Feeds:
Posts
Comments

Archive for October, 2012

LUCTOR ET SUBMERGO ik worstel en ga onder

Dat is de spreuk in het nieuwe blazoen van het Kabinet Rutte II, met als meest letterlijke voorbeeldfunctie het besluit om, al weer en alsnog, de Hedwigepolder in Zeeland onder water te gaan zetten. (*)

Niet allen die zich bezig houden met de heraldiek van Nederland zijn het erover eens wie nu degene is die worstelt en wie ten ondergaat. Zo zou het de regeringscoalitie kunnen zijn die worstelt met het wassende water van de oppositie of het opstandige volk.

‘Submergo’ is eerste persoon enkelvoud, zeggen dan hier ten huize de Latinisten. Het lijkt wel zeker dat het de leeuw is die worstelt en niet het water, of is de verzuipende leeuw in het midden een ander dan de rechter en linker ophouder van het wapenschild van staat?

Dat heb je nu altijd met ‘détournements’, omdraaiingen van bestaande verhoudingen, zoals de Fransen weten, die dit woord eveneens gebruiken voor kapingen. ‘Un détournement d’ avion’, oftewel vliegtuigkaping, heet het daar..

Polderkapers dus, op de kust van Zeeland, dat is nu wel zeker.

Wie keert nog het tij? Hoe koppig is de Zeeuw? Hoe koppig Koppejan?

Er zijn geen stormvloedkeringen in de Westerschelde, of het zou in overdrachtelijke zin moeten zijn… volgend jaar is trouwens de Watersnoodramp in Zealand, zestig jaar geleden. “Beurzen Open Dijken Dicht” was toen de leuze. Wordt dat nu omgekeerd?

Campagne affiche uit het jaar 1953.

Curieus op te merken dat het doorstelen van dijken al vanouds in de Lage Landen als een misdaad aangemerkt werd, zoals uit deze 16e eeuwse prent blijkt, die tot in de 17e eeuw herdrukt werd in het boekwerk (1555) van Joost de Damhouder (1507-1581):

Practycke in criminele saecken / ghemaeckt door Ioost de Damhouder van Brugge ; nut en proffytelyck voor alle souvereins, baillius, borgem[eeste]rs ende schepenen, etc., alles met schoone figuren daer toe dienende verciert ; item hier is noch by ghevoecht d’Ordinantie op t’stuck vande criminele justitie in dese Nederlanden.

Bron Het gevangenismuseum in Den Haag, via Het Gehugen van Nederland web-site

———–
(*) NOS zondag 28 okt 2012, 20:24: ‘Hedwigepolder toch onder water’

Read Full Post »

Bram Moszkowicz spreekt niet “met meel in de mond” zoals parlementariërs maar heeft een wel besneden tong die in allerlei situaties onversneden fel weet te spreken: de ‘tong van een kameleon’. De natuur is een wonder van aanpassingen van iedere soort aan iedere omgeving. Een kameleon-tong die razendsnel tot ver buiten het lichaam schiet en zich krachtig ontvouwt, buitengewoon elastisch, met zuignapjes aan het einde die de prooi kunnen vasthouden. (*) Ideaal voor een advocaat. Eén nadeel deze tong kan geen natte glibberige prooien vasthouden. Anguilla est: elabitur. (**) Goed te weten voor de tegenpartij. Een tong ook die zo lang is, dat het “achterste” ervan vrijwel nooit in zicht komt.

“Wiens brood men eet, wiens woord men spreekt” behoort tot het wezen van de advocatuur. Een advocaat behoort niet te worden verweten dat hij zijn tong verkoopt. “Amicis inimicis promptus”, de advocaat staat paraat, voor zowel vriend als vijand.

Toch bergt het ook een beroepsrisico in zich. Aan wie en hoe vaak verkoopt een advocaat zijn tong? Een klassiek thema dat al in de middeleeuwen terug te vinden is, zoals de ‘Dialogus Miraculorum’ van de 13e eeuwse abt Caesarius van Heisterbach die verhaalt over hebzuchtigen:

“Een woekeraar verslikt zich tijdens zijn doodsstrijd in hun gouden muntstukken en een advocaat wordt op zijn sterfbed aangetroffen zonder zijn tong, die hij tijdens zijn leven zo vaak verkocht.”

Wat de publieke figuur Moszkowicz betreft “Aquila non capit muscas”, een adelaar vangt geen vliegen. (**) Een kameleon doet dat echter wel.

De wijze raad van ‘ergens boven staan’ door ontelbare generaties neergelegd in deze Latijnse rechtszaal-spreuk, lijkt onvoldoende door Bram Moszkowicz te worden opgevolgd. Regelmatig dient hij zijn criticasters in de publieke media van repliek.

Het is de prijs die iemand betaalt die zichzelf al te zeer bekend heeft weten te maken. Daar waar hij er buiten of er boven zou hebben kunnen gaan staan, staat hij er nu middenin. Een publiek figuur die niet schroomt regelmatig mee te werken aan een bekend roddel-tribunaal op de televisie, ontloopt zelf de roddelrubrieken en het publieke debat niet.

Albert Verlinde samen met Bram Moszkowicz in een kenmerkende scène van RTL Boulevard in het jaar 2011.

Voorzet voor dit artikel het opinieartikel van Thomas von der Dunk in De Volkskrant van 20 oktober 2012 “‘Bij Moszkowicz blijkt toch erg veel wèl wat het lijkt'”

(*) Op de website Wetenschap24 dit artikel van 24 april 2004, met de fijnere details: “Rap van tong: Onderzoekers vinden katapult in kameleonbek.”

“Anders dan de meeste mensen denken, heeft de kameleon geen roltong. Nederlandse biologen hebben ontdekt wat wél: een zeer ongewoon soort katapulttong, nog nooit eerder gezien in de natuur. Als de kameleon zijn tong uitsteekt, hoed je dan maar. Het dier schiet zijn tong naar buiten met een versnelling van een schietstoel – maal tweeënhalf. In een tiende seconde tijd overbrugt de tong een afstand van anderhalf maal zijn lichaamslengte. Voordat de prooi van de kameleon doorheeft wat hem overkomt, zit hij al vastgehecht aan de rapste tong van de natuur. Voor die prestatie is meer kracht nodig dan je met spieren kunt opwekken: tot 3000 Watt per kilo spierweefsel. Onderzoekers van de Universiteit Leiden en Wageningen Universiteit berekenden dat al enkele jaren geleden, maar zien hun inspanning deze week bekroond met een overzichtspublicatie in het gezaghebbende vakblad Science. Jurriaan de Groot en collega’s onderzochten de wondertong van de kameleon met hogesnelheidscamera’s, röntgenapparatuur en gewoon door kameleontongen uit elkaar te halen.”

(**) “Aquila non capit muchas” (ook wel in deze vorm “aquila muchas non captat”) een gezegde dat voorkomt in de ‘Adagia’ van Erasmus, een verzameling van Griekse en Latijnse spreuken, eerste uitgave in Parijs in het jaar 1500. “Een arend vangt geen vliegen” (belangrijke mensen houden zich niet met beuzelarijen bezig).

Read Full Post »

click picture for full size view

LAYING A WREATH OF WRATH

BASHAR AL ASSAD = ABSOLUTE STATE OF DENIAL

“On the 39th Anniversary of October Liberation War (*), President al-Assad Visits the Martyr’s Monument on Qassyoun Mountain (October 6th 2012)” and there is again almost the same photo reportage as last year and the year before.. as if there is NO war now in Syria to take in account.

On top of a screenshot from this Syrian state agency web page, I have montaged a screenshot of the latest ‘death count’ of the ‘Center for Documentation of Violations in Syria’ (CDVS), of  today October the 7th.

Note the numbers by CDVS fail to give the death count suffered by government related troops and personnel; this in spite of announcing for a month or more that they will do so (**).

The ‘civilian’ and ‘non-civilian’ classification of men that died by CDVS, remains questionable. We can be sure that of the 25.365 ‘civil males’ a fair number from another perspective should be classified as ‘combatants’. Any death, combatant or not, is a tragedy, but we all know that the body count is part of the war games played by all these factions and behind the scene powers, so we can not take the Syria body count at face value.

Absurd it remains this ceremony yesterday with laying a wreath at an eternal burning flame and everybody in clean suits and uniforms, not a stain of blood around, just the blood red of the flowers on the wreath that symbolises the wrath aroused by his regime.

The state news agency SANA in its report tells us:

“Later, President al-Assad laid a wreath on the Martyr’s Monument and recited al-Fatiha along with a number of the senior officials for the souls of the martyrs.

 The ‘Martyr’ and ‘Farewell’ music was played.

 Before leaving, President al-Assad exchanged talk with a number of the martyrs’ sons on the sublime meanings of heroism that the martyrs of the homeland achieved throughout Syria’s history.”

The  war of 1973 being commemorated by Bashar al-Assad – the ‘October Liberation War’/’Yom Kippur War’ of October 1973 – had a total cost of life of approximate 13.000.

The ‘Warfare and Armed Conflicts statistical encyclopedia’ of Micheal Clodfelter (2008 edition) gives a breakdown of this number: Syrian Front 3.500; Egyptian Front 7.700; Israeli 2.838 + 508 Missing In Action. There are no finite numbers of such wars, so Clodfelter also quotes a total of casualties of the Arab forces of 8.528. (page 623)

In short for Syria we are speaking of a number of ‘October Liberation War’ casualties between three and four thousand.

When this number is compared to a total number of casualties of between 28.000 and 30.000 of  insurgency and repression, civil war if you want in Syria for over one year now, the whole martyrs commemoration ceremony of last saturday must have been felt as such a big lie by all attending, that one wonders how they managed to act it out in all the fixed protocol details, set by years of Assad dictatorship. There was no one – I guess – shouting out loud “what a lie”, but this shout must have been resounding in the heads of all attending.
—-
sources

screenshot of CDVS on 7/10/2012 16:45 hrs (NB this page is regularly updated, so this a screen shot documented the state of this date)

screenshot of SANA Syrian government agency made on 7/10/2012 15:00 hrs

click image for full size view

(*) What Syria calls the ‘October War of Liberation’ is called by Israel the ‘Yum Kippur War of 1973’, being the joint attack by Egypt and Syria to regain lost territory they lost to Israel in the ‘Six Day War of 1967’. This attack surprised Israel, that this time had a hard time to fight back. In the end one can say that Israel won the battles, but for the Syrians and the Egyptians it was a seen nevertheless as some sort of honourable victory. The commemoration of this war is especially for Syria a moment of self-assurance and fits in their vision of a Great Syria somewhere in the future without any Israel and with the Palestinians embedded in the new Great Syria.
Just outside of Damascus is a special panoramic museum that glorifies the Syrian army, a gift of comrade Kim Il Sun of North Korea and this happy picture of a united nations of all Syrian ethnicities and religions lead on their way by the greta leader Hafez Assad, father of Bashar.

Hafez Asad hailed by top figures in the military and Baath party, and all sectors of Syrian society.

The museum that certainly will have a hard time to survive the Civil War like situation and its possible aftermath, is documented  (together with its Egyptian sister institute) by Martin Kramer on his Flickr website “October 1973: Panorama and Myopia.”

(**) On the web page of the ‘Center for the Documentation of Violation in Syria’ under the clickable heading si said for a few weeks now the following, but there is no overview of  the “Regime fatalities” mentioned:

New Classifications

The new website classifies victims in two major types, according to the regime authority that committed the crime. Consequently, we have two separate tables and statistics for the revolutions’ martyrs and the regime’s fatalities.

In the first type, “The Revolution’s Martyrs,” there are two sub-classes: Civilian and Non-Civilian. The latter contains information on defected recruits and officers, and Free Syrian Army (FSA) non-military volunteers. Those types of Non-Military victims can be easily differentiated via the “Military Rank” field: if it has a value, the victim is a recruit or an officer. If it does not, the victim is an FSA volunteer.

In the second table, named “The Regime’s Army,” a value in the “Military Rank” field indicates that the fatality was one of a recruit or an officer. If no value is associated, the the fatality is non-military.

source: http://vdc-sy.org/index.php/en/about

Read Full Post »