Feeds:
Posts
Comments

Archive for October, 2010

Good News from the BAD POLITICAL FRONT: the building of a newNational Historical Museum of the Netherlands” has been cancelled by the new Dutch government. This is excellent news! Who wants Double Dutch History cast into lots of building materials? Who wants to institutionalize persistent Dutch denialism of their colonial past? Who wants the governmental ‘imagined community’ of the Low Countries to be even further Disneyfied? Who wants to look at the glorified Dutch self-image through the canonized windows of state dependent historians? We have plenty of museums in the Netherlands offering such kind of idealized Dutch-centric history representations, already for decades… the whole idea is a belated 19th century concept of constructing a past that never actually was, to forge a ‘new Dutch national consciousness’ in post-national times.

"Daaag Geschiedenis..." ~ "Byeee History..." is what I imagine hearing when seeing the waving bronze woman. The Dutch text is a promotion text in a special design as produced by the launching organisation of the National Historical Museum and reads: "The National Historical Museum stimulates the historical imagination." The orange building in the back is the actual design for the new building now stalled; the white building in front is the former palace 'Soestdijk' of the deceased Queen Juliana by some proposed as another possible national historical museum site; the statue shows the Queen and her husband Prince Bernhard, Juliana waving as she used to do each year when a 'defilé' of Dutch citizens came to congratulate her with her birthday on 'Queensday', the 30th of April.


The image shows the design for the National Historical Museum in the Eastern border town of Arnhem and the palace of former Queen Juliana in Soestdijk (in the heart of the country) the last one has also be proposed as a seat for such a new National Historical Museum. The idea for such a museum has been strongly propagated by Jan Marijnissen, the party leader of the Socialistiese Partij (SP). His proposal – dating from 2003 – was later also supported by the Christian Democrat Party CDA, a party now in government and deciding to stall the whole museum building project. As it is a ‘national Dutch’ project, I fail to find English language links on the subject. That in itself may be seen as symbolic for the whole undertaking, a sign of the isolating tendencies in Dutch politics of the last decade, moving away from a more internationalist position before.

Jan Marijnissen opens his original proposal with  “a nation without history does not exists”  and speaks about “the nowadays confusion about our moral, cultural and political identity” which finds its origin – partly – in “the missing of a historical consciousness in broad layers of the population.”

Een volk zonder geschiedenis bestaat niet. Elk volk, ook het Nederlandse volk, heeft dus een geschiedenis. De hedendaagse verwarring over onze morele, culturele en politieke identiteit vindt voor een deel haar verklaring in het ontbreken van historisch besef in brede lagen van de bevolking.

Marijnissen acknowledges the existence of many museum institutions and the cornucopia of objects and methods of display on Dutch history, offered by them, but he regrets that nowhere “the rise of society in the Low Countries at the Sea (he uses the conjunction ‘wordingsgeschiedenis’ = history of coming into being)  is told. In other words he is longing for a singular narration of national history.

Echter, hét verhaal van de wordingsgeschiedenis van (de mensen die wonen in) “de lage landen bij de zee” wordt nergens verteld. In het kader van een herwaardering van het belang van historisch besef zou het goed zijn als dat wel zou gebeuren.

His longing for a singular ‘grand narration’, a genesis of the the Low Countries, is something that frightens me because put in practice, it will be more a product of ‘imagination’ and ‘believe’ than of ‘history’. Such a singular story is the opposite from what I envisage as the practice of history: dynamic confrontations of differing views.  It will more hamper  than help, the finding of a ‘social identity’. In my vision we need not put our energy in redefining what is ‘Dutchness’,  but better come to an understanding of the multiple identities and the plurality of the social territories in which we are living. The times of the fenced off Garden of Holland (Het Hof van Holland) with a gate defended by a lion with a sword, lay far behind us. Already in its time this was an allegory  of a non-reality. Man is both a migratory and a sedentary animal. Nations are ‘imagined communities’ and the new narratives we need, do not fit in any ‘national building’.

"Houdt op in mijn tuin te wroeten Spaanse varkens!" (Stop burrowing my garden Spanish pigs!) A Dutch engraving 1578/1582 in the collection of the Rijksmuseum, Amsterdam (object code: RP-P-OB-77.682). One sees the Dutch lion defending the fence around the garden with a sword or club. Click Picture for bigger view...

======
Old Dutch text has been reconstructed as:

Houdt op in mijn thuyn te wroeten Spaensche beesten
wilt uwen verckens-cop toch achterwaerts trecken
oft mijn Guesche-cndse [cnodse ?] salt u soo verleeren
die u thooft sal breken oft den hals doen recken;
den edelen prince daer ghij meed’ woudt ghecken
sal u te water en land’ bespringhen all;
vertreckt met u vuijl soghen en jonge specken
loop guyten loop oft Geux u daertoe dwinghen sall.

=======
An interesting photograph of the inauguration of the statue of the former Queen Juliana and her husband Prince Bernhard by queen Beatrix can be found on a royalist web site and the photograph below, showing the unveiling in the year 2009, while the wind blows the orange drapery into the shape of the tower with its shifting floors as can be seen in the design for the new National Historical Museum. The design of the Historical Museum dates from 2007 and is by one of the founders of the architect association Mecanoo, Francine Houben (1955-).

Statue designed and made by Kees Verkade (1941-) in 2009.

Building designed by Francine Houben (1951-) in 2007 and stalled in 2010.

Advertisements

Read Full Post »

STORAGE DAYS as leaves are falling in the Northern hemisphere I am reviving old computer storage and transferring Terrabytes of data these days… if only the transport of data between disks would be faster (that is a bottleneck of any economy… the road system cluttering). Just looked at a 8 or 16 Terrabyte DROBO box… but I am hesitating… because of the limits of the connecting data transport devices... while looking at this one realises the fragility of our whole society based on data… Over time DATABASED society will develop into DATAERASED society, throwing us back to times before the digital stone of Rosetta…

AutumnStorage

for full view click picture…

Read Full Post »

MONUMENT VOOR DE ONBEKENDE GRAVENVERZORGERS
klik op foto voor groter beeld....

Piet van Harn helpen begraven op maandagmiddag 25 oktober 2010 op de Oosterbegraafplaats te Amsterdam… Lopend met zijn allen (zo’n 100 mensen) over de herfstpaden naar het graf… en daar zag ik een onbedoeld prachtig functioneel Monument Voor De Onbekende Gravenverzorgers. “Je bent pas dood” zei zijn broer – die voor de vuist weg sprak en daarbij ook met zijn vuist op Piet zijn in de aula opgebaarde kist sloeg – “als niemand meer aan je denkt.” En van die gedachte is zo’n rijtje gieters met een muntjesautomaat zoals bij de winkelwagentjes in de supermarkt, de meest effectieve artistieke verbeelding.

[Zo gaat het met herinneren: na gebruik teruggebracht krijg je je inleg weer terug, klaar voor een volgend keer]

Read Full Post »

het leven als een lust, het leven zeer bewust, één van ons kortstondig  aktieverbond, een binding, meer aan een idee,  dan aan een territoire, onuitwisbaar, herinnerd door ons die blijven: voor Piet van Harn 1946 - 2010 van Tjebbe van Tijen

Ik leerde Piet van Harn kennen in de vroege jaren van de Aktiegroep Nieuwmarkt omstreeks 1972. Hij had een pandje gekraakt in de Lange Keizersdwarsstraat, terwijl ik - om de hoek - in de Keizersstraat woonde. Kende hem ook als journalist en schrijver van brochures en boekjes voor de organisatie Sjaloom in Odijk. 'Kosmos-story' heette de brochurereeks waaraan hij werkte. Hij leerde ons in 1973 dat de multinational ITT slecht en de baas van Joegoslavië Tito een "revolutionaire realist" was. Wat dat laatste betreft woonde Piet niet alleen letterlijk een straatje verderop, voor mij die zojuist "De Nieuwe Klasse" van Milovan Djilas gelezen had, een kritiek op de Joegoslavische 'klassemaatschappij' onder bewind van de Communistische Partij. Tegenover de verschillen tussen ons over hoe de strijd in ver gelegen Tweede en Derde Wereld landen te duiden, stond een eensgezindheid als het om het ons 'eigen' gemaakte straatje en buurtje ging. Piet had een vaste en vlotte pen en schreef menig aktiepamflet en beter nog badinerende strijdliederen en conferences. Hij behoorde ook tot de 'geheime staf' van de Aktiegroep Nieuwmarkt die de inzet van 'tactische wapens' tijdens de ontruimings-veldslagen in 1975 regelde. Operaties georganiseerd vanuit de premisse dat wij niet van plan waren "te sterven voor een straatje." Veldslagen die er welliswaar zeer gewelddadig uitzagen, maar waarbij geen enkele dode viel en de verwondingen uiteindelijk beperkt bleven tot blauwe plekken, bloedneuzen en traangasgehoest. Maar vooral... Piet gaf zwier aan het activistenleven dat wij ons toen aangemeten hadden. Plezier als doel en middel. Vertier als drijvende kracht. Dat maakte mede dat wij niet verwerden tot verbeten doctrinaire samenzweerders tegen de sloop en bouwplannen van De Gemeente, maar standvastige en opgewekte actievoerders. Die 'joie de vivre' is wellicht één van de doeltreffendste wapens tegen de autoriteiten geweest. Dat is zoals ik mij Piet vooral herinner. Piet van Harn kreeg het afgelopen jaar enige ernstige kwalen en overleed op vrijdag 15 oktober 2010.

[klik plaat voor grotere versie]

Piet van Harn wordt maandag 25 oktober begraven op de Oosterbegraafplaats te Amsterdam om 14:00 uur.

Read Full Post »


NO MORE BACK-CHAMBRE BUT BACK-SCRATCHING POLICY

quid pro quo

Read Full Post »

"Aan de Wilde Kust" Stedman 1777 herzien in het jaar 2010 (1) Zoek de 7 verschillen... Klik zoekplaat voor grotere versie.

Kortgeleden dook een tot nog toe onbekende hernieuwde editie van het beroemde 18e eeuwse werk van John Gabriel Stedman‘s “Reize naar Suriname” (2) op met enkele uitzonderlijke  met de hand ingekleurde prenten die op treffende wijze ‘de constante’ en ‘de verandering’ van de geschiedenis illustreren. In dit buitengewoon groot formaat foliant werd ook een ingestoken briefje gevonden met in houterig handschrift een gezelschapsspel vraag: “Men zoeke de zeven verschillen tuschen dezen twee platen.” Nu het is aan de trotse bezitter van dit boekwerk om dit spel door zijn gasten te laten spelen. Wat het woord “gedoogvrouw” moge betekenen hebben wij tot op heden niet kunnen achterhalen, zo konden verscheidene kunsthistorici en biologen ook geen antwoord geven op de vraag wat voor een soort vogel op de rechter plaat te zien is. Een Belgisch historicus die bij toeval ook met deze laatste vraag geconfronteerd werd, zei te vermoeden dat het om de Blauwvoet meeuw ging en wist zelfs enkele strofes uit een Vlaams strijdbaar studentenlied – aan dit dier opgedragen – te citeren:

Ja wij zijn der Vlamen zonen,
sterk van lijve, sterk van ziel,
en wij zou’n nog kunnen tonen,
hoe de klauw der Klauwaars viel.

Op ons vane vliegt de Blauwvoet,
die voorspelt het zeegedruis,
en de Leeuw er met zijn klauw hoedt
mijn lieve dierbaar kruis.

Weg de bastaards, weg de lauwaards.
ons behoort het noordzeestrand,
ons de kerels, ons de Klauwaars,
leve God en Vlaanderland! (3)

Hoe dit alles te rijmen en waarvandaan nu het verband komt met Suriname – dat toch een wereldzee ver van de “blonde noordse stranden” verwijder is, is nu moeilijk meer te achterhalen… zeker is dat afbeeldingen in hun eigen tijd gezien en begrepen dienen te worden, dat zal iedere gestudeerde iconograaf beamen.

——————-
(1) Prent oorspronkelijk op verzoek gemaakt voor ‘Oerdigitaalvrouwenblad‘ een uitgave onder redactie van Henna Goudzand Nahar, een feministisch getint digitaal blad dat een sterke band heeft met Suriname. De vraag was of ik een prent wilde maken die ging over de positie van vrouwen in de huidige politiek, waarbij bij mij direct de persoon en de recentelijk ingenomen positie van CDA politica Ferrier voor ogen kwam. Ferrier, dochter van de eerste president (1975-1980) van Suriname Johan Ferrier (1910-2010). Zij maakte het – na aanvankelijke oppositie, mogelijk om de vereiste de helft +1 meerderheid in het parlement voor de nieuwe regering Wilders/Rutte te verkrijgen. Van dissidente oppositievrouw werd zij tot gedoogvrouw. “De Wilde Kust” verwijst naar de oude benaming van de drie Zuid Amerikaanse Guianas, gelegen aan de kust gaande van  de Orinoco in het huidige Venezuela tot de Amazone-rivier in Brazilië, waarbinnen ook  het huidige Suriname lag. “Avonturen aan de wilde kust” is ook de titel van de historische vertellingen van Albert Helman over ditzelfde gebied, gepubliceerd in 1982.
Deze Stedman historische zoekplaat is ook gepost op het mooie ‘letteren’ blog ‘Caraibisch uitzicht’.

(2) De gebruikte editie van de plaat uit het boek van Stedman is een met de hand ingekleurde (latere 1818) Italiaanse editie in het bezit van de Universiteits Bibliotheek Amsterdam.
Auteur/Vervaardiger: Stedman, John Gabriel (1744-1797) & Lescallier, Daniel (1743-1822)
Uitgever Te Amsterdam : by Johannes Allart
Jaar: 1799-1800
Uitgever/Drukker Amsterdam Allart, Johannes (1773-1812) 077133641
Collatie: 4 dl ill., portr., krt in-8
Annotatie: Met 42 platen en krt. deels uitsl., gen. I-XLII
Vert. van: Narrative of a five years’ expedition, against the revolted negroes of Surinam, in Guiana, on the wild coast of South America, from the year 1772 to 1777 …. – London : J. Johnson & J. Edwards, 1796
Inhoud: Bevat ook twee aanhangsels over Suriname en Cayenne, door Daniel Lescallier, ontleend aan de Franse vertaling.- Paris/Lausanne, 1799
Referentie : Tiele (Bibl.) 1046

(3) De Blauwvoet is het bekende strijdlied van de katholieke Vlaamse studentenbeweging. Het wordt ook Het lied der Blauwvoeten of tegenwoordig het lied der Vlaamse zonen genoemd, naar de eerste regel van het lied. Het was oorspronkelijk het strijdlied van de 19e eeuwse studentenbeweging Blauwvoeterij. Het lied werd door Albrecht Rodenbach gedicht op 25 september 1875. De muziek werd gecomponeerd door Emiel Hullebroeck. Er bestaat ook een minder bekende toonzetting van Johan Destoop. Het lied past in de strijdlyriek van de 19de-eeuwse Romantiek, maar komt ook terug in de latere Vlaamse nationalistische beweging, zoals die zich bijvoorbeeld nog doorzet in de IJzerbedevaart.
De volledige (moderne) tekst variant staat op: http://nl.wikisource.org/wiki/De_Blauwvoet

De meeuw als symbool van vrijheid van Albrecht Rodenbach tot Geert Wilders… klik plaat voor grotere versie.

Het Historisch Nieuwsblad publiceerde eerder (2009? niet na te gaan omdat deze historici vergeten zijn om hun artikelen op hun web site te dateren!) een nogal oppervlakkig stukje over de frappante gelijkenis tussen de meeuw van de Partij voor de Vrijheid PVV en de meeuw zoals gebruikt als symbool door de NSB op een affiche in 1941 “Wat wilt u vrijheid of knechtschap.” Een dier als ‘totem’ is natuurlijk een zeer algemeen voorkomend fenomeen, dus ook bij politieke partijen, van ezels en olifanten tot beren en leeuwen. De zeemeeuw wordt evenzeer als typisch Nederlands in Nederland, als typisch Japans in Japan ervaren…dat heb je met zeevogels en kusten. Voor ons aardgebonden tweevoeters is de door het zerk flitsende meeuw die tegen een donkerende lucht en daar doorheen schietende zonnestralen het licht op zijn witte bast weerkaatst, een mooi symbool van ‘de idee van vrijheid’. Dit is op talloze wijzen in beeld en schriftcultuur terug te vinden. Of dieren er enige ideologie op na houden die vergelijkbaar zou zijn met onze ‘ismen’ valt te betwijfelen. Dierenfabels zijn mensenproducten.  De kop van het artikel in dit door historici gemaakte digitale blad, “Wilders gebruikt ‘besmet’ logo”, dekt de al te beperkte lading van het artikel goed. De historici laten immers na, de gebruikte meeuw-symboliek verdergaand cultuurhistorisch te duiden. De door mij genoemde associatie met de Belgische ‘Blauwvoeten’ beweging, die eveneens de meeuw als symbool gebruikte, bedoeld dan ook niet die Vlaams nationalistische beweging simpelweg als ‘rechts’ of ‘fascistisch’ weg te zetten en daarmee de PVV partij van Wilders te defameren. Het vereenvoudigen van historische overeenkomsten is een specialiteit van Geert Wilders. Het kan niet zo zijn dat de opvattingen van Wilders met een zelfde methode bestreden kunnen worden. Mij fascineren eerder de gelijkenissen in de ideaalbeelden van deze twee politieke bewegingen. Dat wordt dus het onderwerp van een nieuwe studie.

Read Full Post »

DUTCH REBUS: this morning I wanted to offer my friend, who is non-Dutch, a nice piece of 'farmer's cheese' I bought on the market for breakfast, so I asked her for fun in Dutch if she wanted some 'Boerenkaas'... which made her ask in surprise "burkas?"... the subtitle on the cheese shown in the picture = "De smaak van pure traditie" (the taste of pure tradition). It also made me think of the the side effect of the proposed mandatory full integration for everyone in the low countries and the imminent loss of the pleasures of 'creative misunderstanding.' Click image for full rebus-view.

Read Full Post »

Older Posts »