Mijn leven van de afgelopen jaren is vol van ervaringen als vreemdeling in het buitenland, vooral vanaf het moment (eind augustus 2009) dat ik met Hazbie in zee ging, een albanese rom-vrouw zonder documenten en met twee niet door haar erkende kinderen…ik kan bijna een tweede boek schrijven over onze strijd voor een normaal bestaan. Onverwachts word ik de laatste tijd geconfronteerd met bepaalde Nederlandse wetgeving die tot de vreemdste/slechtste van Europa gerekend kan worden. Hazbie is op minderjarige leeftijd uitgeleverd aan een man/familie met weinig scrupules die haar in de burgerlijke stand van haar toenmalige woonplaats als “getrouwd” hebben geregistreerd…ze wist daar tot twee jaar geleden niets van: toen we haar geboorte- en familiegegevens opgevraagd hebben om haar weer na tien jaar een paspoort te geven kwam dat uit. Een beroerde zaak, want… 18 augustus 2012 is onze zoon Walter Welschen geboren (Walter ook van Walter Catter, een partizaan-rom); pas nu weet ik dat Nederland voor in het buitenland wonende paren er heel merkwaardiige regels op na houdt: als ze niet getrouwd zijn, een van de twee niet-nederlander, dan moeten ze om hun kind als nederlander erkend te krijgen, dat heet een paspoort op zijn naam te verkrijgen, beiden een ongetrouwde staat kunnen aantonen, anders kan het kind niet als nederlander geregistreerd worden; in mijn geval zou ik van de ex-man van Hazbie -die ze meer dan twintig jaar niet gezien heeft- een verklaring moeten vragen dat het kind niet van hem is…te gek om los te lopen!!!! Hier in Milaan heeft een vriendelijk ambtenaar van de burgerlijke stand Walter al als Nederlander geregistreerd wat voordelen oplevert..voor het albanees consulaat is Walter albanees en hollander, er moet alleen in Albanie een persoon bereid zijn om Walter in te schrijven bij de gemeente waar Hazbie vandaan komt en ze maken het paspoort..

NEDERLAND daarentegen…

Ik heb vandaag een personeelslid van het nederlandse consulaat telefonisch er flink van langs gegeven nadat Hazbie hier ter huize bijna onploft was…

Het voorstel is om met mijn ongetrouwde staat aangetoond de zaak aan het ministerie van Buitenlandse Zaken voor te leggen in Nederland…de beambte liet zich ontvallen dat mijn geval niet de eerste was…hij wist niet te vertellen hoe de eerdere gevallen waren afgelopen…er komen voor het eerst na lange tijd weer gewelddadige neigingen bij me op….

Ik moet morgen mijn nieuwe paspoort afhalen, neem mijn boek mee en ga vragen “jullie heb dit boek zeker al!??”

Wordt vervolgd

Tom

Je hebt gelijk dat debat in een groep ook heel belangrijk is.
Ik vind dat een partij congres alleen benut zou moeten worden voor dergelijke debatten. Bijvoorbeeld met 200 sta-tafels en (on-line) flapovers.Met bij elke tafel een apart onderwerp.
Na die debatten ga je naar huis en daar stem je op internet, evt een week later, als de vragen goed geformuleerd zijn.

De formulering van de vragen voor peilingen en referenda is natuurlijk een kunst die geleed moet worden.
Dat gaat echt niet altijd goed bij de eerste 50 vragen.
Maar een partij kan het maar beter snel leren, anders gaan de leden het zelf doen op facebook ed. Alleen maar zelf doen, zonder partij.

Politieke partijen zijn ook overgestapt van de postkoets op modern en snel vervoer, en zelfs gebruiken ze internet, maar meestal alleen om te zenden.

Hoog tiijd om al die slimme leden wat invloed toe te vertrouwen, of ze als aandachtig lid kwijt te raken.

Het is net als met volgers en biologische systemen
Use it or loose it.

Moest bij de statistiek van beslissen met 27.000 leden en een congres met 1.000 aanwezigen (600 voor en 400 tegen), even terugdenken aan het CDA-congres van oktober 2010: 67.000 leden, 5.000 op het congres, met 3400 vóórstemmers. Deze bepaalden destijds de landelijke politiek met het akkoord gaan met het monsterverbond CDA/VVD + PVV.

Ik schreef er destijds een commentaar op: “Hoe de verliezer mag beslissen” zie

http://limpingmessenger.wordpress.com/2010/10/02/cda-congres-2-october-2010-hoe-de-verliezer-mag-beslissen/

De vele belangengroepen, die er binnen elke partij zijn, hebben te vaak en te veel hun particuliere zin door kunnen drijven.
Greenpeace, Natuur en Milieu, Milieudefensie, en vele andere belangengroepen konden ongeremd hun gang gaan, en hebben nu zelfs hun eigen mensen in de Fractie, fractie organisatie en partijbureau.

Die belangenkrachten zijn in elke partij actief, en dat is goed, het geeft een partij energie. Veel meer leden zouden zich zo voor hun idealen moeten inzetten.

Wat er mist bij GroenLinks is een democratische tegenmacht tegen deze belangenclubs
Het woord van alle leden of een bepaalde keus de goede is.
Dat kan met een ledenreferendum of peiling, waar de verantwoordelijke politici echt wat mee doen.

GroenLinks heeft dat niet, de belangengroepen manipuleren het congres.
Ze vertrouwen niet alle leden, want die zullen lang niet altijd de particuliere doelen van Nastuur en Milieu, Greenpeace etc goedkeuren.

Het congres stemde in met iets waar de kunduz missie mee werd goedgekeurd.
Maar daarvoor waren wel lange toespraken van voorstanders nodig, en kregen de tegenstanders maar een paar minuten spreektijd, Debat werd niet toegestaan.

Van de 27.000 leden stemden 600 leden voor een motie en 400 tegen de motie waarmee de missie werd goedgepraat.
Dat is de democratische legitimatie binnen GroenLinks geweest.
Het partijbestuur en de Fractie heeft zichzelf voor de gek gehouden.

Door de veel te grote invloed van belangengroepen en lobbyisten in de fractie, ontstond ook grote onenigheid in de fractie, Daardoor werkten ze niet meer goed samen en was de inhoud van de campagne inspiratieloos. Dat is een belangrijke reden van de slechte verkiezingsuitslag.
Door die onenigheid waren ze ook niet in staat, succesjes in Kunduz te benutten en kritiseerden ze ook Rutte niet als er iets fout ging in Kunduz.

Een recente foute invloed vaneen belangenclub is het afzetten van de democratisch gekozen partijleider en de democratisch gekozen partijvoorzitter.
Dat belangenclubje noemde zichzelf “partijtop” En werd gedomineerd door 2 wethouders van Amsterdam en Utrecht. Mirjam de Rijk is wethouder van/voor Natuur en Milieu in Utrecht.
Zij besloten dat het zo niet langer kon, en binnen een paar dagen waren de democratisch gekozenen afgetreden.

Wat “er dan zo niet langer kon” werd niet duidelijk, maar wel dat Jolande Sap door de belangenclubs en rest van fractie en fractie organisatie was buitengesloten.

Dit alles geeft het beeld dat belangenclubjes, al of niet met een formele achterban, maar mensen die maar een klein deel van de partij vertegenwoordigen, besluiten nemen en die doorgevoerd krijgen.

We weten het niet, maar het zou best kunnen dat bij tijd en wijle op de directie kamer van Natuur en Mlieu, de koers wordt bepaald voor wat de GroenLinks Fractie doet.
En voor een ander onderwerp de kongsi van een lobbyist met een Kamerlid, bepalend is.

Dit is het democratisch tekort van GroenLinks, en de reden dat de belangenclubjes de koers naar hun voorkeur konden ombuigen, omdat de leden genegeerd werden.

Om deze situatie te verbeteren, voor de partij als geheel, zijn enkele ingrepen nodig die de kern van het probleem aanpakken, de gebrekkige interne democratie. Dat is juist bij GroenLinks nodig,omdat de belangenclubjes er een egoïstisch potje van maken

Geschikte instrumenten zijn ledenreferendums en peilingen.
En de moed bij Volksvertegenwoordigers om ze ook te benutten met belangwekkende keuzes.

Is de fractie voor of tegen de Kunduz missie
Voor of tegen het Lenteakkoord
Voor of tegen het afschaffen van het ontslagrecht, terwijl de andere helft van de GroenLinks oplossing niet is gerealiseerd.

De uitslag van dergelijke peilingen, moet door de fractie bijna altijd onverkort worden overgenomen.
En ze geven ook de belangenclubs feedback over het draagvlak voor hun idee en belang in de rest van de partij.
Ze kunnen dan minder gemakkelijk hun particuliere zin doordrijven, maar krijgen wel een veel beter getoetst mandaat als hun voorstel wel wordt goedgekeurd.

En het echt benutten van het intellect van leden, zal ook buiten de belangenclubs veel energie losmaken.

Als een congres niet gemanipuleerd zou worden, dan zou dat ook al een redelijke steekproef van de achterban zijn voor het toetsen van het draagvlak.
Maar de belangenclubs hebben in hun drift, dat instrument verziekt.
En het partijbestuur, deed er te weinig tegen.

Alle leden zijn minder gemakkelijk te manipuleren, dan een congres.
Internet maakt het nog goedkoper en gemakkelijker ook. De piraten partij heeft er een mooi systeem voor, Liquid Feedback.
Dat internet niet wordt gebruikt binnen zo’n grote partij als GroenLinsk met 27.000 leden, is op zich al een teken van foute belangen en manipulatie
Samen is het nieuwe duurzaam.

[...] Read More: limpingmessenger.wordpress.com/2012/09/14/voor-jolande-sap-niet-ieder-kruisje-is-een-mandaat-ofwel-afstraffing-van-aangegaan-monsterverbond-door-groenlinks/ [...]…