Feeds:
Posts
Comments

Archive for June, 2010


Green Left political ballerina Femke Halsema in the daily Het Parool on June 30. 2010 in a ‘pas de deux’ on the stage of the Binnenhof in The Hague, illustrating an article that says that according to the left wing parties there are no more options for a right wing coalition government. She is quoted to have said that the public moaning of right wing party leader of the PVV Geert Wilders, of being excluded is “just stage-baloney” as he refused an invitation of Liberal VVD party leader Rutte to talk once again about the right wing coalition option. Now the caption in the newspaper does not say who is the male dancer so perfect in line with the ballerina… or do I see it wrong, is it not a ballet, and does the photograph only prove the observation of Milan Kundera in his opus ‘Immortality’: “there are far fewer gestures in the world than there are individuals.”  Translating this back to Dutch politics one may say: “there are far less government coalitions than there are political parties.”

Read Full Post »

Amsterdamse raad ‘in geheim’ bijeen” (over de nieuw te benoemen burgermeester) lees ik net in Het Parool, zo gaat dat bij ons in democratisch Nederland en terecht! Een regent die kun je niet kiezen… zulk een benoeming gaat alleen maar als het binnenskamers ‘bekokstoofd’ wordt. Onze democratisch verkozen vertegenwoordigers komen vanavond in het geheim bij elkaar en volvoeren dan een ceremonieel dat niet zou misstaan in de congregatie van geheimzinnig doende  organisaties als de Vrijmetselaars. Coöptatie democratie dus, de kiezer stemt alleen in een stemhokje en de verkozenen gaan vervolgens binnenskamers, om belangrijke beslissingen gaar te stomen voor het daarop volgend ceremonieel van het ‘publieke debat’. Er is een term voor dit bijkans universele verschijnsel: ‘publieke samenzwering’. Wij zijn er aan gewend, wij weten niet beter, wij accepteren bij voorbaat dat het er zo aan toegaat. Onze volksvertegenwoordigers zweren – door ons gemandateerd – samen. Zo is nu eenmaal ‘het politiek bedrijf’. In het geval van een “door de kroon benoemde” burgermeester is er inmiddels een ‘vertrouwensspel’ in zwang gekomen, dat heel ‘publiek’ in het dagblad Het Parool beschreven staat (*). De burgers van deze stad komen er niet aan te pas, hoe kan het ook anders? Welk kind kiest zijn of haar eigen vader of moeder? Wij stadsburgers zijn immers niet anders dan onmondige kinderen?

Gisteren kwam ik bij een onderzoek bij het IISG, teruggravend tot in de zestiger jaren, een pamfletje tegen over hetzelfde Amsterdam in andere tijden waar het ging over het ontberen van ‘demonstratievrijheid’ en op datzelfde pamfletje stond ook de eis voor een “gekozen burgermeester”. Dat was in de tijd dat iedereen nog onverbloemd wist te spreken over ‘regentenmentaliteit’, waar vandaag een waas van overmatige communicatie ons vrijwel blind heeft gemaakt voor de grote mate van continuïteit van het systeem van macht.


De keerzijde van dit pamflet met de ondertekenaars, is interessant, omdat een deel van de genoemde socialistisch georiënteerde organisaties (ANJV, OPSJ gelieerd aan de Communistische Partij; FJG aan de PvdA) waarvan meerdere leden later tot in hoge regionen van diverse politieke partijen gestegen zijn, het in bijna een halve eeuw toch niet voor elkaar hebben kunnen krijgen om dat van de “gekozen burgermeester” ook echt voor elkaar te boksen.


Ik heb hier nog een schets voor een verkiezingsaffiche liggen die laat zien hoe het er in de Regentenstaat der Nederlanden aan toe gaat, een ontwerp dat  jammer genoeg altijd actueel blijft…

=====
(*) Dit is de beschrijving van ‘democratie ten voete uit’ in het Parool van 23 juni 2010 11:23 uur

“AMSTERDAM – Amsterdamse gemeenteraadsleden hebben per sms een oproep gekregen om woensdagavond naar de Stopera te komen. Het moest geheim blijven, maar daar vindt om half acht een raadsvergadering plaats. Enig agendapunt: de voordracht van een nieuwe burgemeester.

Bij aanvang van de vergadering krijgen de raadsleden de voordracht onder ogen van de ‘vertrouwenscommissie’, waarin alle fracties met één lid zijn vertegenwoordigd.

Tot nog toe bekende kandidaten zijn Eberhardt van der Laan, Roger van Boxtel en Annemarie Jorritsma. De voordracht bevat in principe twee namen, waarbij als het aan de commissie ligt de nummer één Job Cohen opvolgt. Vervolgens volgt een schorsing van onbepaalde tijd, waarin de fracties apart vergaderen over de voordracht: steunen ze die of proberen ze de nummer twee naar voren te schuiven?

De raadsvergadering wordt hervat met een geheime, schriftelijke stemming. De uitslag wordt gemeld aan de commissaris van de koningin en de twee kandidaten. Daarna maakt de gemeente officieel bekend wie kandidaat nummer één is.

Die kandidaat wordt bij het kabinet voorgedragen voor benoeming. De hoop is dat het kabinet volgende week de voordracht bekrachtigt. Dan kan de nieuwe burgemeester 7 juli in de raad geïnstalleerd worden.? (HET PAROOL)

23-06-10 11:2″

Read Full Post »

Lokjoden, lokhomo’s, als jood of als homo verklede politie-agent-provocateurs die hierdoor aangetrokken joden- en potenrammers in de kraag gaan grijpen. Recente  voorstellen (*) voor Amsterdam met positieve discriminatie als doel, maar in mijn visie zijn het middelen die het doel in de verkeerde richting voorbijstreven. Ook zwaardere straffen voor geweld tegen homo’s behoren mijns inziens tot de categorie van middelen die niet in overeenstemming zijn met het uiteindelijke doel: gelijkwaardigheid van alle mensen. Dat gaat ook op als er gestraft moet worden.

Marcouch wil dat de politie daadkrachtig optreedt tegen daders van antisemitisch geweld. "Ik vind dat je alles moet doen om die etters, die kwelgeesten, die criminelen te pakken." De PvdA'er reageert hiermee op berichten dat joden in sommige Amsterdamse stadsdelen zich niet meer veilig voelen op straat met een keppeltje op. Klik beeld voor link naar artikel op de web site van Amsterdamse lokale televisie AT5.

Ooit waren uiterlijke kenmerken van het tot een maatschappelijke groep behoren van overheidswege opgelegd. Het koloniale bewind van de Hollanders hield – bijvoorbeeld – middels strenge kledingvoorschriften controle over miljoenen onderdanen in Oost-Indië. Inlander, Chinees, Indo en raszuivere Hollanders konden zo keurig op geruime afstand onderscheiden worden door hun kleding en daarmee gemakkelijker in het gelid gehouden worden. Apartheid is niet voor niets een Hollands woord en ergens dringt dit  uiterlijk en ruimtelijk gescheiden houden van religies, rassen, klassen  en standen, voortdurend in de ‘vaderlandsche’ geschiedenis door: van half verborgen schuilkerken voor niet staats-protestante christenen, tot stegen en sloppen voor de armen net even apart van de grachtenhuizen voor de rijken, van bewaakte asociale dorpen in Amsterdam-Noord tot burgerwijken in oud-Zuid. Segregatie ook in het huidige Amsterdam van Buitenveldert tot Bijlmer, van Grachtegordel tot De Baarsjes.

De relatieve onzichtbaarheid – op straat – van het tot een gemeenschap behoren, in de moderne verstedelijkte samenleving wens ik als een emancipatie te zien. De tegenbeweging met haarbedekking voor vrouwen en geloofsduidende hoedjes en petjes voor mannen lijkt gelijke tred te houden met ander uniformgedrag van neo-punkers tot oranjefans. Als de lokale politie hier zich nu opzichtig als homoachtige homo of  joodachtige jood gaat verkleden om, met deze stereotypen een stereotype reactie uit te lokken, bij een doelgroep die door de vele bestraffend wijzende Hollandse vingers in hun ghetto gehouden worden (de Marokkaanse jongeren), dan vind ik dat een handelen dat van een onbeschrijfelijk gebrek aan inzicht getuigt. Uitlokking genereert en bevestigt geweld. Dat dit soort onbezonnen voorstellen ook nog eens een functie van populariteit bevorderende maatregelen voor bepaalde politici hebben maakt het nog eens te meer kwalijk.

Verbetering van hoe wij met elkaar omgaan is niet met dit soort ‘stereotype hypes’ gediend. We kennen de overgeleverde slogans: ‘ze moeten wel met hun poten van onze rot-joden afblijven’ en een enigszins positief bedoeld ‘onze rot-marokkanen’ bestaat ook al enige jaren (uitspraak toebedeeld aan Pim Fortuyn, die er – anders dan Wilders – bij zei dat het daarom ook “ons probleem” was); zo dient een ieder ook met zijn poten van onze ‘rot-poten’ af te blijven. Maar zulke op een gespleten karakter wijzende half-goedbedoelde-leuzen waren en zijn onvoldoende.

Het zijn ‘onze rot-Hollanders’ die maar niet in het reine wensen te komen met hun eigen ‘rot-geschiedenis’ die deel van het probleem zijn, maar het niet van zichzelf willen weten. Als nu eens in plaats van de oranje gekleurde ‘fata morgana’s’ van nationalistische geschiedenis interpretaties en het “Nederland kan het weer! Die VOC mentaliteit…” (Balkenende, 2006), een omslag in het begrijpen van het verleden van dit land zou plaats vinden, dan was daarmee tevens een basis gelegd voor een andere opvoeding en scholing van ‘onze jeugd’, ongeacht hun af- en herkomst. Als de ‘huichelhollander’ het onaangenaam verleden gemaakt door vorige generaties – waarvoor hij/zij zelf niet verantwoordelijk gehouden kan worden – gewoon onder ogen zou zien en dit onverbloemd voor zichzelf en aan de jeugd duidelijk zou weten te maken, dan komt er ruimte voor een mentaliteitsomslag. Leren, uitleggen, begrijpen, hoe joden en homo’s hier in de loop van de geschiedenis in de de verdrukking zijn gekomen, tot aan de onaangename details van registratie, concentratie en deportatie van de meeste Nederlandse joden met medewerking van Nederlandse autoriteiten en joodse notabelen die dachten het onheil te kunnen keren, tijdens de Duitse bezetting. Onder ogen zien hoe de eerste generatie na-oorlogse gastarbeiders hier binnengehaald werden op vrijwel gelijk wijze als de Chinese, Javaanse en Hindoestaanse ‘koelies’ in de nadagen van het Nederlands koloniaal stelsel naar Suriname werden gehaald. Arbeiders die hier decennialang bijgedragen hebben aan de groeiende welvaart en waarvan werkgevers en autoriteiten dachten dat ze even onopvallend als ze binnengehaald werden wel weer zouden verdwijnen. Ik zie nog voor mijn ogen de spandoeken van gastarbeiders-demonstraties op het einde van de zeventiger jaren toen de conjunctuur langzamerhand terug begon te lopen met leuzen als “Wij willen werken”, iets wat Geert Wilders (1963-) geweten had kunnen hebben als hij als tiener zijn ogen had opengehouden.

"Hoe het begon, de vele gezichten van Marokkaans Nederland", een reeks documentaires van de NOS waarin een onthullende oude Polygoon reportage uit 1969 over het ronselen van arbeiders op contract door de Nederlandse regering in Marokko is te zien... de hele serie zou vast onderdeel dienen te zijn van de geschiedenisles op Nederlandse middelbare scholen. Klik plaat om naar de on-line versie van deze videos te gaan.

Als ook de vensters van de ‘national geschiedenis canon‘ vermeerderd worden en de versluierende vitrages weggetrokken worden, opdat massamoord, slavenhandel en tal van vormen van koloniale exploitatie en lokale uitbuiting in zijn volle omvang begrepen kunnen worden, dan is dat de voedingsbodem waarop het zaad van een minder gewelddadige samenleving gezaaid kan worden, waarmee jonge generaties Marokkanen en wie er nog meer behoefte aan hebben tot andere gedachten gebracht kunnen worden. Daarmee en daardoor wordt een leraar – van lagere school tot MBO – in staat gesteld om de Holocaust in een begrijpelijk geheel van gebeurtenissen te plaatsen; dan kan ook de complexe geschiedenis van de Maghreb, de Arabische veroveringstochten, het Ottomaanse rijk, het Franse en Spaanse kolonialisme, de regionale tegenstellingen en het ontstaan van het conflict in het huidige Midden Oosten, begrijpbaar en bespreekbaar gemaakt worden. Ook hier is veel onverkwikkelijks te melden niet enkel ov er de vestiging van de staat Israel en onteigening en ontheemding van de Palestijnen, maar eveneens de tumulteuse Noord-Afrikaanse geschiedenis. Ook daar ligt er een verhullende sluier over het verleden.

Wie de tentoonstellingsagenda van de laatste vier decennia van het Amsterdamse Joods Historisch museum en het Amsterdams Historisch Museum (AHM) kent, weet dat deze door de gemeente gesteunde culturele en educatieve instellingen niet of nauwelijks bij machte geweest zijn om  bovengeschetste onderwerpen tot het centrum van een kritisch debat te maken (buiten de uitzondering die gemaakt kan worden voor het onderwerp van homoseksualiteit in het AHM). Met name het Joods Historisch Museum is de grote afwezige als het gaat om deelname aan een bestaand maatschappelijk debat bij de keuze van haar tentoonstellingen. Waarom niet het anti-joodse sentiment  bij (een deel van) de Marokkaanse jeugd tot een museum-presentatie of project gemaakt?  Waarom is de tragedie van Amsterdam, de constructie van het joodse ghetto, de bureaucratie van de Joodse Raad en het falen van het verzet ertegen niet ter lering en als waarschuwing, in een permanente opstelling in meerdere talen, te zien in dit museum, een verhaal dat dieper graaft en verder durft te gaan dan dat wat nu in het toeristisch lokkertje van het Anne Frankhuis aan verhullen verhaal te zien is?

Een tastbaar monument voor eigen historisch onvermogen zou deze stad sieren. Dat is pas dapper. Daarmee en daardoor valt uit het verleden te leren. Niet het sprookje over ‘Amsterdam die tolerante stad’ die nooit bestaan heeft. Zulk een zelfkritische presentatie zal iedereen zo ver uit de eigen tent weten te lokken dat we elkaar weer recht in de ogen kunnen kijken en op voet van gelijkheid met elkaar over heden en verleden kunnen spreken. Dat is geen politie en justitie taak, dat is een culturele taak, het wordt tijd voor  voor LOKHOLLANDERS TEGEN GEWELD met acties  ter verlokking van de Marokkaanse en alle andere jeugd.

Een reeks iconen met stereotypen, waarvan ik de precieze bron nog niet heb kunnen vinden, maar waarbij het vrijwel zeker gaat om 'teenagers stereotypen'. Het zou goed zijn als een jong talent eens in dergelijke reeks van stereo-typen voor Nederland/Amsterdam zou maken. Vereenvoudigde, schematische beelden zoals die nu bij teenagers bestaan. De benoeming van Marokkaanse jongeren en dan met name Marokkaanse jongens als 'straat-terroristen' (Wilders, 2009/210) is op zich net zo'n stereotype.

====
(*) Recente voorstellen lokhomo’s en lokjoden  info & links:

http://www.parool.nl/parool/nl/5/POLITIEK/article/detail/300523/2010/06/21/Asscher-voelt-voor-inzet-lok-Joden.dhtml

– Omdat dit artikel in de Elsevier van 19 juni2010 enkel gedeeltelijk on-line staat, citeer ik hier in extenso de formulering van René van Rijckevorsel (plaatsvervangend hoofdredacteur van Elsevier) “Is geweld tegen joden en homo’s soms normaal?.”  Voor mij getuigt de hieronder gevoerde redeneertrant van een te nauwe focus op een deelprobleem, waarbij dan weer een deeloplossing aangedragen wordt, die meer problemen zal veroorzaken dan oplossen. Dit terwijl de onderliggende fundamentele vraag onbeantwoord blijft, wat dan wel de Nederlandse samenleving is, waaraan als buitenstaanders voelende en behandelde groepen, aangepast dienen te worden. Mij bekruipt een huiver ook door het geciteerde taalgebruik van de heer Marcouch: “Deze jongens hebben een speciale behandeling nodig. Ze moeten geknipt en geschoren worden, voordat ze weer op straat staan.”

"Moffenhoer" behandeling van een vrouw met een Duits liefje op 8 mei 1945 in Amsterdam: kaalgeknipt en geschoren en met pek ingesmeerd en gedwongen voor de foto de Hitlergroet te brengen. Een voorbeeld van hoe snel bij een machts- en rolomdraaiing de strafhandeling verwordt tot een spiegelbeeld van wat verafschuwd werd..

“Geknipt en geschoren”, voor mij zijn dat een hele reeks beelden: ‘bijltjesdag’ waarbij een niet geheel koshere menigte de liefjes van Duitse soldaten op straat kaalscheren; militair geleide heropvoedingsgestichten voor straatbengels zoals beschreven in de jeugdromans van  ‘Pietje Bel’ tot ‘Willem Roorda’; dorpsgerichten op het Italiaanse platteland in de zestiger jaren waar hippies (cappelloni) de haren afgeknipt  werden… Zulke beelden vliegen zo snel door je hoofd en laten zich zo traag opschrijven en lezen, dat ik nu verder René van Rijckevorsel aan het woord laat:

“Verontwaardiging
Terwijl Geert Wilders door heel politiek correct Nederland wordt gekapitteld voor zijn generieke opvattingen en ongenuanceerde uitlatingen over moslims, is er relatief weinig publieke verontwaardiging over de wijze waarop jonge Marokkaanse Nederlanders in de publieke ruimte redelijk ongestoord hun antisemitisme kunnen botvieren.

Maar wat Marokkaanse Nederlanders denken en zeggen over joden, gaat nog een tandje verder dan wat Wilders beweert over moslims. Overigens heeft die nooit gezegd dat álle moslims Nederland uit moeten, zoals tegenstanders zijn woorden uitleggen, hij had het over criminele moslims en ‘straatterroristen’ met dubbele nationaliteit.

Vinexwijk
Niet alleen joodse Nederlanders hebben het steeds zwaarder te verduren. Het is met de dag onveiliger om ostentatief als homo over straat te gaan in wat ooit de ‘gay capital of the world’ was. Of om als homostel in vinexwijk de Leidsche Rijn in Utrecht te wonen. Twee mannen zijn er uit hun koophuis getreiterd door Marokkaanse jeugd. Er is nog niemand gearresteerd, omdat er niet genoeg bewijs is, aldus burgemeester Aleid Wolfsen (PvdA).

De onrust over het toenemende anti-homogeweld leidde afgelopen zondag tot een spontaan protest bij het homomonument in de schaduw van de Amsterdamse Westertoren. In aanwezigheid van het nieuwe PvdA-Kamerlid Ahmed Marcouch kwamen honderden demonstranten bijeen.

Behandeling
Marcouch wond er geen doekjes om: ‘Deze jongens hebben een speciale behandeling nodig. Ze moeten geknipt en geschoren worden, voordat ze weer op straat staan.’ Hij wees erop dat er geen hek om Nederland staat, daarbij degenen aansprekend die de vrijheid en tolerantie blijkbaar niet kunnen verdragen. Later in de week bepleitte hij zelfs het inzetten van ‘lokjoden’.”

bron = http://www.elsevier.nl/web/Opinie/Commentaren/268375/Is-geweld-tegen-joden-en-homos-soms-normaal.htm#

Read Full Post »

De Damschreeuwer is vandaag met een provocatief interview op AT5 (de lokale televisiezender van Amsterdam) geweest en geniet duidelijk van het podium dat hem als nationale anti-held gedurende enige tijd geboden wordt. Wat hij te zeggen heeft is niet veel meer dan “slap gelul” en ik heb goede redenen om deze uitdrukking hier te gebruiken. Kijk/luister hiervoor naar het 9 minuten (lange versie) interview op AT5, daarbij wil ik echter ook een kanttekening van fundamentele aard plaatsen:

Voor de goede orde: de zaak van de Damschreeuwer, dat soort zaken, gaat om het principe van ongelijkheid in rechtspleging en het niet navolgen van bestaande regels en goede gebruiken, in dit geval het onjuiste middel van verlengd voorarrest voor een in principe niet strafrechtelijk vergrijp. Dat de persoon die dit overkwam een dorpsgek, querulant, of provocatief persoon is, doet weinig af aan de principes die in het geding waren. Als ik tegen de doodsstraf ben uit principe, dan heb ik de gevolgen van dit standpunt te dragen. Als bij een bepaalde ter dood veroordeling in een bepaald stadium blijkt dat iemand die wellicht onschuldig was, of over wiens schuld twijfels waren, alsnog onomstotelijk schuldig blijkt, dan geeft het geen pas om mijn principiële standpunt tegen de doodstraf daarom te wijzigen. In deze zin is de zaak van de Damschreeuwer een goede testcase. De rechtsorde is namelijk gediend bij het zelfbenoemd controleapparaat van burgers in de samenleving, die naast de gestuurde algemene verontwaardiging, bereid zijn om ook een andere stem te laten horen.

Hans von Aachen "Triumph of Justice" 1552

[voor degenen die aangesloten zijn bij Facebook, daar is een uitgebreide campagnepagina te vinden:
DE DAMSCHREEUWER MOET VRIJ, waarin gedurende ruim een maand deze zaak op allerlei manieren nauwlettend gevolgd is.

Read Full Post »

Harry Mens ziet Joodse samenzwering (hijzelf gebruikt het van oorsprong chinese woord ‘kongsi‘) op ‘t Binnenhof met informateur Uri Rosenthal, Job Cohen en eveneens in het Haagse gesignaleerde ad-interum burgermeester van Amsterdam Lodewijk Ascher. Mens zei dit op zondag 13 juni in zijn tv show ‘Business Class’, gezeten in een clubfauteuil tegenover de loslippige VVDer Arend-Jan Boekesteijn die door Mens geëngageerd is als “politiek commentator.”

Eigenlijk had hij zelf een regering willen klaarstoven, maar zijn Business Class tv-programma bij RTL met betaalde gasten is nog te weinig salonfähig om die droom waar te maken. Pogingen van Harry in 2003 om voor de VVD in de tweede kamer te komen faalden. Kinnesinne van Harry is het gevolg – één van de klassieke infectiebronnen van de kwade kwaal gebaseerd op afgunst en haat: ‘antisemitisme’. Het hele programma van deze randspeculant, die een talent heeft voor het aanraden van gokjes die dusdanig onduidelijk zijn dat ze later in de rechtszaal toegelicht moeten worden, zou al lang zijn via RTL verkregen staats-concessie moeten hebben inleveren. Ondertussen kokkerelt Harry ongestoord verder in zijn smeerpan… het wordt smullen na zijn onvergetelijke echte Vlaamse stoofpot samen met Filip de Winter in de ‘Business Class’ uitzending in maart 2005. Een slippende tong verraadt iemands smaak – zo ook van Harry Mens en zijn “joodse konksi” – en over de anders zo losse lippen van Arend Jan Boekestijn kwam geen enkele tegenwerping.

Read Full Post »



This is the coalition government most seriously studied in the coming days: two big winners trying to persuade one big loser to combine forces. Compared to the elections of 2006 VVD grew from 22 to 31 seats, PVV from 9 to 24 and CDA lost 20 seats and now has 21 representatives in parliament. Historically speaking the actual argument – supported by almost all parties – that governmental participation of the PVV party should be taken most serious as they have seen the biggest growth in votes, shows how party politics is based on short memory. The oscillating favours of Dutch voters in the last two decades resulted in the national elections of the year 2003 in sudden growth of votes for the Socialist Party (SP). They grew from 9 to 25 seats which is one seat more of sudden growth than the now triumphant PVV party of Geert Wilders. In 2003 the bright red horse of the SP was maneuvered out of government within days. Nobody taking their victory serious. Where the PVV has grown in 2010 elections with 15 seats to a total of 24, the SP had grown in 2006 with 16 seats to a total of 25 (of which they have lost now 10 seats). These are the vicissitudes of the parliamentary system in which the act of counting and the value of numbers is most peculiar  and has its own non-mathematical logic. As ‘a majority’ in our actual democratic system  = 1/2 the total numbers number of seats + 1, the ‘ars combinatoria’ of selecting party horses that will pull the ‘wagon of state’ will at one moment in history not value an electoral success, while at another moment prize a defeat.

Most parties in the scattered landscape of Dutch party politics enter the election process with blind faith and false hope that they will gain enough votes to form a government with one or two friends. Most of the party leaders refuse to tell the voters on forehand who their friends are or will be. The most heard argument has been  “you voters, it is you who decide.” After the elections democracy ends up with a decision process of wheeling and dealing directed by a hereditary monarch and a lackey appointed by her for this occasion. “De kiezer heeft gesproken” (the voter has spoken) is the expression of the day, while on the basis of marginal differences in actual votes, unpredictable government coalitions are wrought which have measures and policies in stall that will go against that what the majority of the voters have tried to express at the one brief moment in time that they could mark their ballot-paper. After one month of staged political debates on television and party leaders feigning ‘direct democracy’ on twitter, it is back to ‘back-room policies’.

Read Full Post »

klik plaat voor super grote printbare versie


Deze poster had ik al een tijdje geleden ontworpen en toont een achttal VVDers die diep ’embedded’ waren en zijn in onze economie. Het is opvallend hoe weinig – buiten de nooit van de buis weg te slane Wiegel – deze prominente VVDers (**) zich in de afgelopen verkiezingsmaand geprofileerd hebben. Van een in beschuldiging gesteld VVD lid van de Staten van Noord-Holland tot de twee toezichthouders op het bank- en geldverkeer onder wier bewind geldinstituten vielen en wankelden. Van terugtredende en op het nippertje opstappende commissarissen en bestuurders van de DSB bank van Scheringa tot het partijgeweten Wiegel die zich beschikbaar stelde voor louche beleggingsadvies-reclamespotjes. Als centrale figuur de beste-minister-van-financiën-ooit, die op nationaal niveau de actuele crisis gestalte heeft weten te geven en die nu als ‘nationaal geschenk’ een ‘nieuw realistisch’ schilderij – wellicht door ABN/AMRO uit de collectie Scheringa genaast – den volke aanbiedt. Voorts een lachende man op de achtergrond, bekend van het schilderij ‘de man met de gouden das‘, onlangs nog teruggetreden als voorzitter van mijn pensioenfonds. Ter rechterzijde van hem een ex-minister van Defensie en dierentuinbestuurder die laatstelijk zijn eigen straatje schoonveegde door een directeur van een woningbouwvereniging van corruptie te betichten in één van zijn bijrollen als woningbouwvereniging-bestuurder . Een voormalig kamerlid en minister die landelijk beroemdheid verkreeg als vinger-in-de-keel-steker in de tweede kamer, presenteert zich nu als neo-regent in zijn rode zetel waar vanuit hij de banken- en verzekeringssector onverwurmbaar in de gaten houdt. Buiten het zicht – onder zijn rode zetel – bleef een stapeltje recente onderzoeksrapporten waarin meerdere leden van dit groepsportret scherp en raak getekend worden, waardoor publiekmaking  – in verband met de op hand zijnde verkiezingen – als weinig opportuun beoordeeld werd.

Een artikel van Thomas von der Dunk in de Volkskrant op de dag na de verkiezingen stimuleerde mij deze prent die ‘en portefeuille’ was gebleven alsnog eruit te trekken (*). De prent is hier geplaatst in volledige hoge resolutie opdat deze als versiering en inspiratie aan de wand op de werkplek en andere doeltreffende plaatsen opgehangen kan worden, het liefst te drukken op de groepsprinter van een ieders school, werkplaats of kantoor.

P.S.

Het spijt me dat door al dat gedrang om de beste plaats op de voorgrond de letter ‘D’ van democratie wat in het gedrang is  geraakt, maar de ‘V’ van Volkspartij en de ‘V’ van Vrijheid zijn gelukkig goed zichtbaar gebleven. De inspiratiebron affiche is op groot formaat geheel gratis te downloaden bij de VVD.


=========
(*) Thomas von der Dunk: “Het [de VVD tj.] is niet zonder reden in intellectueel opzicht de meest nietszeggende van alle traditionele partijen in Nederland. Van enige analytische reflectie op de Val der Banken blijkt tot dusverre niets.

Het is – en Bert Koenders werd al in die zin vanochtend in de krant geciteerd – bizar dat deze partij, die als geen ander blind de neoliberale dogma’s heeft omhelst en feitelijk nog omhelst die de ons allen nu miljar den kostende kredietcrisis hebben veroorzaakt, vannacht de grootste geworden is. Dat is, alsof in 1990 na de Val van de Muur en het failliet van de sovjet-economie in Oosteuropa de communisti sche partij gezegevierd zou hebben.

Hebzucht

De crisis kwam van rechts, dankzij een ideologie die de ongebreidelde hebzucht aanprees, op basis van de misvatting dat als iedereen maar de ruimte krijgt zo goed mogelijk voor zichzelf te zorgen, wij allen daar wel bij varen.”

[Volkskrant 10 juni 2010]

(**) Voorbeeld en zijn o..m. “Robin Linschoten, Ed Nijpels, Gerrit Zalm en Frank de Grave allen VVD coryfeeën. Ook allen (ex) bestuurders van een van de meest besproken kredietbank de DSB. De VVD maakt geen goede sier met dit meer dan onbehoorlijke bestuur door deze leden. Hoe geloofwaardig is het VVD bestuur met dit voorbeeld van wanbeleid bij een kredietbank door haar eigen leden…

1 oktober 2009, door Auke Huisman”

[commentaar op de eigen VVD web site van (waarschijnlijk) een partijlid op de ‘Tegenbegroting van de VVD” gedateerd op 15 september 2009]

Read Full Post »

Older Posts »