There are far less coalitions in the Netherlands than there are parties…

Green Left political ballerina Femke Halsema in the daily Het Parool on June 30. 2010 in a ‘pas de deux’ on the stage of the Binnenhof in The Hague, illustrating an article that says that according to the left wing parties there are no more options for a right wing coalition government. She is quoted to have said that the public moaning of right wing party leader of the PVV Geert Wilders, of being excluded is “just stage-baloney” as he refused an invitation of Liberal VVD party leader Rutte to talk once again about the right wing coalition option. Now the caption in the newspaper does not say who is the male dancer so perfect in line with the ballerina… or do I see it wrong, is it not a ballet, and does the photograph only prove the observation of Milan Kundera in his opus ‘Immortality’: “there are far fewer gestures in the world than there are individuals.”  Translating this back to Dutch politics one may say: “there are far less government coalitions than there are political parties.”

Read Full Post »

“GEKOZEN BURGERMEESTER” een demonstratieleuze van 44 jaar geleden in Amsterdam

Amsterdamse raad ‘in geheim’ bijeen” (over de nieuw te benoemen burgermeester) lees ik net in Het Parool, zo gaat dat bij ons in democratisch Nederland en terecht! Een regent die kun je niet kiezen… zulk een benoeming gaat alleen maar als het binnenskamers ‘bekokstoofd’ wordt. Onze democratisch verkozen vertegenwoordigers komen vanavond in het geheim bij elkaar en volvoeren dan een ceremonieel dat niet zou misstaan in de congregatie van geheimzinnig doende  organisaties als de Vrijmetselaars. Coöptatie democratie dus, de kiezer stemt alleen in een stemhokje en de verkozenen gaan vervolgens binnenskamers, om belangrijke beslissingen gaar te stomen voor het daarop volgend ceremonieel van het ‘publieke debat’. Er is een term voor dit bijkans universele verschijnsel: ‘publieke samenzwering’. Wij zijn er aan gewend, wij weten niet beter, wij accepteren bij voorbaat dat het er zo aan toegaat. Onze volksvertegenwoordigers zweren – door ons gemandateerd – samen. Zo is nu eenmaal ‘het politiek bedrijf’. In het geval van een “door de kroon benoemde” burgermeester is er inmiddels een ‘vertrouwensspel’ in zwang gekomen, dat heel ‘publiek’ in het dagblad Het Parool beschreven staat (*). De burgers van deze stad komen er niet aan te pas, hoe kan het ook anders? Welk kind kiest zijn of haar eigen vader of moeder? Wij stadsburgers zijn immers niet anders dan onmondige kinderen?

Gisteren kwam ik bij een onderzoek bij het IISG, teruggravend tot in de zestiger jaren, een pamfletje tegen over hetzelfde Amsterdam in andere tijden waar het ging over het ontberen van ‘demonstratievrijheid’ en op datzelfde pamfletje stond ook de eis voor een “gekozen burgermeester”. Dat was in de tijd dat iedereen nog onverbloemd wist te spreken over ‘regentenmentaliteit’, waar vandaag een waas van overmatige communicatie ons vrijwel blind heeft gemaakt voor de grote mate van continuïteit van het systeem van macht.

De keerzijde van dit pamflet met de ondertekenaars, is interessant, omdat een deel van de genoemde socialistisch georiënteerde organisaties (ANJV, OPSJ gelieerd aan de Communistische Partij; FJG aan de PvdA) waarvan meerdere leden later tot in hoge regionen van diverse politieke partijen gestegen zijn, het in bijna een halve eeuw toch niet voor elkaar hebben kunnen krijgen om dat van de “gekozen burgermeester” ook echt voor elkaar te boksen.

Ik heb hier nog een schets voor een verkiezingsaffiche liggen die laat zien hoe het er in de Regentenstaat der Nederlanden aan toe gaat, een ontwerp dat  jammer genoeg altijd actueel blijft…

=====
(*) Dit is de beschrijving van ‘democratie ten voete uit’ in het Parool van 23 juni 2010 11:23 uur

“AMSTERDAM – Amsterdamse gemeenteraadsleden hebben per sms een oproep gekregen om woensdagavond naar de Stopera te komen. Het moest geheim blijven, maar daar vindt om half acht een raadsvergadering plaats. Enig agendapunt: de voordracht van een nieuwe burgemeester.

Bij aanvang van de vergadering krijgen de raadsleden de voordracht onder ogen van de ‘vertrouwenscommissie’, waarin alle fracties met één lid zijn vertegenwoordigd.

Tot nog toe bekende kandidaten zijn Eberhardt van der Laan, Roger van Boxtel en Annemarie Jorritsma. De voordracht bevat in principe twee namen, waarbij als het aan de commissie ligt de nummer één Job Cohen opvolgt. Vervolgens volgt een schorsing van onbepaalde tijd, waarin de fracties apart vergaderen over de voordracht: steunen ze die of proberen ze de nummer twee naar voren te schuiven?

De raadsvergadering wordt hervat met een geheime, schriftelijke stemming. De uitslag wordt gemeld aan de commissaris van de koningin en de twee kandidaten. Daarna maakt de gemeente officieel bekend wie kandidaat nummer één is.

Die kandidaat wordt bij het kabinet voorgedragen voor benoeming. De hoop is dat het kabinet volgende week de voordracht bekrachtigt. Dan kan de nieuwe burgemeester 7 juli in de raad geïnstalleerd worden.? (HET PAROOL)

23-06-10 11:2″

Read Full Post »

LOKHOLLANDERS TEGEN PROVOCATIE & GEWELD ter verlokking van de Marokkaanse en andere jeugd

Lokjoden, lokhomo’s, als jood of als homo verklede politie-agent-provocateurs die hierdoor aangetrokken joden- en potenrammers in de kraag gaan grijpen. Recente  voorstellen (*) voor Amsterdam met positieve discriminatie als doel, maar in mijn visie zijn het middelen die het doel in de verkeerde richting voorbijstreven. Ook zwaardere straffen voor geweld tegen homo’s behoren mijns inziens tot de categorie van middelen die niet in overeenstemming zijn met het uiteindelijke doel: gelijkwaardigheid van alle mensen. Dat gaat ook op als er gestraft moet worden.

Marcouch wil dat de politie daadkrachtig optreedt tegen daders van antisemitisch geweld. "Ik vind dat je alles moet doen om die etters, die kwelgeesten, die criminelen te pakken." De PvdA'er reageert hiermee op berichten dat joden in sommige Amsterdamse stadsdelen zich niet meer veilig voelen op straat met een keppeltje op. Klik beeld voor link naar artikel op de web site van Amsterdamse lokale televisie AT5.

Ooit waren uiterlijke kenmerken van het tot een maatschappelijke groep behoren van overheidswege opgelegd. Het koloniale bewind van de Hollanders hield – bijvoorbeeld – middels strenge kledingvoorschriften controle over miljoenen onderdanen in Oost-Indië. Inlander, Chinees, Indo en raszuivere Hollanders konden zo keurig op geruime afstand onderscheiden worden door hun kleding en daarmee gemakkelijker in het gelid gehouden worden. Apartheid is niet voor niets een Hollands woord en ergens dringt dit  uiterlijk en ruimtelijk gescheiden houden van religies, rassen, klassen  en standen, voortdurend in de ‘vaderlandsche’ geschiedenis door: van half verborgen schuilkerken voor niet staats-protestante christenen, tot stegen en sloppen voor de armen net even apart van de grachtenhuizen voor de rijken, van bewaakte asociale dorpen in Amsterdam-Noord tot burgerwijken in oud-Zuid. Segregatie ook in het huidige Amsterdam van Buitenveldert tot Bijlmer, van Grachtegordel tot De Baarsjes.

De relatieve onzichtbaarheid – op straat - van het tot een gemeenschap behoren, in de moderne verstedelijkte samenleving wens ik als een emancipatie te zien. De tegenbeweging met haarbedekking voor vrouwen en geloofsduidende hoedjes en petjes voor mannen lijkt gelijke tred te houden met ander uniformgedrag van neo-punkers tot oranjefans. Als de lokale politie hier zich nu opzichtig als homoachtige homo of  joodachtige jood gaat verkleden om, met deze stereotypen een stereotype reactie uit te lokken, bij een doelgroep die door de vele bestraffend wijzende Hollandse vingers in hun ghetto gehouden worden (de Marokkaanse jongeren), dan vind ik dat een handelen dat van een onbeschrijfelijk gebrek aan inzicht getuigt. Uitlokking genereert en bevestigt geweld. Dat dit soort onbezonnen voorstellen ook nog eens een functie van populariteit bevorderende maatregelen voor bepaalde politici hebben maakt het nog eens te meer kwalijk.

Verbetering van hoe wij met elkaar omgaan is niet met dit soort ‘stereotype hypes’ gediend. We kennen de overgeleverde slogans: ‘ze moeten wel met hun poten van onze rot-joden afblijven’ en een enigszins positief bedoeld ‘onze rot-marokkanen’ bestaat ook al enige jaren (uitspraak toebedeeld aan Pim Fortuyn, die er – anders dan Wilders – bij zei dat het daarom ook “ons probleem” was); zo dient een ieder ook met zijn poten van onze ‘rot-poten’ af te blijven. Maar zulke op een gespleten karakter wijzende half-goedbedoelde-leuzen waren en zijn onvoldoende.

Het zijn ‘onze rot-Hollanders’ die maar niet in het reine wensen te komen met hun eigen ‘rot-geschiedenis’ die deel van het probleem zijn, maar het niet van zichzelf willen weten. Als nu eens in plaats van de oranje gekleurde ‘fata morgana’s’ van nationalistische geschiedenis interpretaties en het “Nederland kan het weer! Die VOC mentaliteit…” (Balkenende, 2006), een omslag in het begrijpen van het verleden van dit land zou plaats vinden, dan was daarmee tevens een basis gelegd voor een andere opvoeding en scholing van ‘onze jeugd’, ongeacht hun af- en herkomst. Als de ‘huichelhollander’ het onaangenaam verleden gemaakt door vorige generaties – waarvoor hij/zij zelf niet verantwoordelijk gehouden kan worden – gewoon onder ogen zou zien en dit onverbloemd voor zichzelf en aan de jeugd duidelijk zou weten te maken, dan komt er ruimte voor een mentaliteitsomslag. Leren, uitleggen, begrijpen, hoe joden en homo’s hier in de loop van de geschiedenis in de de verdrukking zijn gekomen, tot aan de onaangename details van registratie, concentratie en deportatie van de meeste Nederlandse joden met medewerking van Nederlandse autoriteiten en joodse notabelen die dachten het onheil te kunnen keren, tijdens de Duitse bezetting. Onder ogen zien hoe de eerste generatie na-oorlogse gastarbeiders hier binnengehaald werden op vrijwel gelijk wijze als de Chinese, Javaanse en Hindoestaanse ‘koelies’ in de nadagen van het Nederlands koloniaal stelsel naar Suriname werden gehaald. Arbeiders die hier decennialang bijgedragen hebben aan de groeiende welvaart en waarvan werkgevers en autoriteiten dachten dat ze even onopvallend als ze binnengehaald werden wel weer zouden verdwijnen. Ik zie nog voor mijn ogen de spandoeken van gastarbeiders-demonstraties op het einde van de zeventiger jaren toen de conjunctuur langzamerhand terug begon te lopen met leuzen als “Wij willen werken”, iets wat Geert Wilders (1963-) geweten had kunnen hebben als hij als tiener zijn ogen had opengehouden.

"Hoe het begon, de vele gezichten van Marokkaans Nederland", een reeks documentaires van de NOS waarin een onthullende oude Polygoon reportage uit 1969 over het ronselen van arbeiders op contract door de Nederlandse regering in Marokko is te zien... de hele serie zou vast onderdeel dienen te zijn van de geschiedenisles op Nederlandse middelbare scholen. Klik plaat om naar de on-line versie van deze videos te gaan.

Als ook de vensters van de ‘national geschiedenis canon‘ vermeerderd worden en de versluierende vitrages weggetrokken worden, opdat massamoord, slavenhandel en tal van vormen van koloniale exploitatie en lokale uitbuiting in zijn volle omvang begrepen kunnen worden, dan is dat de voedingsbodem waarop het zaad van een minder gewelddadige samenleving gezaaid kan worden, waarmee jonge generaties Marokkanen en wie er nog meer behoefte aan hebben tot andere gedachten gebracht kunnen worden. Daarmee en daardoor wordt een leraar – van lagere school tot MBO – in staat gesteld om de Holocaust in een begrijpelijk geheel van gebeurtenissen te plaatsen; dan kan ook de complexe geschiedenis van de Maghreb, de Arabische veroveringstochten, het Ottomaanse rijk, het Franse en Spaanse kolonialisme, de regionale tegenstellingen en het ontstaan van het conflict in het huidige Midden Oosten, begrijpbaar en bespreekbaar gemaakt worden. Ook hier is veel onverkwikkelijks te melden niet enkel ov er de vestiging van de staat Israel en onteigening en ontheemding van de Palestijnen, maar eveneens de tumulteuse Noord-Afrikaanse geschiedenis. Ook daar ligt er een verhullende sluier over het verleden.

Wie de tentoonstellingsagenda van de laatste vier decennia van het Amsterdamse Joods Historisch museum en het Amsterdams Historisch Museum (AHM) kent, weet dat deze door de gemeente gesteunde culturele en educatieve instellingen niet of nauwelijks bij machte geweest zijn om  bovengeschetste onderwerpen tot het centrum van een kritisch debat te maken (buiten de uitzondering die gemaakt kan worden voor het onderwerp van homoseksualiteit in het AHM). Met name het Joods Historisch Museum is de grote afwezige als het gaat om deelname aan een bestaand maatschappelijk debat bij de keuze van haar tentoonstellingen. Waarom niet het anti-joodse sentiment  bij (een deel van) de Marokkaanse jeugd tot een museum-presentatie of project gemaakt?  Waarom is de tragedie van Amsterdam, de constructie van het joodse ghetto, de bureaucratie van de Joodse Raad en het falen van het verzet ertegen niet ter lering en als waarschuwing, in een permanente opstelling in meerdere talen, te zien in dit museum, een verhaal dat dieper graaft en verder durft te gaan dan dat wat nu in het toeristisch lokkertje van het Anne Frankhuis aan verhullen verhaal te zien is?

Een tastbaar monument voor eigen historisch onvermogen zou deze stad sieren. Dat is pas dapper. Daarmee en daardoor valt uit het verleden te leren. Niet het sprookje over ‘Amsterdam die tolerante stad’ die nooit bestaan heeft. Zulk een zelfkritische presentatie zal iedereen zo ver uit de eigen tent weten te lokken dat we elkaar weer recht in de ogen kunnen kijken en op voet van gelijkheid met elkaar over heden en verleden kunnen spreken. Dat is geen politie en justitie taak, dat is een culturele taak, het wordt tijd voor  voor LOKHOLLANDERS TEGEN GEWELD met acties  ter verlokking van de Marokkaanse en alle andere jeugd.

Een reeks iconen met stereotypen, waarvan ik de precieze bron nog niet heb kunnen vinden, maar waarbij het vrijwel zeker gaat om 'teenagers stereotypen'. Het zou goed zijn als een jong talent eens in dergelijke reeks van stereo-typen voor Nederland/Amsterdam zou maken. Vereenvoudigde, schematische beelden zoals die nu bij teenagers bestaan. De benoeming van Marokkaanse jongeren en dan met name Marokkaanse jongens als 'straat-terroristen' (Wilders, 2009/210) is op zich net zo'n stereotype.

====
(*) Recente voorstellen lokhomo’s en lokjoden  info & links:

- http://www.parool.nl/parool/nl/5/POLITIEK/article/detail/300523/2010/06/21/Asscher-voelt-voor-inzet-lok-Joden.dhtml

- Omdat dit artikel in de Elsevier van 19 juni2010 enkel gedeeltelijk on-line staat, citeer ik hier in extenso de formulering van René van Rijckevorsel (plaatsvervangend hoofdredacteur van Elsevier) “Is geweld tegen joden en homo’s soms normaal?.”  Voor mij getuigt de hieronder gevoerde redeneertrant van een te nauwe focus op een deelprobleem, waarbij dan weer een deeloplossing aangedragen wordt, die meer problemen zal veroorzaken dan oplossen. Dit terwijl de onderliggende fundamentele vraag onbeantwoord blijft, wat dan wel de Nederlandse samenleving is, waaraan als buitenstaanders voelende en behandelde groepen, aangepast dienen te worden. Mij bekruipt een huiver ook door het geciteerde taalgebruik van de heer Marcouch: “Deze jongens hebben een speciale behandeling nodig. Ze moeten geknipt en geschoren worden, voordat ze weer op straat staan.”

"Moffenhoer" behandeling van een vrouw met een Duits liefje op 8 mei 1945 in Amsterdam: kaalgeknipt en geschoren en met pek ingesmeerd en gedwongen voor de foto de Hitlergroet te brengen. Een voorbeeld van hoe snel bij een machts- en rolomdraaiing de strafhandeling verwordt tot een spiegelbeeld van wat verafschuwd werd..

“Geknipt en geschoren”, voor mij zijn dat een hele reeks beelden: ‘bijltjesdag’ waarbij een niet geheel koshere menigte de liefjes van Duitse soldaten op straat kaalscheren; militair geleide heropvoedingsgestichten voor straatbengels zoals beschreven in de jeugdromans van  ’Pietje Bel’ tot ‘Willem Roorda’; dorpsgerichten op het Italiaanse platteland in de zestiger jaren waar hippies (cappelloni) de haren afgeknipt  werden… Zulke beelden vliegen zo snel door je hoofd en laten zich zo traag opschrijven en lezen, dat ik nu verder René van Rijckevorsel aan het woord laat:

“Verontwaardiging
Terwijl Geert Wilders door heel politiek correct Nederland wordt gekapitteld voor zijn generieke opvattingen en ongenuanceerde uitlatingen over moslims, is er relatief weinig publieke verontwaardiging over de wijze waarop jonge Marokkaanse Nederlanders in de publieke ruimte redelijk ongestoord hun antisemitisme kunnen botvieren.

Maar wat Marokkaanse Nederlanders denken en zeggen over joden, gaat nog een tandje verder dan wat Wilders beweert over moslims. Overigens heeft die nooit gezegd dat álle moslims Nederland uit moeten, zoals tegenstanders zijn woorden uitleggen, hij had het over criminele moslims en ‘straatterroristen’ met dubbele nationaliteit.

Vinexwijk
Niet alleen joodse Nederlanders hebben het steeds zwaarder te verduren. Het is met de dag onveiliger om ostentatief als homo over straat te gaan in wat ooit de ‘gay capital of the world’ was. Of om als homostel in vinexwijk de Leidsche Rijn in Utrecht te wonen. Twee mannen zijn er uit hun koophuis getreiterd door Marokkaanse jeugd. Er is nog niemand gearresteerd, omdat er niet genoeg bewijs is, aldus burgemeester Aleid Wolfsen (PvdA).

De onrust over het toenemende anti-homogeweld leidde afgelopen zondag tot een spontaan protest bij het homomonument in de schaduw van de Amsterdamse Westertoren. In aanwezigheid van het nieuwe PvdA-Kamerlid Ahmed Marcouch kwamen honderden demonstranten bijeen.

Behandeling
Marcouch wond er geen doekjes om: ‘Deze jongens hebben een speciale behandeling nodig. Ze moeten geknipt en geschoren worden, voordat ze weer op straat staan.’ Hij wees erop dat er geen hek om Nederland staat, daarbij degenen aansprekend die de vrijheid en tolerantie blijkbaar niet kunnen verdragen. Later in de week bepleitte hij zelfs het inzetten van ‘lokjoden’.”

bron = http://www.elsevier.nl/web/Opinie/Commentaren/268375/Is-geweld-tegen-joden-en-homos-soms-normaal.htm#

Read Full Post »

Damschreeuwer: de nationale anti-held wil het publiciteits-toneel niet verlaten

De Damschreeuwer is vandaag met een provocatief interview op AT5 (de lokale televisiezender van Amsterdam) geweest en geniet duidelijk van het podium dat hem als nationale anti-held gedurende enige tijd geboden wordt. Wat hij te zeggen heeft is niet veel meer dan “slap gelul” en ik heb goede redenen om deze uitdrukking hier te gebruiken. Kijk/luister hiervoor naar het 9 minuten (lange versie) interview op AT5, daarbij wil ik echter ook een kanttekening van fundamentele aard plaatsen:

Voor de goede orde: de zaak van de Damschreeuwer, dat soort zaken, gaat om het principe van ongelijkheid in rechtspleging en het niet navolgen van bestaande regels en goede gebruiken, in dit geval het onjuiste middel van verlengd voorarrest voor een in principe niet strafrechtelijk vergrijp. Dat de persoon die dit overkwam een dorpsgek, querulant, of provocatief persoon is, doet weinig af aan de principes die in het geding waren. Als ik tegen de doodsstraf ben uit principe, dan heb ik de gevolgen van dit standpunt te dragen. Als bij een bepaalde ter dood veroordeling in een bepaald stadium blijkt dat iemand die wellicht onschuldig was, of over wiens schuld twijfels waren, alsnog onomstotelijk schuldig blijkt, dan geeft het geen pas om mijn principiële standpunt tegen de doodstraf daarom te wijzigen. In deze zin is de zaak van de Damschreeuwer een goede testcase. De rechtsorde is namelijk gediend bij het zelfbenoemd controleapparaat van burgers in de samenleving, die naast de gestuurde algemene verontwaardiging, bereid zijn om ook een andere stem te laten horen.

Hans von Aachen "Triumph of Justice" 1552

[voor degenen die aangesloten zijn bij Facebook, daar is een uitgebreide campagnepagina te vinden:
DE DAMSCHREEUWER MOET VRIJ, waarin gedurende ruim een maand deze zaak op allerlei manieren nauwlettend gevolgd is.

Read Full Post »

Harry Mens zijn kongsi = kinnesinne

Harry Mens ziet Joodse samenzwering (hijzelf gebruikt het van oorsprong chinese woord ‘kongsi‘) op ‘t Binnenhof met informateur Uri Rosenthal, Job Cohen en eveneens in het Haagse gesignaleerde ad-interum burgermeester van Amsterdam Lodewijk Ascher. Mens zei dit op zondag 13 juni in zijn tv show ‘Business Class’, gezeten in een clubfauteuil tegenover de loslippige VVDer Arend-Jan Boekesteijn die door Mens geëngageerd is als “politiek commentator.”

Eigenlijk had hij zelf een regering willen klaarstoven, maar zijn Business Class tv-programma bij RTL met betaalde gasten is nog te weinig salonfähig om die droom waar te maken. Pogingen van Harry in 2003 om voor de VVD in de tweede kamer te komen faalden. Kinnesinne van Harry is het gevolg – één van de klassieke infectiebronnen van de kwade kwaal gebaseerd op afgunst en haat: ‘antisemitisme’. Het hele programma van deze randspeculant, die een talent heeft voor het aanraden van gokjes die dusdanig onduidelijk zijn dat ze later in de rechtszaal toegelicht moeten worden, zou al lang zijn via RTL verkregen staats-concessie moeten hebben inleveren. Ondertussen kokkerelt Harry ongestoord verder in zijn smeerpan… het wordt smullen na zijn onvergetelijke echte Vlaamse stoofpot samen met Filip de Winter in de ‘Business Class’ uitzending in maart 2005. Een slippende tong verraadt iemands smaak – zo ook van Harry Mens en zijn “joodse konksi” – en over de anders zo losse lippen van Arend Jan Boekestijn kwam geen enkele tegenwerping.

Read Full Post »

DUTCH GOVERNMENT TROIKA 1 + 1 = 3 – the non-mathematical logic of democracy

This is the coalition government most seriously studied in the coming days: two big winners trying to persuade one big loser to combine forces. Compared to the elections of 2006 VVD grew from 22 to 31 seats, PVV from 9 to 24 and CDA lost 20 seats and now has 21 representatives in parliament. Historically speaking the actual argument – supported by almost all parties – that governmental participation of the PVV party should be taken most serious as they have seen the biggest growth in votes, shows how party politics is based on short memory. The oscillating favours of Dutch voters in the last two decades resulted in the national elections of the year 2003 in sudden growth of votes for the Socialist Party (SP). They grew from 9 to 25 seats which is one seat more of sudden growth than the now triumphant PVV party of Geert Wilders. In 2003 the bright red horse of the SP was maneuvered out of government within days. Nobody taking their victory serious. Where the PVV has grown in 2010 elections with 15 seats to a total of 24, the SP had grown in 2006 with 16 seats to a total of 25 (of which they have lost now 10 seats). These are the vicissitudes of the parliamentary system in which the act of counting and the value of numbers is most peculiar  and has its own non-mathematical logic. As ‘a majority’ in our actual democratic system  = 1/2 the total numbers number of seats + 1, the ‘ars combinatoria’ of selecting party horses that will pull the ‘wagon of state’ will at one moment in history not value an electoral success, while at another moment prize a defeat.

Most parties in the scattered landscape of Dutch party politics enter the election process with blind faith and false hope that they will gain enough votes to form a government with one or two friends. Most of the party leaders refuse to tell the voters on forehand who their friends are or will be. The most heard argument has been  ”you voters, it is you who decide.” After the elections democracy ends up with a decision process of wheeling and dealing directed by a hereditary monarch and a lackey appointed by her for this occasion. “De kiezer heeft gesproken” (the voter has spoken) is the expression of the day, while on the basis of marginal differences in actual votes, unpredictable government coalitions are wrought which have measures and policies in stall that will go against that what the majority of the voters have tried to express at the one brief moment in time that they could mark their ballot-paper. After one month of staged political debates on television and party leaders feigning ‘direct democracy’ on twitter, it is back to ‘back-room policies’.

Read Full Post »

Groepsportret van VVDers die de economie gebruiken: wie nodigden de woekeraars in de tempel?

klik plaat voor super grote printbare versie

Deze poster had ik al een tijdje geleden ontworpen en toont een achttal VVDers die diep ‘embedded’ waren en zijn in onze economie. Het is opvallend hoe weinig – buiten de nooit van de buis weg te slane Wiegel – deze prominente VVDers (**) zich in de afgelopen verkiezingsmaand geprofileerd hebben. Van een in beschuldiging gesteld VVD lid van de Staten van Noord-Holland tot de twee toezichthouders op het bank- en geldverkeer onder wier bewind geldinstituten vielen en wankelden. Van terugtredende en op het nippertje opstappende commissarissen en bestuurders van de DSB bank van Scheringa tot het partijgeweten Wiegel die zich beschikbaar stelde voor louche beleggingsadvies-reclamespotjes. Als centrale figuur de beste-minister-van-financiën-ooit, die op nationaal niveau de actuele crisis gestalte heeft weten te geven en die nu als ‘nationaal geschenk’ een ‘nieuw realistisch’ schilderij – wellicht door ABN/AMRO uit de collectie Scheringa genaast – den volke aanbiedt. Voorts een lachende man op de achtergrond, bekend van het schilderij ‘de man met de gouden das‘, onlangs nog teruggetreden als voorzitter van mijn pensioenfonds. Ter rechterzijde van hem een ex-minister van Defensie en dierentuinbestuurder die laatstelijk zijn eigen straatje schoonveegde door een directeur van een woningbouwvereniging van corruptie te betichten in één van zijn bijrollen als woningbouwvereniging-bestuurder . Een voormalig kamerlid en minister die landelijk beroemdheid verkreeg als vinger-in-de-keel-steker in de tweede kamer, presenteert zich nu als neo-regent in zijn rode zetel waar vanuit hij de banken- en verzekeringssector onverwurmbaar in de gaten houdt. Buiten het zicht – onder zijn rode zetel – bleef een stapeltje recente onderzoeksrapporten waarin meerdere leden van dit groepsportret scherp en raak getekend worden, waardoor publiekmaking  - in verband met de op hand zijnde verkiezingen – als weinig opportuun beoordeeld werd.

Een artikel van Thomas von der Dunk in de Volkskrant op de dag na de verkiezingen stimuleerde mij deze prent die ‘en portefeuille’ was gebleven alsnog eruit te trekken (*). De prent is hier geplaatst in volledige hoge resolutie opdat deze als versiering en inspiratie aan de wand op de werkplek en andere doeltreffende plaatsen opgehangen kan worden, het liefst te drukken op de groepsprinter van een ieders school, werkplaats of kantoor.

P.S.

Het spijt me dat door al dat gedrang om de beste plaats op de voorgrond de letter ‘D’ van democratie wat in het gedrang is  geraakt, maar de ‘V’ van Volkspartij en de ‘V’ van Vrijheid zijn gelukkig goed zichtbaar gebleven. De inspiratiebron affiche is op groot formaat geheel gratis te downloaden bij de VVD.

=========
(*) Thomas von der Dunk: “Het [de VVD tj.] is niet zonder reden in intellectueel opzicht de meest nietszeggende van alle traditionele partijen in Nederland. Van enige analytische reflectie op de Val der Banken blijkt tot dusverre niets.

Het is – en Bert Koenders werd al in die zin vanochtend in de krant geciteerd – bizar dat deze partij, die als geen ander blind de neoliberale dogma’s heeft omhelst en feitelijk nog omhelst die de ons allen nu miljar den kostende kredietcrisis hebben veroorzaakt, vannacht de grootste geworden is. Dat is, alsof in 1990 na de Val van de Muur en het failliet van de sovjet-economie in Oosteuropa de communisti sche partij gezegevierd zou hebben.

Hebzucht

De crisis kwam van rechts, dankzij een ideologie die de ongebreidelde hebzucht aanprees, op basis van de misvatting dat als iedereen maar de ruimte krijgt zo goed mogelijk voor zichzelf te zorgen, wij allen daar wel bij varen.”

[Volkskrant 10 juni 2010]

(**) Voorbeeld en zijn o..m. “Robin Linschoten, Ed Nijpels, Gerrit Zalm en Frank de Grave allen VVD coryfeeën. Ook allen (ex) bestuurders van een van de meest besproken kredietbank de DSB. De VVD maakt geen goede sier met dit meer dan onbehoorlijke bestuur door deze leden. Hoe geloofwaardig is het VVD bestuur met dit voorbeeld van wanbeleid bij een kredietbank door haar eigen leden…

1 oktober 2009, door Auke Huisman”

[commentaar op de eigen VVD web site van (waarschijnlijk) een partijlid op de 'Tegenbegroting van de VVD" gedateerd op 15 september 2009]

Read Full Post »

Damschreeuwer = vrijgelaten maar (nog) niet vrijgesproken

37e dag voorarrest 10 juni 2010:

De Damschreeuwer = VRIJ maar nog niet vrijgesproken.

416 mensen ondertekenden de petities gestart door Hen Krol, talloze commentaren en veroordelingen van zijn gijzeling/voorarrest waren in de eerste twee weken te horen, later verminderde de belangstelling, zoals fraai te zien is op de petities.nl web site. Voor het digitale nageslacht hierbij de belangstellingscurve… van de petitie-site.

De conference van Freek de Jonge aan de vooravond van de verkiezingen zal zeker aan de overwegingen van de rechters om hem niet langer in voorarrest te houden hebben bijgedragen. Toch nog de macht van het woord? Wel versterkt door geconcentreerde media-aanschat (1.6 miljoen kijkers) denk ik mij als getal te herinneren. De zaak zelf is nog niet afgedaan. Het is van belang om ook de nu intredende vertragingstactiek van het rechtssysteem bij te houden. De zaak begint nu overeenkomsten te vertonen met die van de wegens majesteitsschennis op de Dam in Amsterdam opgepakte Uruguayse demonstrant tegen “De Domme Prins” en zijn ontkenning van enige betrokkenheid van zijn schoonvader bij de Argentijnse genocide tijdens de vuile oorlog (in het jaar 2002). Waarmee we tevens in de toekomst kijken en luisteren en een schreeuw over de Dam denken te horen “Nunca Mas!” tijdens de kroning van Willem Alexander met Pa Zorreguieta op het bordes van het paleis. De lieden die dat mogelijk gaan roepen zijn waarschijnlijk meer nuchter dan de Damschreeuwer op de vroege avond van 4 mei 2010.

[Deze tekst werd geschreven voor de Facebook campagnepagina: DE DAMSCHREEUWER MOET VRIJ!]

Kort videofragment met verklaring advocaat van de Damschreeuwer voor lokale televisie AT5

Read Full Post »

Verkiezingen 2020: “regeren als spel waaraan iedereen kan mee doen”

Democratie als wedstrijd, inclusief een polonaise bij de winnaar, dat is wat ik waargenomen heb. Een speculatief trapveldje tussen Entry- en Exit Poll. Er was even veel inhoud in dit politieke debat, als er is bij gezellig rond de tafel zittende cafébezoekers die over voetbal discussiëren en de naäapversie daarvan op tv. Het verschil tussen een slotcompetitie van voetbal en parlementsverkiezingen is nauwelijks meer te zien: zelfde gigaschermen, zelfde hossen, zelfde ankermannen en vrouwen. We weten dat twee tegenover elkaar staande teams in het veld altijd en eeuwig hetzelfde spel, volgens dezelfde regels spelen en dat over het hele seizoen genomen de uitslagen dusdanig voorspelbaar zijn dat je er een beetje geld aan kunt verdienen door er op te gokken. Belangrijkste stelregel is: de toeschouwers aan de lijn, de discussanten in café en op tévé, de fans, de gokkers, de kiezers, mogen zelf niet meespelen, zij staan structureel buiten spel. Terugfluiten – halverwege de wedstrijd – van een speler is enkel voorbehouden aan de partij-coach, zelfs het ambt van scheidsrechter is onbereikbaar aangezien het sinds twee eeuwen over-erfbaar bezit is van de Oranjedynastie. Democratie is juichend of huilend aan de lijn staan en eens in de 1500 dagen een gokje mogen zetten in de Nationale Loterij, die verkiezingen heet. Wie toch wil meespelen zal als vanouds moeten lobbyen of, als goede contacten ontbreken, moeten kiezen voor het buiten-parlementair actie voeren als ‘streaker’ op het speelveld en de het risico van arrestatie en veroordeling.

De tijd is rijp voor staatkundige hervormingen waarbij actieve deelname van een ieder aan ‘het spel van bestuur’ mogelijk gemaakt wordt. Democratie als het spel van noodzakelijke samenwerking, omdat wij in de erkenning van het belang van een ander ons eigen belang kunnen dienen. Democratie als de kunst van compromis en consensus, een spel zonder duidelijke winnaars en verliezers.

Achter de schermen wordt zulk een spel nu al een eeuw of zo gespeeld, het eigenlijke poltieke bedrijf, bestaand uit voortdurend overleg en ‘deals’ maken: ‘het achter-kamertjesoverleg’.

Het wordt tijd dat dit exclusieve spel voor iedereen toegankelijk wordt;  ”iedere stem telt” is onvoldoende; “iedereen mag mee doen” is de nieuwe leuze. Stel je voor: in al onze huizen wordt de deur opengezet voor een permanent veralgemeniseerd kamertjesoverleg. Regeren als spel waar iedereen aan kan meedoen, zoiets als een oneindig tafelvoetbalspel in de huiskamer.

Ik associeer dit met dit plaatje gevonden bij Richard Reynolds photostream on Flickr: "In London's Millenium Dome was the Play Zone, and in the Play Zone was a giant table football. Not only was that spectacular, but so to was watching complete strangers engage in a huge spontaneous game, to which they all knew the rules, but didn't know their team members." Click picture to see the original page on Flickr.

Read Full Post »

Drieluik voor Driespan: wie trekt de kar waarheen? Nederland juni 2010

Troika oftewel ‘driespan’ op zijn Russisch is de term voor drie paarden in één tuig die een slee trekken en werd ook als politieke term gebruikt voor het driemanschap dat na de dood van dictator Josef Stalin de macht overnam (Georgy Malenkov, Lavrentiy Beria, and Vyacheslav Molotov) in 1953. Met het verwachtte uitspannen van het koersbepalende CDA trekpaard Balkenende, moet het span die de Nederlandse kar trekt opnieuw geformeerd worden. Dit drieluik geeft de waarschijnlijke combinatie van paardenkrachten aan die een nieuw driespan kunnen vormen. Of deze ‘inspanningen’ tot ‘vooruitgang’ zullen leiden? Dat zal van het ‘gareel’ afhangen en de voerman of vrouw die er de zweep overlegt. Zo te zien hebben de paarden liever elk voor zich een eigen kar om te trekken. Het woord Nederland heeft drie morfemen ‘Ne’, ‘der’,  ’land’ die nu ieder een eigen kant dreigen uit te gaan. Komt er naast de dreiging van een territoriale tweedeling in België een sociale driedeling van Nederland en wat is die deling dan: illegaal; modaal; asociaal? Arm; gegoed; rijk? Uitgerangeerd; genivelleerd; gespeculeerd? Of zijn de scheurlijnen bij teveel maatschappelijke trekkracht ouderwets ideologisch van aard: socialist; moslimchrist; kapitalist? Want ‘links’, ‘midden’ en ‘rechts’ zijn nauwelijks meer betekenisvolle aanduidingen. Het ziet er naar uit dat er voortdurend ingespannen en uitgespannen gaat worden en de kunst van het paard achter de wagen spannen opnieuw aangeleerd moet worden. Misschien is het wel zo dat we eerder ‘achteruit’ dan ‘vooruit’ moeten.

Read Full Post »

De dag dat je je stem mag geven in een land waar je je stem niet nodeloos mag verheffen

DAMSCHREEUWER MOET VRIJ 36e dag voorarrest 9 juni 2010:

Read Full Post »

Waar de blanke top der duinen overspoeld wordt door geluidsterreur

“Het was fantastisch! Het zonnetje scheen volop en de sfeer zat er goed in. Zaterdag 5 juni vond op het strand van Scheveningen de eerste editie van het BankGiro Loterij Royal Beach Concert plaats. Niemand minder dan Bon Jovi, Kane en DI-RECT zorgten voor een muzikaal spektakel. Het Royal Beach Concert, gesponsord door de BankGiro Loterij, wordt één van de grootste, jaarlijks terugkerende openluchtconcerten van Europa. Wellicht tot volgend jaar met vast weer fantastische artiesten!”

Aldus de juichende berichtgeving op de web site van de Bank Giro Loterij: “een dag vol muziek en genieten van zon, zee en strand…the Royal Beach Concert!.” Een muisklikje ver is het maar naar de aparte web site die dit groots spektakel help realiseren en zelfs een computergebruiker moet het aangeboden geluidsniveau wat enkel maar een web-sitje is, naar beneden draaien om niet al te veel overweldigd te worden in de huiskamer.

Geheel onwetend van deze geplande aanslag op de  rustzoekende mens & milieu wandelden wij afgelopen zaterdagmiddag in de duinen bij de Wassenaarseslag (na afloop van een kort bezoek aan een privé galerie in dit villadorp). Slingerende fiets- en voetgangerspaden over ondulerende duinruggen, geen auto’s meer, met enige regelmaat bordjes met “Geen Toegang/Beschermd Natuurgebied”, hè, hè, eindelijk rust. Al gauw werd duidelijk dat die bescherming niet gold voor het geluidslandschap van dat wat behoort tot de Haagse Waterleiding duinen. Een grommend geluid kwam over de duintoppen gekropen met de vlagen van de lichte bries die vlak aan de kust pleegt te waaien. Toen wij eenmaal over de laatste ‘blanke top der duinen’ heen waren, ploeterend in het nog traditioneel mulle zand, vervluchtigde plotsklaps alle verwachte dimensies van het landschap door wat ik sinds jaar en dag de ‘boenkie boenk’ noem, nu in een speciaal gunstige acoustische omgeving van het vlakke strand.  Diepdoordringende lage basgeluiden, die met hoge regelmaat stuiterend kwamen aanstuiven over de klankast van de verhardende vloedlijn bij eb, terugkaatsend over vlakke waterspiegels van drooggevallen zandbanken, al surfend omhooggeheven op de golven. “Doenke, doenke, doenke doenk”, ‘da capo al fine’, maar ook dat laatste kwam niet, op heel onze wandeling met de rug naar de gleuidsbron, tot op de kleine strandboulevard van het dorp Katwijk, bleef ons dit geluid onafgebroken achtervolgen.

Enigszins was ik voorbereid op de oncontroleerbaarheid van de huidige generatie van geluidsversterkers die bij de minste aanleiding ingezet worden om de zozeer gevreesde stilte te verdrijven. Daarom hadden wij ook de duinweg bij Wassenaarseslag gekozen en waren expres eerst nog eens enkele kilometers door de duinen gelopen in noordelijke richting, om het genoegen te smaken van het over de laatste duintop te zwoegen en dan omarmd te worden door het vervloeiende geluid van de branding op een dag met weinig wind.

Niets van dat alles… kijk maar eens goed naar de industriële  proporties van de luidspreker-batterij die door het cultuur en natuur stimulerende ‘loterij fonds’ op het verbrede stuk strand aan de noordzijde van Scheveningen haven geplaatst was. Ik tel zo al een tiental gigantische conussen die electro-magnetisch gepulseerd de strijd met iedere dondergod aan kunnen gaan. Waren er dan geen voorschriften, zijn er dan geen maximaal toegestane aantallen decibels die geproduceerd mogen worden – al was het maar voor toekomstige bezuinigingen op gehoorstellen voor de party-generatie – want de politiek zegt toch vooruit te willen denken? (*)

Als ik de berichtgeving vooraf bekijk over deze geluidsterreur manifestatie (het geproduceerde volume moet regelmatig over de medisch vastgestelde pijngrens zijn gegaan) dan zie ik dat het merendeel van de Scheveningse Hagenezen al doof is en dus geen moeite meer heeft met zulke vormen van niet fijnzinnige geluidsvolumes. Het klein debat vooraf over de te verlenen vergunning concentreert zich op de logistiek van het aan- en afvoeren van het luistervee en een lichte vrees bij burgermeester Jozias van Aartsen (VVD) om vlak voor de verkiezingen zijn taak als liberale ‘dat moet kunnen’ burgervader niet te kunnen vervullen (immers het recente Amsterdamse straatverbodverbod op biertap en mega-voetbalschermen tijdens de WK van de PvdA werd door de plaatselijke VVD weggehoond, die hiermee nog wat stemmen uit het Oranjejelegioen hopen te winnen). Grootste vrees was dan nog de niet erg “royal” op een schietpartij uitgelopen “beach party” op het strand bij Hoek van Holland verleden jaar, waardoor burgermeester Ahmed Aboutaleb (PvdA) van Rotterdam bijna ten val kwam.

“Wij zullen er alles aan doen om de overlast voor u als bewoner zoveel mogelijk te beperken. Wij vertrouwen er op u hiermee voldoende informatie te hebben verschaft over de gang van zaken en bieden bij voorbaat excuses aan voor de mogelijke (over)last”, staat te lezen in een brief “aan de bewoners in de omgeving Scheveningen StrandHaven” die ik op het internet vind.

Is die brief dan ook voor mij bedoeld geweest, strandwandelaar op afstand beginnend op 8 kilometer tot op 14 kilometer afstand? Hoe zit het met de gevoelige oren van dieren in de natuurgebieden? Of is dat enkel wat voor wetenschappers om zich druk over te maken? Ik ga dan maar helemaal niet nadenken hoe het was voor al die bedlegerigen of erger die hun woning in de nabije omgeving van het goede-doelen-loterij-fonds niet konden ontvluchten. Nederlands is wat dat betreft een meedogenloze samenleving geworden. Of ligt het alleen maar aan mij, behoor ik tot de de laatste gehoor-ongestoorden van Nederland?

Blijf terugdenken aan wat mij nu bezielde om nog over over de “blanke top der duinen” op zoek te gaan naar een Noordzee “vriendelijk bruisend”, want bij het opzoeken van de precieze liedtekst blijkt dit ooit bij de NSB populaire lied ook gekaapt te zijn door het meer recente Stormfront en andere blanke Hollandse organisaties die ik niet welgezind ben en is het pathetisch nationale lied van weleer nu ook in een soort punkrock/skinhead versie op het web te vinden… even oorverdovend als de Scheveninger Beach Party van zaterdag 5 juni 2010.

Waar de blanke top der duinen

Schittert in den zonnegloed,

En de Noordzee, vriend’lijk bruisend

Neêrlands smalle kust begroet,

Juich ik aan het vlakke strand:

Juich ik aan het vlakke strand:

‘k Heb u lief, mijn Nederland!

‘k Heb u lief, mijn Nederland!

After a visit to a privat gallery in a Wasenaar villa this saturday ... we decided to walk through the dunes to the beach and to the next village in northern direction: Katwijk. One of the few places in the over urbanized West of the Netherlands where there are no cars, a long strip of protected nature, with its special soundscape with squeaking seagulls and the calming undertow sound of the waves breaking on the beach. WRONG! this is something from the past... as a growling sound could be perceived already in the dunes... and once we arrived on the beach there was the full spectre of subsonic base sounds of some rock concert down in the south at the beach next to the harbour of Scheveningen. We were at 8 kilometers or so from the noise source and still after an hour more walking away from it, the pestering base sounds were still there. When I checked the internet today it proved to be the 'Royal Beach Party' thrown by the National Ducth Lotery... The map shows the spacial dimension of the the disruption. The city of The Hague (with a VVD party member as burgomaster) gave permission. There are no limits in the Netherlands when it comes to partying. Yet I do not think that the fear of silence is inborn. Click map for full size view.

Ik heb niet kunnen achterhalen of de koninklijke prijzen van de kaartjes van deze ‘Royal Beach Party’ nu uiteindelijk ten goede zullen komen aan een goed doel  via de ‘De BankGiro Loterij’ of dat dit concert van deze instelling omgekeerd juist een subsidie heeft gekregen. Voor alle duidelijkheid heb ik maar even een historisch screenshot van de feestgangers webpagina gemaakt… In deze visie hadden wij op tien kilometer en meer afstand een gratis kaartje in vak X of Y voor de ‘Boenkie Boenk’.

Prices for the Royal Beach Party... so later in the afternoon I had a 'free ticket' in Section x or Y on a distance of 10 and more kilometers from the main stage...

De spottende toon van dit artikel ten spijt, mag het duidelijk zijn dat in een dichtbevolkt en van lawaai bezwangerd landje als Nederland het ontoelaatbaar is dat de schaarse stiltegebieden die ons resten ons ontnomen worden door  geluidsterreur. Verenigingen van natuurliefhebbers, dierenvrienden, dierenpartijen, groene partijen fluister het de bestuurders en politici in, dat de relatieve stilte van dat beetje natuur dat wij nog hebben er niet is om te verstoren, maar om er van te genieten.

=========
(*)  Wie een beleidsnota van een grote gemeente als Den Haag met veelvuldige buitenfestival, met name pop- en rock-muziek zoekt vindt ook na een half uur proberen niets (ik houd mij natuurlijk aan bevolen voor suggesties van het tegendeel). Wel is er een Algemene Plaatselijk Verordening die nogal potsierlijk aandoet in dit tijdperk van gigantische volumes onder handbereik van iedere idioot die een lekker stoer wil doen:
“Artikel 2:9
Straatartiest en muziek
1. Het is verboden, op door de Burgemeester aangewezen wegen en tijden* op of aan de weg als
straatartiest op te treden of muziek ten gehore te brengen.
* Zie uitvoeringsbesluit
2. Op andere dan de in het eerste lid vermelde plaatsen, is het verboden, zonder vergunning van de
burgemeester als straatartiest op te treden of muziek ten gehore te brengen.
3. Het bepaalde in het tweede lid is niet van toepassing mits degene die voornemens is deze
activiteiten te verrichten voor aanvang daarvan naam en adres heeft opgegeven bij het
politiebureau waar de plaats van uitvoering onder ressorteert, indien:
a. met ten hoogste drie personen wordt opgetreden;
b. er geen draaiorgels, geluidversterkende apparatuur of slaginstrumenten, zoals
trommels, bongo’s en dergelijke, worden gebruikt;
c. de activiteiten niet langer duren dan een half uur;
d. de activiteiten slechts worden verricht tussen 08.00 en 21.00 uur en op zondag
tussen 13.00 en 21.00 uur.
4. Indien op grond van dit artikel een vergunning is vereist, kan de burgemeester te dien
aanzien de belangen in aanmerking nemen die zijn bedoeld in artikel 2:25, zesde lid.
Afdeling 5: Bruikbaarheid en aanzien van de weg

Artikel 4:6
Overige geluidhinder
1. Het is verboden toestellen of geluidsapparaten in werking te hebben of handelingen te
verrichten op een zodanige wijze dat voor een omwonende of overigens voor de omgeving
geluidhinder wordt veroorzaakt.
2. Het college kan van het verbod ontheffing verlenen.
3. Het verbod geldt niet, voor zover artikel 2:56, de op de Wet milieubeheer gebaseerde
voorschriften, de Wet geluidhinder, de Wegenverkeerswet 1994, de Zondagswet, het Wetboek
van Strafrecht, de Luchtvaartwet, het Reglement verkeerstekens en verkeersregels 1990, de
Bouwverordening of het Vuurwerkbesluit van toepassing zijn.

De popfestival industrie lijkt ook gevangen in de zucht naar oorverdovende concertbelevenissen. In een recente nota van de ‘Vereniging Nederlandse Pop-podia en festivals” vind ik wel een statistiek waar gewag wordt gemaakt van het mogelijke gevaar van gehoorbeschadiging van arbeiders in deze industrietak, maar de aangegeven geluidsniveaus bij grote concerten zijn op zich al ver boven het gangbare niveau van omstreeks de 90 dBA (waarbij de door mij genoemde effecten van verdragende lage basgeluiden niet in beschouwing zijn genomen en bedacht moet worden dat geluid volgens een logaritmische schaal gemeten wordt en enkele ‘graden’ meer op de geluidsthermometer een verdubbeling of verdriedubbeling in kunnen houden.

Read Full Post »