dat te bewijzen, of door seizoensarbeid niet aan de al te strakke regels konden voldoen.  Affiche voor Platform van demokratische organisaties van buitenlandse arbeiders (Amsterdam) gemaakt door de kunstenaarsgroep TSTORT (Amsterdam)  1979 – 1980. Ten tijde van een krappe arbeidsmarkt werd er door de Vreemdelingen Politie en andere diensten bewust weinig opgetreden tegen buitenlandse arbeiders en hun bazen. Toen de economie echter veranderde en er minder ‘goedkope/buitenlandse’ arbeidskrachten nodig waren, werden er nieuwe regelingen en scherpe handhaving ingevoerd.

Het dichtstoppen van de kieren van de rechtstaat met iedere keer weer nieuwe regels, verpest de luchtkwaliteit van het huis waarin wij samenleven en leidt uiteindelijk tot verstikking, als er geen frisse lucht meer is om in te ademen. 

Is het vaak niet ‘de uitzondering’ die de regel bevestigd?

De wet is geen doel maar middel. Daar zijn de mazen in dat netwerk van voorschriften en regels voor. De veelvuldigheid van omstandigheden van zoiets ingewikkelds als een samenleving in een land met een overheidsapparaat en grenzen, binnen- en buitenland, andere landen met andere regels en andere situaties, ga zo maar door, is iets dat nooit geheel in wetten, regels en protocollen is vast te leggen. 

AMSnote3557.01

Een spotprent uit het jaar 1994 gepubliceerd in een blad van het CDA die toen deel uitmaakte van het Kabinet Lubbers III. De politieagent is de Staatssecretaris voor Asielzaken en Vreemdelingenbeleid Kosto (PvdA) die iet enkel illegale arbeiders wilde aanpakken, maar ook de werkgevers die hen in dienst namen, Het is curieus hoe in deze prent waar de sympathie ligt bij de benadeelde ondernemer eerder dan bij een illegale gastarbeider, hoe inconsequente dwaasheden van het overheidsbeleid met betrekking tot arbeidsmigratie hier mooi opgesomd worden. Het toont aan dat welke gezichtshoek je ook neemt, er steeds weer een andere mogelijk is op migratie en arbeid, legaal en illegaal. Dat geldt niet enkel voor hen die buitenlandse arbeiders willen steunen, maar ook voor een regeringspartij als het CDA.

Illegalen die terug willen maar dat niet kunnen is slechts één voorbeeld daarvan. Omstandigheden in een mensenleven zijn maar deels te vatten in regels en principes worden soms beter gediend met het toepassen van een uitzondering, dan dwaas, star en dom de letter van de wet te volgen.

Redelijkheid en wijsheid zijn waarlijk niet het monopolie van het justitieële apparaat. De vele voorbeelden van practische burger- en gemeentelijke initiatieven als het om ‘illegalen’ gaat, tonen dat aan.

Wat vroeger mocht is nu illegaal en omgekeerd. Hoeveel voorbeelden zijn er daar niet van en hoeveel leed werd, wordt en zal er niet aangedaan worden door het vastklinken van woorden tot wettelijke regels die maar al te vaak wat nog een beetje recht was, krom buigen?


—-
(1) “In het eerste kabinet-Rutte was het CDA-minister Gerd Leers die de strafbaarstelling van illegaliteit moest regelen. Het kabinet zou toen overwogen hebben om onrechtmatig verblijf als misdrijf te kwalificeren, onder druk van gedoogpartner PVV. Uiteindelijk beperkte Leers zich, onder druk van zijn eigen CDA, tot het opleggen van een boete.”
NRC/Handelsblad 6/12/2012
http://www.nrc.nl/nieuws/2012/11/06/teeven-houdt-optie-celstraf-illegalen-open-samsom-voorbarig/

(2) “Het karakter van het huisrecht als grondrecht moet worden gezocht in de sfeer van de persoonlijke vrijheid van het individu, een erkenning van de wezenlijke behoefte van de mens om een plaats te hebben waar hij ongestoord volkomen zichzelf kan zijn…” onder aanhaling van het Verdrag van Rome artikel 8 lid 1. [pagina 9]

“Het verlies vande ‘vrije mogelijkhei tot gebruik’van een pand zou bij redelijke afweging van de betrokken belangen in vele gevallen wel eens minder zwaar kunnen wegen dan een ‘sociaal grondrecht’ op een menswaardige woning. Het bestaan van de Woonruimtewet 1947 geeft in deze reeds een duidelijke vingerwijzing.” [pagina 41]

“Het huisrecht/the inviolability of the home – proefschrift”;1973 Rijksuniversiteit te Utrecht; p.280; Antonius Quirinus Cornelis Tak.
http://www.worldcat.org/oclc/781255580

Read Full Post »

LUCTOR ET SUBMERGO ik worstel en ga onder

Dat is de spreuk in het nieuwe blazoen van het Kabinet Rutte II, met als meest letterlijke voorbeeldfunctie het besluit om, al weer en alsnog, de Hedwigepolder in Zeeland onder water te gaan zetten. (*)

Niet allen die zich bezig houden met de heraldiek van Nederland zijn het erover eens wie nu degene is die worstelt en wie ten ondergaat. Zo zou het de regeringscoalitie kunnen zijn die worstelt met het wassende water van de oppositie of het opstandige volk.

‘Submergo’ is eerste persoon enkelvoud, zeggen dan hier ten huize de Latinisten. Het lijkt wel zeker dat het de leeuw is die worstelt en niet het water, of is de verzuipende leeuw in het midden een ander dan de rechter en linker ophouder van het wapenschild van staat?

Dat heb je nu altijd met ‘détournements’, omdraaiingen van bestaande verhoudingen, zoals de Fransen weten, die dit woord eveneens gebruiken voor kapingen. ‘Un détournement d’ avion’, oftewel vliegtuigkaping, heet het daar..

Polderkapers dus, op de kust van Zeeland, dat is nu wel zeker.

Wie keert nog het tij? Hoe koppig is de Zeeuw? Hoe koppig Koppejan?

Er zijn geen stormvloedkeringen in de Westerschelde, of het zou in overdrachtelijke zin moeten zijn… volgend jaar is trouwens de Watersnoodramp in Zealand, zestig jaar geleden. “Beurzen Open Dijken Dicht” was toen de leuze. Wordt dat nu omgekeerd?

Campagne affiche uit het jaar 1953.

Curieus op te merken dat het doorstelen van dijken al vanouds in de Lage Landen als een misdaad aangemerkt werd, zoals uit deze 16e eeuwse prent blijkt, die tot in de 17e eeuw herdrukt werd in het boekwerk (1555) van Joost de Damhouder (1507-1581):

Practycke in criminele saecken / ghemaeckt door Ioost de Damhouder van Brugge ; nut en proffytelyck voor alle souvereins, baillius, borgem[eeste]rs ende schepenen, etc., alles met schoone figuren daer toe dienende verciert ; item hier is noch by ghevoecht d’Ordinantie op t’stuck vande criminele justitie in dese Nederlanden.

Bron Het gevangenismuseum in Den Haag, via Het Gehugen van Nederland web-site

———–
(*) NOS zondag 28 okt 2012, 20:24: ‘Hedwigepolder toch onder water’

Read Full Post »

Read Full Post »

Fred Teeven in Vigilantes Voor Vrijheid en Democratie! (VVVD)

Wat Teeven vergeet te vermelden is, dat “dood” evenzeer een risico is dat degene waar ingebroken wordt kan lopen, als deze zich onbedacht verweerd. Sterker nog de nadruk op “het persoonlijk eigendom” als iets van groter belang dan een mensenleven, is ondoordacht. Wie goed de wet leest weet dat een mensenleven hoger gesteld pleegt te worden dan bezit van goederen.

Het is niet voor de eerste keer dat de jurist en politicus Teeven voorkeuren heeft die geënt zijn op een misdaad-bestrijding- praktijk uit het verleden.

FRED TEEVEN ‘AAN DE KAAK GESTELD’
Fred Teeven op zoek naar het GESUNDES VOLKSEMPFINDEN “Publieke schandpaal voor criminelen werkt bevorderend” 31/8/2012. Lijfstraffen en de schandpaal werden in Nederland in het jaar 1854 afgeschaft. Is het nu omdat het digitaal is plotseling ‘modern’ om het weer in te voeren? Teeven zet zich structureel in voor ‘volksrechtpleging’ dat is zo langzamerhand wel duidelijk, het is een populistische politiek vol met gevaren en ik weet niet te verklaren hoe dit te rijmen valt met de de “Liberale Trots” die Mark Rutte in zijn jongste verkiezingstoespraak verwoordde. Dirk Donker Curtius was als Liberaal de Minister van Justitie die de schandpaal afschafte, lid van het Koninklijk Kabinet, voortgekomen uit de beweging tegen absoluut vorstendom van 1848, samenwerkende met onder meer Thorbecke.Het is een Liberale schande dat de ‘schandpaal’ weer ingevoerd wordt.
NB de schandpaal werd toendertijd ‘de kaak’ genoemd, vandaar de uitdrukking ‘aan de kaak stellen’.

Parool 31/8/2012

Maart 2012 zocht Fred Teeven de publiciteit met zijn idee dat het slachtoffer in de vergeethoek geraakt is van het Nederlandse rechtssysteem, dat zich volgens hem decennia lang bezig gehouden heeft met ‘het vertroetelen van daders’. In de visie van de Staatssecretaris voor Justitie – van de VVD – dient er een eigen rol voor slachtoffers in de rechtsgang te komen, door  de mogelijkheid te hebben om aan te geven welke straf de misdadiger – volgens het slachtoffer – eigenlijk verdient. Mijn eerste associatie was:’Terug naar de Middeleeuwen’ … als vooruitgang gepresenteerd.

De Volkskrant 22/03/2012

De methode Teeven is er één van overmatige publicitaire versimpeling, door af te geven op het jarenlang proces in het Nederlandse rechtssysteem waarbij niet enkel het straffen, maar ook de ‘rehabilitatie en emancipatie’ van ‘de misdadiger’ aan de orde komt. Daarvoor in de plaats stelt Teeven zijn aandacht voor ‘het slachtoffer’, waarbij hij er impliciet van uitgaat, dat een ‘keiharde aanpak’ (het geliefde woord van VVD bewindslieden) ook een ‘steengoed resultaat’ oplevert. Over wat er nu in de gevangenissen zelf gebeurd, wat de uiteindelijke resultaten zijn  – voor misdadiger en samenleving – van het langdurig opsluiten, daarover hoort men deze Justitie Staatssecretaris niet of nauwelijks.

Amsterdamse metro 2010 verkiezingsaffiche van de VVD

“Voortaan voor iedereen die straft verdient: Straf” is al enkele jaren de verkiezingsleuze van de VVD en talloze omdraaiingen van deze stelling zijn in gedrukte en digitale vorm gemaakt, om deze simplistische stellingname te persifleren. Dat ‘niet iedereen’ die een misstap begaat ook gestraft wordt en zeker niet in gelijke mate, kan enkel al aan de hand van de carrière van een aantal hooggeplaatste VVD leden bewezen worden. Waar de burger – door onhandige domheid –  tegen de lamp loopt, weet de ander zich slim – alsnog – in een gunstig daglicht te stellen. Enkel het noemen van de half-legale bedriegers-praktijken rond de DSB Bank van Dirk Scheringa en de betrokkenheid daarbij van meerdere leden van de VVD met een politiek en bestuurlijk verleden, moge voldoende zijn, anders helpt de onderstaande historische zoekplaat wellicht, om het geheugen weer op te frissen.

—-
(*)  For non-Dutch readers:

FRED TEEVEN’S FAVORIETE VIDEO’S: Vigilante City Style – Judge, Jury and Executioner.

 There is a strong sense of Charles Bronson in the discourse of Fred Teeven for years already. Teeven State Secretary of Justice for the VVD party in the Dutch government (under resignation since a few months), commented yesterday on the news that a burglar caught in the act, did not survive the confrontation with the people he tried to steal from:.”Death is burglar’s risk” said the State-Secretary who spoke before the court had had the time to give it’s judgement of the case. Violent self-defence is something provocative in the Netherlands with it’s rather strict rules for ownership of any firearm and so also the use of it. It is for a judge to decide whether or not the violence used has been proportional. Teeven is a right-wing politician, who has smartly travelled through several split-off right wing parties in the last decade, each time choosing fro his own career and using the populist ticket of ‘no mercy for criminals’, to stay in office.

Vandaag 28 september 2012, dan nog dit bericht in het kader van de leuze “Voortaan voor iedereen die straf verdient: STRAF” en we weten nog niet of  deze jurist wel echt schuldig is en mocht dat onverhoopt het geval zijn, dan zijn er binnen de gerechtelijke branche nog zoveel wegen voor vakmensen om  de straf die zij “verdienen” toch te ontlopen, al was het maar om de goede naam van de VVD niet al te zeer te bezeren. (2)

—-
(1) Zie NOS nieuws pagina met video van 26/9/2012

(2) Zie NRC 28/9/2012: “Fraudeofficier en prominent VVD’er nu zelf verdacht van fiscale fraude”

Read Full Post »

Keep on embroidering GreenLeft or the reconfiguration of a party that lost more than half its seats in the last September 2012 elections in the Netherlands (from 10 to 4 seats); “zin in de toekomst” is the party slogan of GreenLeft and means something like “fancy the future” also something like “make sense of the future” and “a sensible future”; In the past two years the GreenLeft party has alienated itself on more than one occasion with the centre-right government coalition of liberals and christian-democrats, supported by right wing PVV party of Wilders; this has lead to a bewildered electorate that choose to vote for the less compromised social-democrat party; less compromised only in these last two years after the fall of the the liberal/social-democrat and christian-democrat coalition in the year 2010)

—-

Zie ook: Voor JOLANDE SAP: niet ieder kruisje is een mandaat – ofwel afstraffing voor aangegaan monsterverbond door GroenLinks

Read Full Post »


De hele idee van het kiezersmandaat – in zijn huidige vorm – is altijd al een probleem geweest en gebleven. Zo is er nu het voorstel van de 2e kamervoorzitster Gerdi Verbeets (PvdA) om na de val van een kabinet gewoon door te regeren en de volle 4 jaar af te maken, iets waar nog weinigen zich direct en publiekelijk tegen gekeerd hebben. Arrogantie van “volksvertegenwoordigers”, in een nog verdere gaande structurele vorm dan al die verliezende partijvoorzitsters en -zitters die allen zeggen gewoon aan te blijven.

Jolanda Sap leek mij ooit iemand die wel goed haar huiswerk deed als kamerlid (1), maar als lijsttrekker toont zij weinig begrip voor de ‘demos-kratos’ – al was het maar in de gefingeerde vorm van ‘onze’ parlementair stelsel.

Zij zegt zich gesterkt te voelen in haar overtuiging ondanks het eclatante verlies van GroenLinks en gewoon als partijvoorzitsters aan te blijven.

GroenLinks kamerlid van voor deze verkiezingen Rick Grasshold wordt geciteerd in Het Parool van 14 september, een artikel met de veelzeggende kop “Sap blijft – er is niemand anders”:

“Wat moet ik zeggen? We hebben echt tot het uiterste campagne gevoerd, maar het resultaat is er niet naar. Ik weet het even niet meer.”

Het is ook niet de campagne en de wijze waarop die gevoerd is (zoals een aantal hoogleraren in politiek en communicatie in de dagen vlak voor de verkiezingen nog verzuchtten in de Volkskrant), het is – heel simpel – het gevoerde beleid van GroenLinks in de afgelopen ‘jaren’, dat te ver afgedreven was van het vaste land van de daadwerkelijke trouwe GroenLinks-stemmers.

Sap prijst zichzelf altijd als iemand die tegen de stroom oproeit en pas bij tegenwind in vorm komt.

“Wij zijn zelf zo wie zo buitengewoon gemotiveerd om heel scherp te gaan controleren. We zullen ook zelf regelmatig ter plekke gaan kijken, er zijn goeie contacten in Afghanistan en we zullen de achterban daar ook heel goed bij gaan betrekken en op de hoogte houden.” (1:02)

Aldus Jolande Sap na haar eerste GroenLinks Congres in Utrecht, zaterdag 5 februari 2011 sprekend in de NOS microfoon. “Goeie contacten in Afghanistan”, je vraagt je af hoe ver de contacten en expertise van partijleidster Sap wel niet reiken, zou dat bij de lokale bevolking zijn of gewoon een persvoorlichter binnen de muren van één van de forten van NATO of  ISAF? Terug naar dat congres…

Het was een schizofreen congres dat enerzijds “een motie van treurnis” aannam over de steun van de Tweede Kamerleden van GroenLinks voor het regeringsbeleid, dat een ‘politionele missie’ in de provincie Kunduz in Afghanistan ondernam. Een congres waar jonge vredesactivisten een ludieke actie tegen dit GroenLinks besluit voerden, met nep-politieagenten die het congresgebouw beveiligden. Een congres dat pal daarvoor – echter wel – een ‘motie van afkeuring’ verwierp die de kersverse partijleidster van het podium gestoten zou hebben.

Toch blijft dat niet met de oorsprong van GroenLinks strokende beleid van het steunen van Nederlandse deelname aan militaire acties, doorvreten. Eén van de vijf partijen die ooit tot GroenLinks fuseerden was de PSP, ofwel de Pacifistische Socialistische Partij. Zo komt op hetzelfde NOS verslag van het congres een wat oudere man (Paulus de Wilt is mij later verteld tj.) in beeld (0:52) die zegt:

“Ik ben 21 jaar lid van GroenLinks, de partij zit in mijn hart, ik heb er ontzettend veel moeite mee dat dit gebeurd, maar ja het is niet anders, je hebt het af en toe accepteren.”

Dat klinkt dan weer als een houding die haar oorsprong vindt in weer een andere wortel van GroenLinks, de CPN, ofwel de Communistische Partij Nederland, waar het onderschikt maken van het ‘persoonlijk gevoelde’ aan een  hoger, door de partij bepaald belang, een vanzelfsprekendheid was, ongeacht de kille tegenwind van de Koude Oorlog.

Op de Indymedia.nl web site stond dit verslag van het protest tegen GroenLinks Kundus steun:Eerste Dwaze Training Kunduz Politie bij GL. De Politie van Kunduz zou ergens op de planeet les moeten krijgen. Geen betere plek op zaterdag 5 february dan het congres van GroenLinks in Utrecht! Rond 10.30 uur kwamen de eerste recruten opdagen en probeerden ze voor de eerste keer in hun leven een gebouw veilig te stellen waar (je weet maar nooit!) Taliban zich zou kunnen verschuilen. Helaas was de coördinatie met andere geuniformeerde krachten nog niet helemaal zoals het zou moeten zijn…Verschillende pogingen om de zaal binnen te komen, faalden op ‘n dramatische wijze. Veligheidstypes wisten niet van de nieuwe, belangrijke missie en duwden het bataljon van de Kunduz Politie uit het gebouw. De enige overgebleven mogelijkheid was om door te gaan met onze dwaze training buiten het gebouw. Gelukkig was er professionele ondersteuning van de Nederlandse politie uit Utrecht – die het heerlijk vonden om met ons te oefenen! Met hun spelen was echt dikke pret!We weten dat de volgende Nederlandse bijdrage aan een NATO-missie niet erg goedkoop is: het begint met 500 miljoen Euro. Maar dan krijg je ook iets heel moois! We leerden bijvoorbeeld de typisch Nederlandse polonaise en zongen: “Olé, olé, olé – we gaan naar Kunduz – we gaan naar Kunduz!”  (2)

Dan komt op 26 april 2012, vlak na de struikeling van kabinet Rutte I – in de tuin van het Catshuis –  over het uitgestoken been van Geert Wilders, de reddende hand van de gelegenheids-coalitie van D66, GroenLinks en de Christen Unie, die ten val gebrachte gedoogregering nog even overeind helpt. Dit in een zelfde combinatie die destijds de regering Rutte aan een meerderheid hielp voor voortzetting van de ‘politionele actie’ in de Afghaanse provincie Kunduz.

Verdraaiing van mijn hand van een krantenkop in de Volkskrant vlak naar het sluiten van het zogenaamde ‘Kundus-akkoord’ waarbij gewag gemaakt van een ‘lente-offensief’ van de Taliban in Afghanistan, wat ik dan voor mijn geestesoog zag als oprukken over de onderhandelingstafel in de fractiekamer van D66 op het Binnenhof. NB ‘kurduz-coalitie’ c.q. ‘kurduz-akkoord’ ook wel ‘wandelgangenakkoord genoemd: “Er zijn verschillende namen voor het akkoord. De term wandelgangenakkoord is ontstaan doordat minister De Jager van Financiën en de fracties in de Tweede Kamer voortdurend heen en weer liepen door de wandelgangen van het Tweede Kamergebouw. Vandaar de naam wandelgangenakkoord. GroenLinks noemde de partijen die het met elkaar eens waren de regenboogcoalitie. De partijen trokken eerder samen op toen het ging om de politietrainingsmissie in de Afghaanse provincie Kunduz. Vandaar dat deze coalitie ook wel de Kunduz-coalitie wordt genoemd.”[citaat van een Nederlandse Wikipedia pagina die in mei dit jaar genomineerd is om verwijderd te worden, met ander woorden het was toen een nog ‘zwevende term’]

Vandaar ‘Kunduz-coalitie’ (ondanks pogingen van CDA Minister De Jager om het wat vriendelijker ‘Lente offensief ‘ te noemen). Maar liefst 16 miljard Euro aan ‘ombuigingen’ en lastenverzwaringen, worden in dit begrotingsakkoord vast- en voor het jaar 2013 opgelegd. Ook dit moet een deel van de achterban van GroenLinks verbijsterd hebben. Zo niet het partijbestuur, die steeds  ‘Realpolitik’ boven ‘oppositie’ blijkt te verkiezen. Een partijbestuur dat willen laten zien – om met Femke Halsema op het GL-Congres van 28 november 2009 te spreken –   “GroenLinks is klaar om te regeren.”

Een veelvoud aan verwijderingen bij GroenLinks voltrekt zich: tussen GroenLinkse kamerleden onderling (de potsierlijke ‘partijleider’ verkiezingen), tussen kamerfractie en partijbestuur, als ook tussen partijbestuur en partijleden. Dit alles leidt dan uiteindelijk tot de vervreemding van potentiële kiezers van “hun partij”, die iets anders is geworden dan dat wat zij als GroenLinks kenden.

De afstraffing van GroenLinks in de jongste verkiezingen is zeker ook toe te schrijven aan deelname van GroenLinks aan dit tussendoor geflanste Kunduz-akkoord, dat sommige commentatoren “een huzarenstukje” noemden (FritsWester/RTL Nieuws) maar bij de achterban klaarblijkelijk gezien werd als een verwerpelijk ‘monsterverbond‘.

Het is niet enkel GroenLinks dat te lijden heeft gehad van getoonde ‘regeringskoorts’ tijdens de 2012 verkiezingsstrijd. Ook de SP heeft dit moeten ervaren, alhoewel deze partij zichzelf  niet op gelijke wijze als GroenLinks gecompromitteerd had door de ondersteuning van het Kabinet Rutte I. Anders dan bij de SP kon er bij GroenLinks geen sprake zijn van een gedroomde ‘grote voorsprong voorwaarts’ van oppositie- naar meerderheids-regeringspartij. De GroenLinks strategen moeten het verdeelde politieke landschap dat de 2010 verkiezingen opleverden, voor ogen hebben gehad, waarbij regeringsmeerderheden van gelijkgezinden niet of nauwelijks te vormen waren. Door zich het lot van het gevallen kabinet Rutte I aan te trekken, dachten deze strategen, hun eigen droom van regeringsdeelname (Halsema 2009) te kunnen verwerkelijken. Overwaardering van wat een kleinere fractie in een regeringscoalitie vermag te weeg te brengen, gekoppeld aan een onderschatting van het effect van oppositie bedrijven.

De teloorgang van grote gelijkgestemde regeringscoalities openbaart zich al gedurende bijna twee decennia, een gegeven dat de betekenis van ‘oppositie partijen’ veranderd heeft, van machteloos toezien, tot actief tussenbeide komen. De betekenis van het recht van een ieder Kamerlid om het initiatief te nemen om een wetsvoorstel in te dienen is de laatste decennia ook ingrijpend veranderd. Vond dit in de regeringsperiode 1945-1967 nog slechts 8 x plaats, in de periode 1973-1990 was dat opgelopen tot een aantal van 67 initiatieven. Tegenwoordig heeft ook de oppositie recht op ambtelijke ondersteuning bij het opstellen van zulke initiatieven. Dus oppositie is al lang meer dan enkel lijdzaam toezien. Daarbij moet ook gerekend worden het recht van amendement van ieder kamerlid – al dan niet deelnemend aan de regering – op regeringsvoorstellen. Sterker nog, met minderheidscoalities (zoals de VVD/CDA gedoogconstructie met de PVV) en heterogene coalities zoals Paars (VVD/PvdA/D66) en met de mogelijke herhaling van dat coalitiemodel, komen besluiten meestal tot stand en worden zij vaak gewijzigd door wat heet ‘shoppen’ van de regering voor een kamermeerderheid per ingediend voorstel. Niet enkel in de Tweede, maar ook in de Eerste Kamer.

Een partij als GroenLinks verzwakt enkel zichzelf als zij kiest voor regeringsdeelname. Het getalsmatige machtsspel van ‘een meerderheid is de helft + 1’ biedt in het huidige politieke bestel van Nederland voor kleine partijen meer kansen vanuit de oppositiebanken dan op het regeringspluche. Op basis van het partijprogramma kiezen welke thema’s gesteund en welke bestreden worden. Dat maakt dat het door de kiezers gegeven mandaat niet verkwanseld hoeft te worden en het bestaansrecht van zoiets als GroenLinks tijdens een regeringsperiode bewezen kan worden.

Het is de herinnering van wat al gedaan is en niet de beloften van de toekomst die bepalend zijn voor kiezersgedrag. In die zin zou het GroenLinks logo met de leuze “zin in de toekomst” aanpassing verdienen.

Links het huidige logo van GroenLinks, rechts een affiche-ontwerp van Diana Scherer dat zij in opdracht van de VPRO om eens een ander beeld te geven van een partij, in het jaar 2010 maakte (3)

————-
(1) Sap stelde in een vroeg stadium kamervragen over de oplichtingspraktijken van Dirk  Scheringa en zijn DSB bank (aangeizen de link van het Ministerie van Financiën verdwenen bleek,  hierbij de volledige tekst uit mijn documentatiesysteem, om een indruk te geven van de grondige werkwijze van Jolande Sap als kamerlid in de periode dat Femke Halsema de fractie leidde:

Antwoorden op kamervragen kamerlid Sap hypotheken DSB Bank

 Kamervragen | 18-05-2009 | Kredietcrisis

 De voorzitter van de Tweede Kamer der Staten Generaal

Postbus 20018

2500 EA Den Haag

 Datum 18 mei 2009

Ons kenmerk: FM09-960

Betreft Kamervragen SAP

 Geachte voorzitter,

 Hierbij zend ik u de antwoorden op de vragen gesteld door het lid Sap (GL) over hypotheken van DSB Bank.

 Hoogachtend,

de minister van Financiën,

 Wouter Bos

 1) Bent u bekend met de uitzending van Tros Radar van 13 april over hypotheken van de DSB Bank?

 Ja

 2) Bent u bekend met het bericht “AFM: Maak een einde aan tophypotheek”

 Ja

 3) Is het waar dat er een groot aantal hypotheken is verstrekt van boven de 125% van de executiewaarde van een huis? Zo ja, hoeveel zijn dit er en door welke banken zijn deze verstrekt?

 Recente exacte cijfers zijn niet bekend. Uit cijfers van het onderzoek woON (2006) blijkt dat 68% van de koopstarters een Loan to Value (LTV) van meer dan 100% heeft, terwijl het gemiddelde van alle eigenaren op 21% ligt. Wat betreft Loan to Income (LTI) heeft 20% van de koopstarters een LTI van meer dan 5,0, terwijl het gemiddelde van alle eigenaren op 9% ligt in 2006.

 4) Is het waar dat dit een structurele overtreding is van de gedragscode hypothecaire financiering?

 Nee. De Gedragscode Hypothecaire Financieringen (GHF) bevat niet zulke exacte voorschriften hierover. Op dit moment is namelijk vastgelegd in de code dat ten aanzien van hypotheken op inkomen getoetst moet worden. Er hoeft niet op LTV, de verhouding van het krediet t.a.v. de onderliggende waarde van het pand, te worden getoetst. Hiervoor geldt alleen een waarschuwingsplicht voor kredietverstrekkers. Maar DSB Bank dient wel te voldoen aan de (zorg)plicht om verantwoord krediet te verstrekken. Dit is een open norm die in de wet is opgenomen. Op dit moment wordt de open norm ingevuld door de GHF. De AFM houdt toezicht op invulling van deze norm door de sector, en dus ook op invulling van deze norm door DSB Bank.

 Zo ja, bent u bereid deze gedragscode wettelijk te verankeren? Of hoe bent u anders voornemens hier tegen op te treden?

 Dit is niet nodig conform het huidige wettelijke kader. De Wet op het financieel toezicht (Wft) bevat een verbod op overkreditering waarin een open norm is neergelegd.

 Artikel 4:34 bepaalt dat de aanbieder geen kredietovereenkomst aan mag gaan met een consument indien dit, met het oog op overkreditering van de consument, onverantwoord is.

 Het is in principe aan de aanbieder van krediet om invulling te geven aan deze norm. In de lagere regelgeving (artikel 115 van het Besluit gedragstoezicht financiële ondernemingen) is bepaald dat de aanbieder zijn criteria voor kredietverlening vastlegt en deze toepast bij de beoordeling van een kredietaanvraag. Dit wijst er op dat de wetgever het ook in eerste instantie aan de aanbieder heeft over willen laten de norm in te vullen. In de praktijk heeft de sector hieraan invulling gegeven met de Gedragscode Hypothecaire Financiering. De AFM houdt toezicht op de invulling hiervan.

 5) Wat vindt u van de uitspraken van de directeur van de AFM dat er geen hypotheken van boven de 100% van de woningwaarde meer verstrekt zouden moeten worden?

 Het huidige voorstel van de AFM zou een aanscherping van het toezichtbeleid betekenen. In de regel komt dit beleid tot stand in nauw contact met het ministerie van Financiën, De Nederlandsche Bank en de sector. De AFM is voornemens om in mei het voorstel te concretiseren en nader te onderbouwen met onderzoek. Het ministerie van Financiën zal in samenspraak met de ministers voor WWI en EZ het voorstel van de AFM bestuderen en hierbij letten op de maatschappelijke en economische gevolgen, en in het bijzonder op het voorkomen van ongewenste gevolgen voor de woningmarkt (zoals startersproblematiek, belemmering doorstroming en stagnatie in de woningbouw). Zoals de voorzitter van de AFM ook al meldde liggen in de huidige economische omstandigheden abrupte maatregelen niet voor de hand.

 6) Hoe denkt u dat bij deze eventuele 100% norm zo goed mogelijk rekening gehouden zou kunnen worden met de positie van starters?

 Zie antwoord op vraag 5.

 7) Bent u ook van mening dat het aantal gevallen waarbij de norm van 4,5 keer het jaarinkomen wordt overschreden, teruggedrongen dient te worden?

 Ja, in principe is in de Gedragscode Hypothecaire Financiering deze norm vastgelegd. De AFM houdt toezicht op invulling van deze norm door de sector. Als de AFM van mening is dat deze norm onvoldoende wordt gehandhaafd, kan de AFM sanctioneren. De AFM heeft aangegeven van plan te zijn stringenter toezicht te houden op naleving van deze norm.

 8) Is het waar dat de DSB Bank provisies ontvangt van tot wel 85% van de koopsom van een polis? Zo ja, zijn er ook andere banken die zulke hoge premies ontvangen?

 In de uitzending werden cijfers genoemd van 80 tot 85 % provisie voor de verkoop van een verzekering door DSB Bank. De huidige provisieregels gelden per 1 januari 2009 voor hypotheken en complexe producten. Op grond hiervan dient de provisie in verband met hypotheken vooraf transparant te worden gemaakt aan de klant. Verder moet deze provisie voldoen aan een inhoudelijke norm (inducement- norm). De provisie mag op grond daarvan niet te hoog zijn. De AFM houdt toezicht op deze nieuwe regels.

Exacte cijfers zijn ons niet bekend over andere banken.

 8) Deelt u de mening dat alle in dit verband direct aan de koopsom gerelateerde provisiebetalingen, zoals “marketingbijdrages” en “winstdelingen” onder de regelgeving op het gebied van provisietransparantie zouden moeten vallen?

 Daarbij wordt ook de vraag gesteld of een ‘gegarandeerde winstuitkering’ ook een provisie is. Binnen de provisieregelgeving worden alle betalingen van een aanbieder aan een tussenpersoon geregeld. Daarbij maakt de naam die op een dergelijke betaling wordt geplakt niet uit.

 9) Bent u bereid zogenaamde kredietbeschermers (zoals een overlijdensrisicopolis), evenals “complexe financiële producten” ook onder deze regelgeving te laten vallen?

 Er is momenteel een discussie gaande over de reikwijdte van de provisieregels. Een belangrijk punt daarbij is of deze regels van toepassing moeten worden op eenvoudige financiële producten zoals woonlastbeschermers en overlijdensrisico- en uitvaartverzekeringen. Daarom worden deze regels uiterlijk begin volgend jaar geëvalueerd. Dit is toegezegd aan uw Kamer d.d. 6 november 2009.

 10) Deelt u de mening dat er een maximum gesteld moet worden aan de provisie bij bijvoorbeeld kredietbeschermers?

 Het is niet de bedoeling om een maximum aan provisies te stellen, maar wel om te toetsen of een provisie niet in strijd is met het behartigen van het belang van de klant.

 11) Bent u bereid aanbieders van bijvoorbeeld overlijdensrisicoverzekeringen te verplichten de kostenstructuur van deze verzekeringen openbaar te maken?

 Zie antwoord op vraag 9.

 12) Bent u bereid lopende het onderzoek van de AFM naar de tophypotheken van de DSB, de DSB te sommeren de invordering van deze schulden bij mensen die in grote betalingsproblemen komen op te schorten, in afwachting van de resultaten van het AFM onderzoek?

 Deze bevoegdheid bezit ik niet. De AFM heeft van mij de bevoegdheid gekregen om, als toezichthouder op de financiële markten, te sanctioneren bij overtreding van overkrediteringsnormen. Voor het overige is het aan de bank en cliënten zelf om te proberen een oplossing te vinden voor hun onderlinge problemen. Hierbij kan het burgerlijk recht ook een rol spelen. DSB Bank heeft aangegeven zelf een regeling te willen treffen met de gedupeerden (Stichting Hypotheekleed).

 13) Kunt u aangeven wanneer de Kamer de resultaten van het onderzoek van de AFM kan verwachten?

 De AFM kan geen onderzoeksgegevens van individuele instellingen publiceren als dit vertrouwelijke toezichtsinformatie betreft. De AFM heeft wel mogelijkheden om een eventuele boete met het boetebesluit waarin de boete wordt toegelicht te publiceren.

 Meer informatie

Brief aan de Tweede Kamer

18-05-2009 | PDF bestand, 34 Kb

(2) Indymedia.nl “Eerste Dwaze Training Kunduz Politie bij GL “

(3) Website Mediacultuur: VPRO verkiezingsaffiche voor GroenLinks gemaakt door Diana Scherer in 1010

Read Full Post »

Older Posts »