Feeds:
Posts
Comments

Archive for April, 2012

A sitting president of any nation at the end of his term always has stains on his/her presidential uniform and the frequency with which the presidential suit has to be brought to the state-media-dry-cleaning-services may increase when she or he is so bold to want a second term. Sarkozy is no exception to this rule and indeed his stains are numerous, some are hard to remove older stains on the shirts he was wearing during earlier stages of his career: Karachi-gate (1994)  Bettencourt (2007), La Garde-Tapie (1993-2007), and several stains by ‘the always well documented slander’ of Le Canard Enchainé (like the October 2011 article on how a death sentence of Gaddafi has been instrumented by French Military Intelligence). Last stain thrown at him was by Dominique Strauss Kahn saying his sexual misconduct in New York was manipulated by the French government to keep him from running for President . Yes, the same DSK who is like Sarkozy a master of doing things and than saying he has not done them.

There is a method to remove such scandalous stains  in one go from the president uniform and that is an old governmental recipe: WAGE WAR!

War is is something as glorious as it is dirty and a president that leads a nation into  war – even when it is just a small one – will not be judged anymore for his civil stains. A president in the double role of a warrior wears the military stains that come with that exercise like medals of honour on his uniform.

This understanding of the manipulation of the mood of a nation made me write several weeks ago this small article which may have still some informative relevance today, only one week from the final decisive presidential elections in France.

—————–

Election Marathon for the Presidential Election in France today and how Sarkozy tries to distinguish himself from his opponents… as a world leader taking the lead in liberating an oppressed people and killing the dictator that suppressed them, a man capable of bringing democracy by decisive force. A glorious picture that has more than one layer….

Below some pictures of Sarkozy’s enjoying his greatest moment during a visit to Libya in September 2011. Applauded as the embodiment of the liberating force of France, France  of the Great Revolution centuries ago, still bringing liberty, equality and fraternity.

L’Express September 16., 2011: “A Tripoli, Sarkozy savoure sa victoire libyenne” (in Tripoli Sarkozy savours hisLibyan victory). Pictures from both Benghazi and Tripoli.

“Amis de Benghazi, nous vous demandons une chose: nous croyons dans la Libye unie, pas dans la Libye divisée.” Aujourd’hui, “vous devez montrer un nouveau courage, celui de la réconciliation”. (Friends of Benghazi, we are asking you one thing: we believe in an united Libya, not in a divided Libya.” Today, “you must show a new courage, the one of reconciliation.”)

The words of Sarkozy about a needed ‘reconciliation’ were spoken in Benghazi on the 15th of September 2011.  It is now one year ago that the revolt against the Gaddafi regime in Libya started and the USA, Canada  and its West-European Allies intervened on behalf of  anti-Gaddafi insurgents. The step from support of insurgents – who would not have been able themselves to beat the troops of Gaddafi on a short term – with aerial bombardments, to a civil reconciliation process, has been impossible to take. The way in which a regime change takes place also determines what kind of new social structure will appear. There have been over 25.000 air missions by NATO, but,  throwing bombs from high in the sky and repairing means not only repairing material devastation on the ground. Repairing the social devastation is an even bigger task. The military victory and the jubilant proclamation of a new order leave the population a weak non-elected self-appointed government in Tripoli, secessionist regions, all sorts of retaliation against all kind of layers in society that have been closely allied with the former regime. How else could it be after a regime that has been busy establishing and keeping its power during four decades.

Click image to do a new Google Image Search with the text string “la france forte”


Nota Bene the news tableau has five layers:
1 – the picture in the centre is from Le Petit Journal exactly one hundred years ago glorifies military aviation in its earliest days.

2 – French airplanes returning to their base in Corsica after flying a bombing mission over Libya, article in Los Angeles Times March 21, 2011, taken over by Australian web site. “Gaddafi fervour wanes as bombs hit” is the header of the article.

3 – the picture of Sarkozy with Gaddafi dates from 2007 made at his state visit to Libya posing in the head quarters of Gaddafi Bab-Al-Zizia, which were later bombed by French airplanes. The monument with the clenched fist destroying a jet fighter is a monument commemorating the USA air attack on Gaddafi on April 15th 1986, ordered by the President Reagan government in retaliation of the bomb attack on a dancing in West Berlin which fitted in a whole series of Libyan involvements in terrorist activities (Italian Red Brigades, the German Red Army Fraction (Rote Armee Fraktion)and the Irish republican Army). on From 2003 onward the Gaddafi regime had started a diplomatic normalisation process, moving away from their earlier hard line violent international policies. The header for this article in which this picture appears is: “Libyan market seen as a bonanza.”

Picture as published by US Today on March 8, 2007. With the following caption: “Libyan leader Moammar Gadhafi right, and French President Nicolas Sarkozy stand while national anthems are being played, at the Bab Azizia Palace in Tripoli, in this July 25, 2007, file photo. European defense and aviation group EADS said Friday it had finalized two military contracts with Libya to supply anti-tank missiles and communications systems. French Defense Minister Herve Morin said the contracts had not yet been formally signed, despite the comments of a Libyan official, who said Thursday in Tripoli that Libya had signed the contracts. (AP Photo/Michel Euler, File)”

The same photograph appeared  since 2007 illustrating different articles and also an article that sheds an other light on the Sarkozy Gaddafi ‘amourette’. I just choose one of the many English language articles that followed on a report published by the French journalist research web site ‘MediaPart’ on the history of Sarkozy and Gaddafi contacts starting in the year 2005 (when Sarkozy was Minister of Interior under President Chirac). The web site Business Insider of March 12, 2012 starts of with: “Nicolas Sarkozy allegedly received €50 million ($65.8 million) in illegal campaign contributions from Libyan dictator Muammar Qaddafi when he first ran for president of France in 2007.” Sarkozy and his party have denied all allegations and “as France’s head of state, Sarkozy cannot be prosecuted while in office, but if he loses the upcoming elections (which seems likely) a full investigation could be conducted into his party’s finances.”

Cropped version of the Michel Euler photograph of Sarkozy’s visit to Gaddafi in 2007.

Somehow the detailed report of Mediapart first published on March 12, 2012, has been maneuvered  out of the public eye and some of the persons cited in the Mediapart documents have publicly distanced themselves from references to them. The allegations are not much part now of the last week debates before the French presidential elections, though suspicion is lingering on. Reading though the complicated relationships of the various ‘strawmen’ and other profiteering intermediaries involved,explains that such wheeling and dealing is part of regular politics, and that the players involved in it have learned enough lessons to obscure and hide their traces. The answer of the Sarkozy election campaign office came this week end with an article in Le Monde “Pour Sarkozy, Mediapart est “une officine au service de la gauche” (for Sarkozy Mediapart is “an office at the service of the Left.”)

The French language web page that refers to the alleged financing of the Sarkozy presidential campaign in the year 2007 (one needs to be subscribed to see the full French text) There is an English summary also, that opens in this way: “According to information contained in a confidential report prepared by a recognised French expert on terrorism and terrorist financing, President Nicolas Sarkozy’s 2007 election campaign received up to 50 million euros in secret funds from the regime of the late Libyan dictator Colonel Muammar Gaddafi.”

Another bit of news shedding light of the Gaddafi-Sarkozy relationship before the French President choose to attack his former ally, is March 16, 2012, interview with the son of Gaddafi for the Television station of EuroNews. Saif al-Islam did survive until now and has not been silenced yet, though he may use some of his knowledge first of all to protect himself. If he ever will face the International criminal Court in The hague, remains doubtful.

21011 March 16, Saif al-Islam: “Sarkozy must first give back the money he took from Libya to finance his electoral campaign. We funded it and we have all the details and are ready to reveal everything. The first thing we want this clown to do is to give the money back to the Libyan people. He was given assistance so that he could help them. But he’s disappointed us: give us back our money. We have all the bank details and documents for the transfer operations and we will make everything public soon.”

4 – Vehicles belonging to forces loyal to Libyan leader Moammar Gadhafi explode after an air strike by coalition forces along a road between Benghazi and Ajdabiyah, Sunday, March 20.

This map that appeared on many  web sites shows the French participation in the aerial bombardment  in March 2011 of strongholds of the former ally of Sarkozy, Gaddafi.

Advertisements

Read Full Post »

RUFMORD op Elsbeth Etty met als motief een boekje met 94 pagina’s “ABC van de literaire kritiek” dat oktober 2010 door Marja Pruis van De Groene “een gelegenheidsboekje” genoemd werd. De roepmoordenaar is een academicus die ieder woord dat hij op schrijft zelf heeft uitgevonden. Jammer dat de boeken van de moordenaar Hoogleraar Nederlandse Letterkunde Jos J. door het feit dat al zijn tekst volstrekt uniek is voor buitenstaanders (dat is iedereen behalve hijzelve) niet leesbaar zijn. Jos J. beticht – in een radio-interview, zal wel – Etty van het overnemen van twee paragrafen en het citeren van Wikipedia zonder het gebruik van aanhalingstekens en geeft dit als motief voor zijn kwaadaardige daad.

klik screen-shot voor link naar oorspronkelijk artikeltje

Als ik eerst even wat overschrijven mag uit de Wikipedia Rufmord = ‘das Aufstellen ehrverletzender Behauptungen über eine Person, obwohl bekannt ist, dass sie unwahr sind’. ‘Karaktermoord’ zouden we kunnen zeggen in het Nederlands, en ik geef toe, dat woord heb ik niet zelf verzonnen. Wat mij zo ergert aan Jos J. is de impliciete claim op ‘oorspronkelijkheid’ in hogere academische kringen, alsof vrijwel alles wat door de academische fabriek geproduceerd wordt ‘origineel’ zou zijn, in plaats van enkel een herconfiguratie van dat wat al eens op een andere manier gezegd is.

In ons tijdperk van onbeperkt lijkende opslag, doorzoekbaarheid en beschikbaarheid van kennis, is iedere stolsel – in een ouderwets boek – niet meer dan een momentopname van dat wat een ‘combinatorische kennismachine’ – die Gottfried Wilhelm Leibniz al in het jaar 1690 voor ogen zweefde – met een intelligente bediener aan de knoppen kan voortoveren. De ‘digitale ars combinatoria’  en daarbij behorende zoekmachines zoals multinational Google en Apple, enzovoorts ons nu in de schoot werpen, hebben het begrip ‘plagiaat’ zelve ondergraven. Hoe meer er opgeslagen wordt, hoe beter de zoekmethoden zijn, zowel op gebied van tekst als beeld (en tegenwoordig ook geluid), hoe meer het kernbestanddeel van het begrip plagiaat (“het doet voorkomen alsof dit zijn eigen oorspronkelijke werk is“) verdampt.

Milan Kundera observeert het al in zijn roman uit 1988 ‘Onsterfelijkheid’, maar dan voor menselijke wezens: “er zijn minder gebaren in de wereld dan dat er individuen zijn”  waaruit hij dan de paradoxale conclusie trekt dat “een gebaar meer individueel is dan een individu.”  (*) Zo zoeken schrijvers zich klanken, woorden, zinsneden en rijgen die tot paragrafen, knippend, plakkend, aaneengesmeed, tot wéér een boek, waarbij de ‘oorspronkelijkheid’ van het geschrevene – per definitie – aan meer dan één schrijver toegedicht moet worden. Is ‘oorspronkelijkheid’ en de superlatieve vorm daarvan ‘genialiteit’, dikwijls niets anders, dan de kunst van het dusdanig herformuleren dat gebruikte ‘oorsprongen’ aan het oog onttrokken zijn?

Als we de gehele academische productie eens door een volautomatische tekstvergelijkings-machine zouden halen dan weet ik wel zeker dat aan de uitvoerzijde gemerkt met het woord ‘plagiaat’ de grootste hoop gepubliceerd materiaal te vinden zal zijn. Niet voor niets was in de 18e eeuw bij wijsgeren vaak ‘de aap’ het symbool van kennis. Naapen is en blijft de basis van onze technologie en wetenschap!

“Over de aap van de natuur, of de historie van de technologie van macro-cosmos" - titelpagina van Robert Fludd's "Utriusque Cosmi Historia, Tractatus Secundus de Naturae Simia Sue Tecnica Macrocosmi, Frankfurt, 1624. de Bibliotheek van Ritman in Amsterdam heeft/had een exemplaar.

Het boekje van Etty hoefde ik voor dit betoog niet te lezen, maar ik beloof het later -staande in een boekhandel – nog wel even door te nemen, gewoon met het boek in de hand en zonder een computer die alle verdachte paragrafen in de Google zoekmachine gooit, zoals Hoogleraar Jo J. stiekum thuis gedaan heeft toen hij zijn moordaanslag op Elsbeth Etty voorbereidde. Of, zou Jo J. onderstaande handige applicatie – The Plagiarism Checker – gebruikt hebben voor het smeden van zijn moordwapen?

klik screen-shot om iemand die je niet zint een plagiaatloer te draaien

Was het motief wellicht niet meer academische kinnesinne en andere ‘streberigheid’? Universiteiten zijn – naar mijn eigen jarenlange ervaring – slangennesten en als je zelf niet gebeten wil worden moet je vooral eerst een ander bijten.

—–
(*) Ik heb hier niet de Nederlandse vertaling van het boek van Kundera door Jana Beranová bij de hand, dus ik vertaal deze fragmenten even vrij naar een op het internet gevonden citaat. Op de tekst-website Scribd. staat een online versie van dit boek van Kundera (gratis)

Read Full Post »

Zojuist weer gesignaleerd aan de oever van de miljardenvijver van het Catshuis de wilderscanard, sterk vergrijsd, maar nog niet in de rui. Het twitteren is hij klaarblijkelijk nog niet verleerd. Overigens, het is een geringd exemplaar, zodat we vast kunnen stellen dat hij dezelfde unieke code PVV-no.1 heeft als het fel blonde exemplaar dat nog tot voor kort parmantig op het gazon bij de Catshuisvijver paradeerde. (*)

—-
(*) zie voor de Witte Wilders Twitteraar’ bij de miljardenvijver van het Catshuis:

https://limpingmessenger.wordpress.com/2012/04/21/in-de-miljardenvijver-van-het-catshuis-toen-waren-er-nog-maar-twee-20120421-1430/ 

Read Full Post »

Read Full Post »

De Wilders Twitteraar Canard: een lamme eend met watervrees (‘a lame duck’) (*)

“toen waren er nog maar twee” 2012/04/21 14:30

Het gouvernements eendenpaar na 70 dagen snorkelende mediastilte : "Waar is ie nu, die Wilders Twitteraar?"

Een nieuwe twitteraar is zojuist geland bij de miljardenvijver van het Catshuis, het lijkt wel een 'roerdomp', of zou het toch een 'roemer' zijn? Overigens 'roemers' behoren tot een soort die niet altijd de openbaarheid zoeken. Zij weten hun eigen nest goed te camoufleren, waarbij hun rode snavel soms in de borstveren gestoken moet worden om niet door de aasvogels van de pers ontdekt te worden.

Een weinig vleugellam daarom wat later is hier dan een 'gallus nudus' (een kale haan) die zich ook naar het troebele water van de miljardenvijver van het Haagse Catshuis gespoed heeft: "wij weten alles van kortwieken" laat ons daarom alsjeblief meebezuinigen. Het is niet zeker of dit citaat getwittert is of dat het de status van een 'desgevraagde mededeling' heeft of meer van een 'monologue intérieur'.

Plof.. er valt iets op het gazon bij de miljardenvijver, dat moet de pechvogel zijn die eerst zijn kenmerkende lied afratelt "didel joho klink zijn lied, didel joho klink zijn lied, didel johooo en..hen anders niet." Maar éénmaal bekomen van zijn val, herstelt hij zich toch razendsnel en komt met een verklaring die hij altijd paraat heeft: "Wij zijn klaar voor verkiezingen." NRC weet nog meer te melden van de pechvogel: “Pechtold zei dat hij wil dat de afspraken / pakketten van het Catshuis zo snel mogelijk naar de kamer komen. Maar hij zegt niet automatisch te zullen tekenen bij het kruisje." Toch zien wij een kruisje in zijn oog...

Er is één gevederde vriend die luid zijn klagelijke roep uit de snavel stoot waneer hij na 70 dagen ondergedoken te zijn in de miljardenvijver weer opduikt en zich de waterdruppels van het protestant-zwarte vederdek schudt: de StaaijKoet, die niet veel anders weet uit brengen dan dat hij "Teleurgesteld" is omdat toch bezuinigingen een Godsvruchtige taak is en omdat de Staatskas boven alles gaat, buiten dan "Oranje Boven. Dat laatste blijft ongezegd, maar is manifest in de fel constrasterende kleur van bek en zwempoten...

De sapkikvors staat bekend om haar lange adem die het mogelijk maakt om dagenlang zonder boven te komen diep in modderig water te vertoeven, zo kwam het dat zij nu pas aan het oppervlak van de miljardenvijver van het Catshuis verscheen met een orakelachtig gekwaak..

Slapend waakzaam zijn dat is het kenmerkende aan de slobgans -hier in éénpotige ruststand bij de miljardenvijver van het Catshuis. De slobgans weet geduldig te wachten tot het juiste moment gekomen is. In die zin lijkt hij veel op de verwante rouwvoet gansen. Beiden gansen soorten schuwen het gezelschap van gouvernementseenden niet.


– zie De Volkskrant 21/4/2012 15:15 “Catshuisoverleg mogelijk mislukt”
– zie NRC 21/4/2012 15:15 “Wilders vertrokken bij Catshuis: overleg lijkt vastgelopen”
– zie Trouw 21/4/2012 15:15 “Catshuisoverleg geklapt – Wilders trekt zich terug”

zie ook The Limping Messenger 17/4/2012 “Onderhandelingen Catshuis bijna ‘sur place'”
zie ook The Limping Messenger 15/4/2012 “On their way to the Catshuis: lame ducks or canards?”
zie ook The Limping Messenger 14/4/2012 “Deconfituur Catshuis nog Prematuur”
zie ook The Limping Messenger 4/4/2012 “de Canard van het Jaar: de Wilders Twitteraar”

(*) CanardLame Duck

Read Full Post »

click picture for full size view

—-
For other hunting associations see my (still growing) article: “Spanish King: Haunting Hunting Memories” also on this blog.

Read Full Post »

London wall photographed in 2013 (found photograph on Flickr)

Read Full Post »

Older Posts »